{"id":6649,"date":"2015-02-16T08:02:00","date_gmt":"2015-02-16T07:02:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T14:04:15","modified_gmt":"2024-11-12T13:04:15","slug":"antroido-hai-18-anos-o-antroido-do","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2015\/02\/16\/antroido-hai-18-anos-o-antroido-do\/","title":{"rendered":"Antroido… hai 18 anos: o antroido do futuro"},"content":{"rendered":"

    <\/span>Hai alg\u00fan tempo, ribadeando ligaba un repositorio de documentos relacionados con Ribadeo, ‘Publicado en Ribadeo<\/a>‘. Hoxe non, dito repositorio desapareceu e estou comezando a recuperar eses documentos. Entre eles, estaban diversos preg\u00f3ns do antroido<\/a>, como a peza que deixo embaixo que deb\u00eda ser algo as\u00ed como un adianto do antroido\/entroido do futuro. Sirva como testemu\u00f1a e tam\u00e9n como comparaci\u00f3n dunha previsi\u00f3n co que \u00e9 na actualidade. Espero que sexa tam\u00e9n o comezo dunha lenta recuperaci\u00f3n para internet do que foi ‘Publicado en Ribadeo’.<\/p>\n

–<\/p>\n

“O antroido do futuro”. Antonio Gregorio Montes (preg\u00f3n de antroido 1997)<\/p>\n

    <\/span>Boas tardes.<\/p>\n

    <\/span>“Actuar \u00e9 un luxo que permite mostra-los sentimentos que de outro
\n xeito dar\u00eda vergo\u00f1a ensinar”. \u00c9 unha cita de Robert de Niro, que debe
\nsaber abondo do tema, tomada dunha entrevista de “El Semanal” de 24 de
\nnovembro do pasado ano 1996. A traducci\u00f3n \u00f3 noso caso poder\u00eda ser: O
\ndisfraz de antroido permite facer moitas cousas que en outro caso ser\u00edan
\n vistas con moi malos ollos (a\u00ednda as\u00ed o son moitas veces). Dito esto,
\n\u00a1pechade a porta!. Que ningu\u00e9n escape.<\/p>\n

    <\/span>“O bo, se \u00e9 breve, d\u00faas veces bo”, en pluma de Baltasar Graci\u00e1n.
\nDo que non \u00e9 tan bo, non d\u00ed nada. Polo tanto, temede o peor, porque xa
\nnon me vexo constre\u00f1ido pola sentencia.<\/p>\n

    <\/span>Parece que este ano son eu o pregoeiro do antroido. Por eso aqu\u00ed
\nestou, disfrazado de entendido na materia, e tomando as medidas
\noportunas. Estou sen toga nin birrete: todo disfraz ten os seus l\u00edmites,
\n e un deles p\u00faxeno a\u00ed. Disfrazarme con roupa non me gusta especialmente,
\n pero actuar xa \u00e9 outra cousa.<\/p>\n

    <\/span>E actuar \u00e9 un xeito de disfrazarse. Dende logo, hai outros. Por
\nexemplo, \u00bfalgu\u00e9n se lembra do antroido que viviu o Inspector Lupa?. Ese
\nsi que foi un bo disfraz, tanto cando andaba vendo os disfraces como
\ncando non o fac\u00eda. A\u00ednda non sei quen foi, e non me parece que o saiba
\nmoita xente. Xa metidos en materia, \u00bfpor que me elixiron para o preg\u00f3n?.<\/p>\n

    <\/span>\u00c9 unha pregunta que me fixen. Ti\u00f1a o dilema de contestarme a min
\nmesmo de varias formas. Unha resposta ser\u00eda: “porque \u00e9s un paiaso”
\n(poder\u00eda engadrille despois, por exemplo, “pail\u00e1n”, e as\u00ed queda mellor:
\n“porque \u00e9s un paiaso, pail\u00e1n”). Por contra, tamen pod\u00eda contestarme:
\n“porque \u00e9s serio” (neste caso, engadir\u00eda algo as\u00ed como “home”: “porque
\n\u00e9s serio, home”).<\/p>\n

