Hai xa varias semanas que se puxo data, 20N, para o pr\u00f3ximo cambio pol\u00edtico. Os comentarios indicaban que a lexislatura estaba rematada. Pois non.<\/p>\n
O primeiro, manifestouse branco sobre negro algo que se colara sen detecci\u00f3n nin comentario subseguinte por parte de ningu\u00e9n co\u00f1ecido (alomenos, por min), unha variaci\u00f3n na lei que indica que os partidos extraparlamentarios deben recoller sinaturas para poder presentarse \u00e1s elecci\u00f3ns<\/a>, en cantidade relativa co censo da xurisdicci\u00f3n: o 0,1%, pero en 20 d\u00edas. Parece pouco, pero non o \u00e9. Non \u00e9 o mesmo votar dentro dunha estrutura xa articulada, para todo o mundo, que recoller sinaturas dende unha micro estrutura. E po\u00f1\u00e9ndolle impedimentos, por certo: puiden comprobar como a un determinado partido se lle permit\u00eda po\u00f1er unha mesi\u00f1a na r\u00faa para recollida de sinaturas un d\u00eda e non \u00f3 seguinte, por exemplo. De novo, unha cousa as\u00ed favorece \u00f3s partidos grandes e tenta cortar a introduccci\u00f3n de cambios v\u00eda novos partidos. A disculpa? Econ\u00f3mica, e para facilitar a limpeza electoral (limpeza en canto a que se hai menos partidos, veriase m\u00e1is claro a quen votar, on menos intromisi\u00f3ns)<\/p>\n Despois, un acordo para unha reforma partidista da constituci\u00f3n. Partidista no sentido que ser\u00eda a reforma en base \u00fanicamente \u00f3 acordo dos ‘grandes partidos’, sen consulta \u00f3 pobo. En contra dos debates pra a reforma en profundidade d constituci\u00f3n, nos que e debat\u00eda non xa a refoma, sen\u00f3n tan s\u00f3 a portunidade dunha reforma, agora un apret\u00f3n de mans entre dous se\u00f1ores que en teor\u00eda representan a case todo o mundo, e listo (por suposto, en teor\u00eda: s\u00famense os vots e verase que lle falta moito para ser tan representativos despois de sa\u00edr das urnas, e moito m\u00e1is despois das derivas que collen apart\u00e1ndose dos mandatos dos votantes). E para facer que? Non para dar m\u00e1is dereitos, sen\u00f3n para po\u00f1er m\u00e1is cortapisas \u00e1 (posible) actuaci\u00f3n econ\u00f3mica do estado: un teito de gasto. Lembras a que se armou a nivel mundial hai menos dun mes nos EEUU? Pois algo semellante \u00e1 causa do xaleo. En troques de introducir racionalidade e retorno dos fondos inyectados \u00f3 sector privado ou variaci\u00f3n para que non pague menos impostos quen m\u00e1is gana, isto, que \u00e9 evdente que permitir\u00e1 elevar o teito de gasto cando haxa que salvar \u00e1 banca pero non cando a consecuencia diso haxa que sacar cartos de educaci\u00f3n ou sanidade.<\/p>\n A a\u00ednda m\u00e1is, reforma da contrataci\u00f3n laboral (a peor, claro): contratos de formaci\u00f3n ata 30 anos e encadeamento de contratos temporais<\/a>. \u00e9 dicir, contratos m\u00e1is precarios. Iso si, suavizando as palabras.<\/p>\n