Ribadeando
Ribadeando
@ribadeando@blogs.amarinha.gal

Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno … )

8.525 posts
42 followers

Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno … )

Etiqueta: Pablo Mosquera

  • Do pasado ao presente e ante o futuro. Pablo Mosquera Mata

    Do pasado ao presente e ante o futuro. Pablo Mosquera Mata

    Do pasado ao presente e ante o futuro 1ª entrega A nosa Mariña, provincia de Mondoñedo do antigo reino de Galicia, Diócese Britoniense-Dumiense, é un Territorio con patrimonio histórico que viviu da agricultura, a minería e a pesca, así como daqueles teares para o liño, muíños de fariña, e fábricas de salgadura de sardiñas e…

  • No nome delas. Pablo Mosquera

    No nome delas. Pablo Mosquera

     No nome delas 8-M. Non debéramos necesitar que nolo lembren. A cidadanía, que é fonte de dereitos (fundamentais e sociais contemplados na Constitución española vixente desde 1978), non ten xénero. Pero é bo recoñecer e agradecer o que fixeron por nós, habitantes de Galicia entre os séculos XX e XXI, tantas mulleres que construíron o…

  • A visión do noso recuncho do mundo nunha carta

    A visión do noso recuncho do mundo nunha carta

         En baixo deixo unha paisaxe sonora da terra mariñá artellada por Pablo Mosquera: ‘Carta para mi querida amiga Eva Villada’

  • Os nosos problemas socioeconómicos non se amañan con fotos. Pablo Mosquera

    Os nosos problemas socioeconómicos non se amañan con fotos. Pablo Mosquera

    Os nosos problemas socioeconómicos non se amañan con fotos Escoitaba hoxe a Cándido Méndez nunha desas tertulias de cedo. “Fagamos virtude da necesidade”. “Se as bólas brancas de plástico -polietileno- serven para concienciarnos de como os nosos mares están plagados ou contaminados por plásticos, teremos aberto a luz á conciencia sobre os vertidos e as…

  • Soños feitos realidade. Un conto para non durmir. Pablo Mosquera

    Soños feitos realidade. Un conto para non durmir. Pablo Mosquera

     Soños feitos realidade. Un conto para non durmir. A fábrica de aluminio pechou. Esgotara o seu tempo. Foi superado como tantas outras industrias pola competencia. Fíxose vella. Foi unha fonte de gastos inútiles. Deixouno todo perdido na terra, no mar e no aire. Mesmo Lantarón -Deus do Cantábrico- aplaudiu. Recobraría o seu espazo entre os…

  • De vitoria en vitoria ata a derrota final. Pablo Mosquera

     De vitoria en vitoria ata a derrota final Dicíao Onaindía no seu enfrontamento con Aulestia. Foron tempos de chumbo naquel Euskadi onde loitamos por vencer o terrorismo e ao mesmo tempo refundar a democracia desde a dignidade e a liberdade. Fun dar clases de xestión sociosanitaria. Eu comprometínme cun país que non era o meu.…

  • Estaca de Bares e o seu Torreiro. Pablo Mosquera

    Estaca de Bares e o seu Torreiro. Pablo Mosquera

    Estaca de Bares e o seu Torreiro Eugenio, nunha imaxe do seu blog. Eugenio Linares Guallart. Asturgalaico. Funcionario e vixía. Navegador e explorador. Compositor e intérprete. Abducido polo mar e polo vento. Autor dunha obra precisa e necesaria para viaxeiros do norte. “ESTACA: un paseo por sus piedras. Relatos y canciones.” Unha descrición ó seu…

  • Ese maldito encoro de lodos vermellos. Pablo Mosquera

    Ese maldito encoro de lodos vermellos Os dous símbolos físicos de ALCOA, polo menos para algúns dos habitantes de San Cibrao-Cervo-Lugo, son: a cheminea e o encoro en crecemento que contén lodos vermellos. Este último con catorce veces máis residuos que o outro de Hungría (o desastre de Kolontar) que rompeu en 2010 e provocou…

  • Queimada de Cervo. Pablo Mosquera

     A Queimada de Cervo Son XLV anos depurando o medio ambiente galego e mariñán. É un elixir para unir presente e ausente. Dende a procesión das ánimas ata a chegada das vestais a Souto. Entre bailes ao son das gaitas que chaman ao aquelarre. Un pobo celta que sabe loitar contra os malos agoiros. Unha…

  • Foi a pesca e non a industria . Pablo Mosquera Mata

    Foi a pesca e non a industria . Pablo Mosquera Mata

    Foi a pesca e non a industria  Non vale facerse trampas no solitario. Non paga a pena crer que unha industria é eterna. Non vale volver as costas ao mar e mentres tolerar a contaminación por verteduras industriais, non vale escoitar a uns sindicalistas ignorantes e desprezar aos auténticos fillos da mar. Non paga a…