    <\/span>Elix\u00edn o \u00faltimo, gust\u00f3ume m\u00e1is. Por eso mesmo me permito facer un
\n comentario como este aqu\u00ed, diante de tanta xente. Eu consid\u00e9rome serio,
\n e o antroido \u00e9 para que os serios, as persoas que non se permiten o
\nsa\u00edrse do seu papel, podan rirse e oficiar doutra cousa, po\u00f1erse unha
\nm\u00e1scara. Eso me moveu a aceptar.<\/p>\n

    <\/span>As\u00ed, o que me quedaba era disfrazarme. \u00bfDe que?. Pois de
\nprospector. Non de prospector en busca de petr\u00f3leo, que por esta terra
\nnon parece ter moito futuro, se non precisamente de analista de futuro.
\nDo futuro do antroido, claro. Eso \u00e9 algo as\u00ed como ser adivi\u00f1o, pero con
\noutro nome tentando coller categor\u00eda.<\/p>\n

    <\/span>O seguinte foi o preguntarme, \u00bfpor onde pode comezar?. Polo
\nmomento, e para min, o antroido estivo a punto de ser por primeira vez
\nentroido: descubr\u00edn que a palabra que usaba, antroido, non vi\u00f1a nos
\ndiccionarios. As\u00ed, estiven por deixar de empregala para ocasi\u00f3ns serias,
\n coma esta. Entroido nunca a usei, carnaval decid\u00edn fai alg\u00fan tempo
\ndeixalo para a meseta, lugares lonxanos ou festas<\/a> con outro significado,
\n e antroxu, Nal\u00f3n arriba, c\u00e1eme moito m\u00e1is lonxe. Por eso decid\u00edn deixar
\n as cousas como estaban: antroido, para os amigos.<\/p>\n

    <\/span>Son serio, xa o dixen antes. As\u00ed lle dic\u00eda tam\u00e9n \u00f3 protagonista
\nmaior, o piloto, \u00f3 Pequeno Pr\u00edncipe. Como o Principi\u00f1o non calaba con
\nesas lerias, e quer\u00eda saber, continuar vendo mundo, ir \u00f3 seu antoxo, a
\ns\u00faa vitalidade conduxo a unha obra literaria para todo tempo e idade.
\n\u00bfPor que?. Porque a todos nos fai falla evadirnos. E iso \u00e9 o antroido.
\nEvasi\u00f3n. A grande evasi\u00f3n. Ademais, como na pel\u00edcula os prisioneiros do
\ncampo de concentraci\u00f3n son \u00f3 fin tristemente cazados, e as\u00ed remata a s\u00faa
\n ilusi\u00f3n de liberdade, os antroidos tam\u00e9n acaban a tiro fixo. V\u00f3ltase \u00e1
\nliberdade condicionada. Condicionada pola nosa historia, os nosos
\nco\u00f1ecidos, compromisos, … en definitiva, por n\u00f3s mesmos.<\/p>\n

    <\/span>Centr\u00e9monos na prospectiva do futuro do antroido: a\u00ed van algunhas reflexi\u00f3ns.<\/p>\n

    <\/span>Un. Hoxe en d\u00eda t\u00f3mase como unha festa, e parece que non decae a
\npesar de que a vida \u00e9, cada vez m\u00e1is, carnaval. Quen non o crea as\u00ed, que
\n lea os peri\u00f3dicos, vexa a tele ou fale cos amigos, a\u00ednda que sexa de
\nf\u00fatbol. En todos os rinc\u00f3ns hai carnaval. Nembargantes, ese carnaval
\npretende ser serio, non \u00e9 o noso estilo de antroido. A\u00ednda as\u00ed, \u00e9
\nprevisible que siga a extenderse contrastando coas ideas do antroido que
\n por aqu\u00ed se levan.<\/p>\n

