{"id":804,"date":"2024-03-16T15:29:00","date_gmt":"2024-03-16T14:29:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-23T11:24:42","modified_gmt":"2024-10-23T09:24:42","slug":"do-pasado-ao-presente-e-ante-o-futuro_16","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2024\/03\/16\/do-pasado-ao-presente-e-ante-o-futuro_16\/","title":{"rendered":"Do pasado ao presente e ante o futuro II. Pablo Mosquera Mata"},"content":{"rendered":"

<\/a><\/p>\n

Parte I<\/a>
\n<\/em><\/p>\n

Do pasado ao presente e ante o futuro II
\n<\/em><\/p>\n


\nEn 1989 a factor\u00eda aluminera v\u00e9ndese \u00e1 l\u00edder multinacional ALCOA. \u00c9 a privatizaci\u00f3n dunha empresa nacional ao coloso americano. M\u00e1is que nunca se establece en todo o territorio da Mari\u00f1a unha dependencia da “f\u00e1brica”. Pero como toda industria, ten un tempo de viabilidade. Te\u00f1en pasado m\u00e1is de corenta anos e chegou a hora de enfrontarse \u00e1 realidade ao menos con tres par\u00e1metros: costo da enerx\u00eda; obsolescencia do proceso; p\u00e9rdidas na conta de resultados.<\/em><\/p>\n

\u00c1 marxe dos discursos oportunistas sobre o futuro de ALCOA, hai que prever o que suceder\u00e1 ou como se debe responder ao desmantelamento da factor\u00eda alumineira. Dicho en termos de “rom\u00e1n paladino”, reequilibrar o territorio mediante o dese\u00f1o de alternativas \u00e1 contaminante ALCOA.<\/em><\/p>\n


\nDec\u00eda Chelito Mosquera en 1972: “las cofrad\u00edas cumplen una eficaz funci\u00f3n”. A de San Cibrao comezou en decembro de 1929 cunha petici\u00f3n razonada que emitiu ao Goberno Civil de Lugo, baseada na normativa de asociaci\u00f3ns, o mestre titular Emilio Ceide Villar e o meu parente, industrial e concelleiro s\u00edndico varios anos, Dar\u00edo Baltar Baltar. As\u00ed nace o P\u00f3sito Mar\u00edtimo Pesqueiro. Dende ent\u00f3n tratan de cubrir as necesidades sociais e controlar o mercado para a venda de capturas que en definitiva ser\u00e1n causa obxectiva que mellorar\u00e1 a calidade de vida nas familias do porto e das parroquias. E \u00e9 que conv\u00e9n deixar moi claro \u00f3s efectos historicistas de quen presume inxustificadamente da industria e o seu impacto econ\u00f3mico e poboacional, que foi a pesca a que mellorou exponencialmente o nivel econ\u00f3mico e social dos nosos portos pesqueiros, as nosas parroquias e a nosa forma de vida.<\/em><\/p>\n


\nHai outro fen\u00f3meno socioecon\u00f3mico que impacta na d\u00e9cada dos sesenta; son eses visitantes vacacionais que ocupan as casas dos mari\u00f1eiros en plena costera do bocarte e bonito, o hotel-hostal “Pablo”, e dan bos dividendos \u00e1 hosteler\u00eda do porto. Co paso do tempo ser\u00e1n denominados turistas cr\u00e9ase o CIT en 1968 cun presidente capaz de po\u00f1er San Cibrao na prensa luguesa. \u00d3 dito antes s\u00famaselle que un nativo de San Cibrao acada a condici\u00f3n de Procurador nas Cortes de Espa\u00f1a polo tercio sindical; tr\u00e1tas do abogado Don Modesto Rivera Franco, que dende os primeiros momentos da s\u00faa actuaci\u00f3n dedica a s\u00faa actividade \u00e1 defensa e mellora para o seu porto natal, cuesti\u00f3n que se lle agradece p\u00fablicamente.<\/em><\/p>\n


