Os días 6 e 7 de decembro levouse a cabo o evento Marín Gaming, de tono familiar e que contou cun espacio indie con desenvolvedores galegos. Levamos dous equipos (monitor + minipcs) para ensinar xogos feitos en Godot, pero ao final, triunfaron dous: Gatiños Igualiños e ¿Me querrías si fuese un gusanito? Despois de todo, o público principal foron nenos. Tiñamos outro repertorio, pero por preferir, prefiriron esos xogos (e mira que se intentou que lle interesasen outros!).
Así que o xogo do verme nos acompañou os dous días como un fantasma vingativo. Pasaba xentiña polo stand preguntando polo dichoso xogo «¿Puedo jugar al juego del Gusanito?». E non votaban unha partida, non, resultáballes a cousa máis adictiva do mundo. E ademáis tivemos inventiva para sacarlle proveito ao xogo, a pesar do castigo que implica dous días de atender nenos sen supervisión paterna.
Gracias á organización do evento (Lua Gaming) pudimos regalar unha camiseta cada día. Dimos a primeira delas o sábado pola tarde, cando un grupo de rapaces se picaron co xogo do «gusanito» que aproveitamos para improvisar unha competición con premio (o gañador acadou os 62 cm de altura, por se queredes intentar superalo). O domingo, en cambio, o reto era superar os 70 cm de altura, só acadado ata entón por Rafa, o seu programadoriñe. A cousa durou un suspiro, porque un entusiasta puso tódalas neuronas a funcionar e consiguiu superalo en cuestión de minutos.
Como o público era, en maioría, nenos, estivemos pensando no reto que supón as novas xeracións xogar con teclado e ratón, xa que vimos en directo o que lle costaba a algún situar correctamente os dedos, e iso que os controis dos xogos eran sinxelos. Así que estivemos a pensar do necesario que é para próximos eventos levar mandos ou botoneras como as de arcade, para poñerlles facilidades. Ademáis, coas manazas que meteron nos teclados e no rato, houbo ocasións nos que se saían sen querer do xogo e pulsaban o que non debían. Así que o uso de controis poden ser unha forma de ter máis control sobre o que poden toquetear ou non os nenos e adolescentes nos nosos equipos.
Tamén houbo nenos máis pequenos que xogaron cos seus pais e que non eran capaces nin de facer apenas click no xogo de Gatiños Igualiños, que posiblemente era o único xogo que puideron xogar no evento e que era adecuado para a súa idade. No fondo síntese satisfacción poder ofrecer aos máis meniños xogos e que puidesen xogas cos seus papás. Sairon moi contentos do noso stand. Así que para un futuro haberá que buscar máis xogos que precisen como moito un botón ou teñan compoñente táctil.
Por otra parte, tamén viuse necesario ter xogos descargados e non executados dende navegador: non todos os eventos teñen porqué ter liña wifi.
Erros e acertos
O punto forte da actividad que ofertamos era que dimos de pleno no público do evento. Tiñamos xogos para todas as persoas que viñeron xunto a nós. Temos deberes para mellorar ao respecto, para seguir acercando Godot aos nenos (como o de levar mandos e iso), pero por outra parte, temos plena conciencia de que aquel público non estaba interesado en absoluto na creación independiente de xogos e menos aún en Godot… creo que debemos pensar de qué forma podemos comunicar esa información a xente nova e non tan nova que se sentaba connosco a xogar.
Por último, queremos comentar que a organización tratounos estupendamente e agradecemos que contasen con nós. Creo que é un evento moi ben montado e teñen espazo tanto xogos máis actuais como xogos clásicos (houbo máquinas arcade e retroconsolas) cousa que se agradece moitísimo.