    <\/span>Dous. En Venecia te\u00f1en o seu carnaval de luxo, onde todos queren
\nser Dogos de seu (non cans, entend\u00e1monos, sen\u00f3n mandamaises). Por R\u00edo o
\ncarnaval \u00e9 movemento e lucimento da vitalidade (e doutras cousas tam\u00e9n
\nvitais). Aqu\u00ed o antroido \u00e9 m\u00e1is unha evasi\u00f3n adoitando outro rol e
\nocult\u00e1ndonos como p\u00edcaros para facer trastadas e figurar como reis, por
\nunhas horas, do noso destino. Pero a idade, a era de inocencia, est\u00e1 a
\npasar r\u00e1pidamente. \u00c9 unha inc\u00f3gnita se o noso antroido vai resistir esa
\nfalta de inocencia que se est\u00e1 a incrementar al\u00f3 onde un vaia. Moitas
\ncousas van ter que cambiar para poder superala. A\u00ednda as\u00ed, feitos como
\nque hoxe estemos aqu\u00ed fan manter a esperanza de que esta evasi\u00f3n pode
\nseguir facendo os seus efectos ben\u00e9ficos e festeiros por moito tempo.<\/p>\n

    <\/span>Tres. Non hai tanto o antroido estaba, empero, c\u00e1seque “morto por
\n orde superior”. Esa orde non puido con el e aqu\u00ed estamos de novo. \u00bfPode
\n darse novamente no futuro o caso dunha prohibici\u00f3n directa ou
\nindirecta?. Non estamos exentos dela, pero ser\u00eda en balde, como o foi a
\npasada vez: a festa continuar\u00eda, a\u00ednda que pode que desvirtuado un pouco
\n o seu esp\u00edrito pola prohibici\u00f3n, \u00f3 estilo da “lei seca”. Eso mesmo far\u00e1
\n cuidarse \u00f3s mandamaises de tentar algo parello, a\u00ednda que aproveitando
\nas m\u00e1scaras se produzan algunhas mascaradas que infrinxan as normas do
\nantroido, que tam\u00e9n as hai.<\/p>\n

    <\/span>Catro. Se miramos \u00f3s carnavales de Venecia, R\u00edo, Tenerife, …,
\nmesmo os entroidos de Laza, podemos ver que todos van cara \u00e1
\ngrandiosidade, cada un no seu modelo, cada un \u00e1 s\u00faa velocidade. \u00d3 mesmo
\ntempo, seguen a ser unha actuaci\u00f3n. Nembargantes, a grandiosidade esixe
\nuns xeitos e un dirixismo que impide manter o sentido do noso antroido.
\nPara vencer outros medios vistosos de diversi\u00f3n e\/ou enaxenaci\u00f3n, que
\neso \u00e9 tamen \u00f3 antroido, e facelo ademais dun xeito inocuo, neces\u00edtase
\ncada vez un espect\u00e1culo maior. \u00c9 inevitable, tal como eu o vexo. O
\nantroido ter\u00e1 que ir cambiando para combatir este efecto ou aliarse con
\nel. A alianza significa m\u00e1is cartos e unha certa profesionalizaci\u00f3n, \u00f3
\nestilo deses outros lugares.<\/p>\n

    <\/span>Cinco. T\u00e9ntase conservar o de cada un, neste caso o noso
\nantroido, pero a profusi\u00f3n de medios que nos po\u00f1en en contacto con
\noutros lugares van pouco a pouco influenciando esta festa. Non \u00e9
\nproblema, porque hai carnavales de todo tipo, polo tanto as influencias
\nser\u00e1n variadas. Esto, esperando que \u00f3s americanos do norte non se lles
\nocurra a idea de facer un novo carnaval, porque se non, Holliwood
\nrematar\u00e1 non s\u00f3 co noso estilo de facelo, senon tam\u00e9n por facernos creer
\n que se fixo sempre \u00f3 seu xeito. Esperemos asemade que mante\u00f1an a data
\ndo seu Halloween ben alonxada da nosa celebraci\u00f3n, so pena de perder un
\ncombate do mesmo xeito que os Reis o est\u00e1n a perdendo fronte \u00f3 Santa
\nClaus… e eso que son tres contra un.<\/p>\n

    <\/span>As conclusi\u00f3ns anteriores, se ben son as m\u00e1is xerais, non son as
\n\u00fanicas. Por exemplo, visto que non podemos igualar os disfraces sen
\nroupa que fan as ledicias dos e das turistas en R\u00edo, e tam\u00e9n dos propios
\n cariocas, \u00e9 previsible que n\u00f3s busquemos e atopemos novos medios de
\ncalefacci\u00f3n para que as m\u00e1scaras con pouca roupa non sufran os rigores
\ninvernais.<\/p>\n