\nComo exemplo o artigo que lle dedica o viaxeiro -asturiano de Oviedo- Jos\u00e9 Manuel Gomez Tu\u00f1\u00f3n ao porto onde pasa as s\u00faas vacaci\u00f3ns estivais e que titula “San Cipri\u00e1n, joya de la costa lucense”. Fronte \u00f3 slogan de San Cipri\u00e1n pen\u00ednsula de paz, tomo nota do que comparte o cabaleiro chegado desde o Cant\u00e1brico Oriental. “San Cipri\u00e1n, nav\u00edo eternamente anclado con la proa al norte. San Cipri\u00e1n es una sirena, un juguete, una ilusi\u00f3n, es quietud, alivio y silencio”.<\/em><\/p>\n


\nModesto Rivera Franco escribe \u00f3 rematar o veraneo de 1971 e quedo cun presaxio: “las fiestas, romer\u00edas y tradiciones deben ser protegidas, pues algunas est\u00e1n en trance de desaparecer”. A mellor das noticias prod\u00facea a propia lonxa do porto que contabiliza case cento sesenta e cinco mil quilos de bonito -xullo- e cento vintetr\u00e9s mil do mesmo en agosto.<\/em><\/p>\n


\n No transcorrer do presente s\u00e9culo XXI hai que reco\u00f1ecer que A Mari\u00f1a non ser\u00eda igual sen o complexo industrial do alumino cunha historia que dispuxo 20 000 traballadores na montaxe, ate os 1500 que se contabilizar\u00e1n os 25 a\u00f1os da posta en escea, e que chega aos 6000 por traballos inducidos dende a presencia fabril. Recordemos tam\u00e9n que cando remate a construci\u00f3n da planta fabril cada propietario afectado polo asentamento percibe unha indemnizaci\u00f3n por t\u00e9rmino medio de m\u00e1is dun mill\u00f3n daquelas pesetas, unha vivenda e quen se propo\u00f1a, tam\u00e9n un traballo fixo na planta aluminera. E un fen\u00f3meno esauecido. Mentres os traballadores da montaxe pod\u00edan ga\u00f1ar ata 75 000 pesetas mensuais, os empregados da f\u00e1brica que traballan a turnos apenas perciben 32 000 pesetas mensuais. O 6 de outubro de 1980 produciuse a inauguraci\u00f3n oficial. O 6 de febreiro de 1998 prod\u00facese a venda da factor\u00eda \u00e1 multinacional ALCOA. No momento, a plantilla era de 1145 empregados, 825 especialistas e non cualificados, 320 t\u00e9cnicos e administrativos. Aporta o 33% do PIB lugu\u00e9s. O Concello de Cervo ingresa m\u00e1is dun mill\u00f3n de euros ao ano, o de Xove m\u00e1is de tres mill\u00f3ns.<\/em><\/p>\n


\nAs noticias son alarmantes para a poboaci\u00f3n dependente da actividade de ALCOA. Todo parece presaxiar que a planta chegou \u00f3 seu final. \u00c9 o momento de buscar alternativas que redunden en sa\u00eddas para as xentes residentes e dependentes. Para dotar de enerx\u00eda renovable ao consumo enerx\u00e9tico da empresa far\u00edan falta corenta parques con mu\u00ed\u00f1os de vento. Unha utop\u00eda tan grande como a deses sindicalistas que pretenden sexa o Estado espa\u00f1ol quen se faga cargo de ALCOA, como se non huubera outras empresas pequenas ou grandes en crise e cos mesmos dereitos a ser rescatadas.<\/em><\/p>\n


\nApertura do porto de San Cipri\u00e1n. O porto como elemento articulador do espazo de fluxo. Entrada e sa\u00edda por mar para un punto intermodal. Conectado por ferrocarril e carretera. O porto \u00e9 fronteira xeogr\u00e1fica, tecnol\u00f3xica e cultural, por iso \u00e9 un punto de ruptura, pero, \u00e1 vez, \u00e9 lugar de encontro, \u00e9 intersecci\u00f3n de rutas comerciais e zona de confluencia de ideas, valores e tecnolox\u00edas de orixe diversa. Sen embargo, \u00e9 dif\u00edcil atopar unha caracterizaci\u00f3n perenne dos portos e da s\u00faa relaci\u00f3n co territorio. As caracter\u00edsticas e funci\u00f3ns dos portos evolucionaron na medida na que se modifican as formaci\u00f3ns econ\u00f3mico-sociais e as regulaci\u00f3ns interiores dos pa\u00edses.<\/em><\/p>\n


