{"id":9480,"date":"2008-09-01T13:18:00","date_gmt":"2008-09-01T11:18:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T15:30:48","modified_gmt":"2024-11-12T14:30:48","slug":"cando-lei-non-se-cumpre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2008\/09\/01\/cando-lei-non-se-cumpre\/","title":{"rendered":"Cando a lei non se cumpre"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

    Despois de citalo moitas veces sen po\u00f1elo no blog a \u00faltima a pasada semana<\/a>, a\u00ed vai un vello artigo (publicado en \u201cA Mari\u00f1a\u201d de O \u201cEl Progreso\u201d o 14 de novembro de 1996<\/u>, p.2, segundo copia en imaxe). Un artigo que coido que pode relerse hoxe en relaci\u00f3n a outras moitas circunstancias, a\u00ednda que estea escrito con referencias de hai doce anos:<\/p>\n

Cando a lei non se cumpre<\/strong><\/p>\n

    \u201c… No es terrorismo de estado el combatir el terrorismo, incluso si se hace mal, incluso si se hace ilegalmente. No es terrorismo de estado, es otra cosa\u201d <\/em>(Declaraci\u00f3ns de D. Manuel Fraga \u00f3 \u201cEl Pa\u00eds\u201d, 6\/10\/96). Pregunt\u00f3me, \u00bfque outra cousa? Non \u00e9 a primeira vez que oigo cousas semellantes, pero creo que si que \u00e9 a primeira que o vexo escrito. Parece adem\u00e1is evidente que est\u00e1 dicindo o que pensa.<\/p>\n

    O de menos \u00e9 que quen di esto sexa unha persoa en concreto, a\u00ednda que, como neste caso, corresponda \u00f3 presidente da Xunta de Galicia. O de m\u00e1is \u00e9 que se manifesta publicamente un apoio \u00e1 ilegalidade, a unha ilegalidade violenta, d\u00e1selle publicidade e aqu\u00ed non pasa nada. M\u00e1is a\u00ednda, eu supon\u00eda que os representantes das instituci\u00f3ns p\u00fablicas, actuando como tais, deberan cando menos acatar a le\u00ed. (Atenci\u00f3n. Non confundir acatar con atacar.)<\/p>\n

    Met\u00e9ndome \u00f3 oficio de prospector afeccionado, situaci\u00f3ns como a anterior ser\u00e1n presumiblemente cada vez m\u00e1is frecuentes. \u00bfO motivo? As palabras xa non serven nin te\u00f1en valor, e os feitos c\u00fabrense cun tenue velo que non permite ver o detalle, e, polo tanto, apreciar as pequenas cousas que delatan as ilegalidades.<\/p>\n

    Tempos aqueles nos que se pod\u00eda dicir \u201cmi\u00f1a palabra \u00e9 de lei\u201d e todo o mundo o cr\u00eda! Hoxe, do que se di, do que se oe, \u00bfque cousas se poden crer? \u00bfCanto hai que interpretar para acadar chegar a unha verdade ?<\/p>\n

    E falando de verdades, de verdades \u201cde lei\u201d, hai que distinguir entre o que dic\u00eda a canci\u00f3n, \u201ca mi\u00f1a palabra \u00e9 a lei\u201d, que \u00e9 o que se leva agora (como na canci\u00f3n do “tractor amarillo”) da realidade de ser persoa, a palabra \u201c\u00e9 lei\u201d como o ouro, que pola s\u00faa escasez cada vez se considera m\u00e1is e cobra maior valor.<\/p>\n

    Xa que hoxe vai de palabras, vaiamos \u00f3 principio e recollamos palabras de pol\u00edticos. Hai actualmente un doble incumprimento por esa banda: non legalizar o prometido, non cumprir o legalizado; \u00e9 dicir, non facer lei do que se prometeu e non cumprir tampouco as leis que xa hai. A frase lembra aquel dito popular que reza \u201cprometer ata meter, e despois de metido, olvidar o prometido\u201d que nos leva a unha palabra: foder. Non s\u00f3 iso \u00e9 malo; tornen \u00f3 \u00e9 que os pol\u00edticos sexan necesarios, a\u00ednda que cambien \u00e1s veces o amor polo (seu) pracer.<\/p>\n

    Os incumprimentos acadan tales magnitudes que denunciar publicamente \u00e9 en balde. Hai demasiadas cousas que non marchan como corresponde, unhas apoian as outras e \u201caqu\u00ed non pasa n\u00e1\u201d.<\/p>\n

    Cal \u00e9 a sa\u00edda? Dende logo, non podemos esperar que saia do sombreiro dun mago, como un sinxelo coello. A soluci\u00f3n, a sa\u00edda deste c\u00edrculo vicioso de incumprimentos e deterioro da persoa a nivel social, non s\u00f3 ten que ser boa, sen\u00f3n, m\u00e1is dif\u00edcil a\u00ednda, ser aplicada por unha persoa boa e que te\u00f1a esa imaxe. Moita coincidencia.<\/p>\n

   De calquera xeito, o 0,7%, incremento incumplido, o n\u00famero de alumnos por aula, reducidos na letra grande e permitido o seu aumento na letra peque\u00f1a, os \u201cgrandes incumprimentos\u201d, est\u00e1n relacionados con outras cousas a escalas m\u00e1is achegadas as persoas de \u201ca p\u00e9\u201d. Partindo da relaci\u00f3n con familia ou amigos, reprod\u00facense os mesmos patr\u00f3ns, a\u00ednda que a esta escala siga funcionando a confesi\u00f3n, o arrepentemento, o perd\u00f3n, a penitencia; \u00e9 unha sorte que temos, e que podemos aproveitar para rexerar a sociedade dende abaixo, se somos abondo ilusos. Nas outras escalas de grandes responsabilidades, decisi\u00f3ns e soldos, pode que non haxa arrepentemento, dif\u00edcilmente confesi\u00f3n, e as penitencias soen ser suaves a\u00ednda que os feitos sexan imperdoables.<\/p>\n

Antonio Gregorio<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Despois de citalo moitas veces sen po\u00f1elo no blog a \u00faltima a pasada semana, a\u00ed vai un vello artigo (publicado en \u201cA Mari\u00f1a\u201d de O \u201cEl Progreso\u201d o 14 de novembro de 1996, p.2, segundo copia en imaxe). Un artigo que coido que pode relerse hoxe en relaci\u00f3n a outras moitas circunstancias, a\u00ednda que […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[32,9],"class_list":["post-9480","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-filosofia","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9480","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9480"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9480\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9480"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9480"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9480"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}