    <\/span>Nacer\u00e1n novas m\u00e1scaras. \u00c9 un fen\u00f3meno que xa se ven estilando
\ndende tempo hai, e que est\u00e1 lonxe de esgotarse: na variaci\u00f3n est\u00e1 o
\ngusto, como di unha frase que m\u00e1is dun e unha co\u00f1ecer\u00e1n e practicar\u00e1n c\u00f3
\n gusto anunciado.<\/p>\n

    <\/span>A electr\u00f3nica escalar\u00e1 postos nas preferencias dos antroidos. O
\nmesmo que se vai metendo en casas ou bancos, non poder\u00eda facer unha
\nexcepci\u00f3n con este fen\u00f3meno social. Xa vimos alg\u00fans artiluxios desa
\nespecie outros anos, como luces ben ama\u00f1adas e sincronizadas, pero \u00e9
\nposible que non sexa nada comparado \u00f3 que se avici\u00f1a.<\/p>\n

    <\/span>Son previsibles outras incorporaci\u00f3ns no desenvolvemento destes
\nd\u00edas. O antroido permite o anonimato social, e ven potenciado por el.
\nHoxe en d\u00eda est\u00e1nse a extender novas formas de comunicaci\u00f3n que outorgan
\n a posibilidade do anonimato. Tendo conta destas d\u00faas premisas, p\u00f3dese
\nconcluir que \u00e9 probable que se incorporen novas formas de antroido, por
\nexemplo, “a distancia”, do mesmo xeito que o 28 de decembro \u00e9 algo
\nextendido usar o tel\u00e9fono para gastar bromas, mentras que no s\u00e9culo
\npasado, antes de facer das s\u00faas o se\u00f1or Bell, evidentemente non se
\npod\u00eda.<\/p>\n

    <\/span>Podemos observar tam\u00e9n que as carrozas motoriz\u00e1ronse. \u00c9
\nprevisible, co uso dun parque m\u00f3bil m\u00e1is extenso e variado, que esta
\ntendencia contin\u00fae, incorpor\u00e1ndose \u00e1 mesma a\u00ednda os disfraces
\nindividuais.<\/p>\n

    <\/span>Un dos festexos precursores do carnaval era unha especie de circo
\n naval fai vinte s\u00e9culos, como din alg\u00fans estudiosos do tema. Do
\ncarnaval, si. Do noso antroido, dub\u00eddoo. Mais, cara \u00f3 futuro, todo \u00e9 que
\n \u00f3 clube n\u00e1utico lle de por a\u00ed, e ent\u00f3n o noso antroido poder\u00eda ser
\nprecursor desa proxecci\u00f3n naval futura. \u00c9 posible, e coa motorizaci\u00f3n e
\nen xeral a instrumentaci\u00f3n actuais, m\u00e1is doado que noutros tempos.
\nHaber\u00eda que preguntarlle \u00e1 directiva do clube se est\u00e1 pola labor.<\/p>\n

    <\/span>O antroido \u00e9 educativo. Seguirase a usar nos centros chamados
\neducativos para facer algunha que outra trastada, \u00f3 tempo ou a parte da
\npropia educaci\u00f3n. \u00c9 posible ademais, dentro da pol\u00edtica ministerial, a
\ns\u00faa inclusi\u00f3n como li\u00f1a transversal no curr\u00edculum escolar.<\/p>\n

    <\/span>Falemos de cartos. Estamos a vivir tempos de privatizaci\u00f3n. Se se
\n pensa en privatizar a xesti\u00f3n de hospitais p\u00fablicos, por exemplo, \u00bfpor
\nque non o antroido?. Nese caso, \u00bfque se preparen as comisi\u00f3ns a non
\nrecibir subvenci\u00f3ns?. O antroido, te\u00f1a ou non subvenci\u00f3ns, sempre foi
\np\u00fablico e sempre foi privado. Sempre necesitou dun esp\u00edrito social para
\nlevalo a cabo, pero sempre foron os particulares as m\u00e1scaras. Pola
\nprivatizaci\u00f3n, poder\u00e1 cambiar algo o modo de financiamento, pero nada
\nm\u00e1is.<\/p>\n