\nO intermodalismo na s\u00faa definici\u00f3n m\u00e1is xeral ten que ver coa integraci\u00f3n dos diversos modos de transporte nunha soa rede de distribuci\u00f3n f\u00edsica das mercador\u00edas. Noutras palabras, os modos de transporte mar\u00edtimo e terrestre (e en ocasi\u00f3ns o a\u00e9reo) son coordinados e integrados nun s\u00f3 sistema ou rede que busca eliminar as rupturas de carga para que os produtos fl\u00faan entre lugares distantes no menor tempo posible e coa maior seguridade. No an\u00e1lisis espacial da vinculaci\u00f3n do porto, o segmento de terra adentro dos fluxos debe ser analizado como unha porci\u00f3n dun fluxo continuo dentro dunha rede de produci\u00f3n-distribuci\u00f3n que \u00e9 articulada e procesada por nodos portuarios, m\u00e1is que como un fluxo entre o porto e a s\u00faa zona de influencia natural ou cautiva.<\/em><\/p>\n


\nFronte a tal alternativa, a alerta sobre la situaci\u00f3n que pode deixar Alcoa en Galicia deuna a Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN), unha asociaci\u00f3n independente e cient\u00edfica adicada \u00f3 estudo, divulgaci\u00f3n, conservaci\u00f3n e defensa do medio natural. A entidade solicitou \u00e1 Xunta os informes dos seus t\u00e9cnicos e inspectores ambientais e informaci\u00f3n sobre as fianzas e avales depositados por Alcoa ante un eventual derrumbe da balsa de lodos. A SGHN reclama que se adopten medidas legais para bloquear os bens e activos da multinacional, a fin de garantir a descontaminaci\u00f3n integral das s\u00faas instalaci\u00f3ns e a estabilizaci\u00f3n da balsa de lodos vermellos \u201ccoas mellores t\u00e9cnicas dispo\u00f1ibles a nivel mundial\u201d. Tam\u00e9n solicita \u00e1 Xunta, a trav\u00e9s da Conseller\u00eda de Medio Ambiente, unha auditor\u00eda externa sobre a estabilidade do gran almac\u00e9n, preferiblemente dun organismo p\u00fablico de prestixio como o Instituto Xeol\u00f3xico e Mineiro de Espa\u00f1a.<\/em><\/p>\n


\nEl plan de emergencia exterior no existe hasta 2012. En \u00e9l se reco\u00f1ec\u00eda por primera vez el \u201criesgo de p\u00e9rdida de vidas humanas\u201d, en algunos de los supuestos de siniestro, entre ellos la rotura de la balsa. El plan considera tres situaciones capaces de provocar un accidente \u201cgrave: pola fractura do dique principal, pola quiebra do espig\u00f3n de cola ou no seu extremo occidental. As lluvias torrenciais ou os terremotos son posibles causas que poder\u00edan desencadear o desastre.<\/em><\/p>\n


\nContinuar\u00e1… <\/em> <\/p>\n

Parte I<\/a><\/p>\n

Parte II<\/a> <\/p>\n

Parte III <\/a><\/p>\n

<\/em>Parte IV<\/a> <\/p>\n

Parte V<\/a><\/p>\n<\/p>\n

Parte VI<\/a><\/p>\n

 <\/p>\n

Pablo Mosquera Mata<\/a><\/em><\/p>\n

<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Parte I Do pasado ao presente e ante o futuro II En 1989 a factor\u00eda aluminera v\u00e9ndese \u00e1 l\u00edder multinacional ALCOA. \u00c9 a privatizaci\u00f3n dunha empresa nacional ao coloso americano. M\u00e1is que nunca se establece en todo o territorio da Mari\u00f1a unha dependencia da “f\u00e1brica”. Pero como toda industria, ten un tempo de viabilidade. Te\u00f1en […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":805,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[11,14,9],"class_list":["post-804","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-historia","tag-pablo-mosquera","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/804","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=804"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/804\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/805"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=804"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=804"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=804"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}