    <\/span>En canto \u00f3s premios… \u00e9 bonito e atra\u00ednte para o turismo que os
\ndisfraces sexan traballados, pero por ese lado \u00e9 dif\u00edcil competir con
\noutros carnavales.<\/p>\n

    <\/span>Nembargantes, a competencia \u00e9 a competencia, e as leis do mercado
\n infl\u00faen en moitos campos. Pode que o factor m\u00e1is influ\u00ednte no futuro
\ndesenvolvemento dos premios sexa externo \u00f3 propio antroido: m\u00e1is que a
\nprivatizaci\u00f3n, a marcha da econom\u00eda en xeral.<\/p>\n

    <\/span>En relaci\u00f3n a outro aspecto, fai pouco le\u00edn que “os carnavales
\ncaen baixos este ano”. Espero que non caian baixo m\u00e1is que polo n\u00famero
\nque ten asignado o d\u00eda no que comezan, pois non \u00e9 esa a tendencia aqu\u00ed
\nen Ribadeo. Hai que lembrar, sobre esto das datas, que xa se produxeron
\nalgunha vez noutra temporada: os chamados “carnavales de ver\u00e1n”, e a
\neses si que lles chamo carnavales. \u00bfL\u00e9mbr\u00e1desvos do que xa dixen sobre a
\n econom\u00eda do antroido e as influencias externas sobre o noso?. \u00c9 posible
\n que esas festas carnavalescas se incrementen, pero non penso que se
\nlles deba chamar antroido. Ser\u00e1n carnaval. \u00bfA influencia sobre o propio
\nantroido?. Polo momento, est\u00e1 a salvo, porque son influenciadas por el e
\n non \u00f3 rev\u00e9s. Perante canto tempo, eso xa \u00e9 m\u00e1is dificil o dicilo e
\ndepender\u00e1 de moitos factores.<\/p>\n

    <\/span>Pola sequedade da boca ven outra vez \u00f3s meus labios o dito de
\nGraci\u00e1n: “o bo, se \u00e9 breve…”. Por a\u00ed, pola sequedade, penso que \u00e9
\ncousa de ir rematando. Queda para outra o tratar de imaxinar o futuro do
\n antroido en relaci\u00f3n a outras moitas facetas. Como exemplo delas serven
\n a m\u00fasica ou o sexo. En fin, isto \u00e9 a prospectiva: analizar tendencias
\npara vislumbrar o futuro. Eu, de calquera xeito, non me fiar\u00eda moito
\ndunha prospectiva do futuro do antroido feita por un disfrazado.<\/p>\n

    <\/span>A\u00ednda as\u00ed, costoume facela. E te\u00f1o que dicilo, porque \u00e9 tam\u00e9n
\nunha met\u00e1fora do antroido. Nestas datas, hai moito detr\u00e1s: ilusi\u00f3n,
\ntraballo, imaxinaci\u00f3n, persoas… \u00e9 algo matinado para vivir uns d\u00edas
\nm\u00e1xicos antes que chegue o momento de quitarse a m\u00e1scara.<\/p>\n

    <\/span>Ben, penso que os obxectivos das cousas d\u00e9bense definir \u00f3
\nprincipio. A\u00ednda as\u00ed, acordei definilo \u00f3 final, tras ve-las caras dos
\nque me escoitan hoxe: O obxectivo era sacar \u00e1 luz o esp\u00edrito do
\nantroido. Espero haber axudado a facelo, e con eso remato esta pequena
\nperorata. Meu disfraz xa non vale, este pequeno antroido xa se foi.
\nAgora comeza o antroido de todos. O futuro que mencionei xa chega.
\nViv\u00e1molo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Hai alg\u00fan tempo, ribadeando ligaba un repositorio de documentos relacionados con Ribadeo, ‘Publicado en Ribadeo‘. Hoxe non, dito repositorio desapareceu e estou comezando a recuperar eses documentos. Entre eles, estaban diversos preg\u00f3ns do antroido, como a peza que deixo embaixo que deb\u00eda ser algo as\u00ed como un adianto do antroido\/entroido do futuro. Sirva como […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[129,25,11],"class_list":["post-6649","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-entroido","tag-festas","tag-historia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6649","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6649"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6649\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6649"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6649"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6649"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}