![](\"https:\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEh2FPfFO0kqzo9f4LAcvTkaBYg2S7wEZUaEj0FSPB3_gg2VrHZmyZAMG-HlpSLyK1vbEoUAwfxj9yXlXqpSrCcJl1QM83NPMmnfP7miflwsAIPrvNEsDqVJJpo_5hq_7ZBHcQnYOg\/s2048\/vaso+de+leite.jpg\")
<\/a><\/p>\nIsto dos tractores na r\u00faa \u00e9 c\u00edclico
\nen Galicia. E case sempre empezan
\nna nosa Comunidade. Por una parte,
\nporque aqu\u00ed prod\u00facese aproximadamente o 45% do total estatal e hai
\nm\u00e1is de 9000 explotaci\u00f3ns; por outra,
\ncando ve\u00f1en mal dadas, \u00e9 a forma
\nm\u00e1is visible e m\u00e1is f\u00e1cil para mostrar
\no problema \u00e1 opini\u00f3n p\u00fablica. Ata
\naqu\u00ed todo ben, pero non \u00e9 suficiente.<\/p>\n
E pois…? Que marxe de intervenci\u00f3n haber\u00eda?<\/em><\/p>\nAs Administraci\u00f3ns non poden fixar
\nun prezo m\u00ednimo para o leite. Isto
\nser\u00eda contrario \u00e1s normas do libre
\nmercado. Mesmo caeu niso a ministra espa\u00f1ola, dicindo que se o fixera Francia preguntar\u00edan a Bruxelas
\ne que, se fose legal, tam\u00e9n o far\u00edan
\naqu\u00ed. A d\u00fabida ofende na boca dunha
\nministra de agricultura. Xa non fac\u00eda
\nfalta preguntar. O que fixo o ministro
\nfranc\u00e9s foi convocar \u00e1s partes, para
\nque chegasen a ese acordo, e facer de animador, de \u00e1rbitro e de testemu\u00f1a,
\na trav\u00e9s da comisi\u00f3n de seguimento,
\npor se algunha das partes por separado rompe as regras escritas e asinadas. En Francia levan m\u00e1is de vinte
\nanos con contratos homologados en
\ndistintos sectores, non s\u00f3 no leite. Os
\nprazos dos contratos son como m\u00ednimo dun ano, con cl\u00e1usulas de correcci\u00f3n, segundo evolucione o mercado.
\nIsto aqu\u00ed nunca se fixo e estamos moi
\nverdes.<\/p>\n
Esa ca\u00edda de prezos \u00e9 resultado directo do final do sistema de cotas?<\/em><\/p>\nA situaci\u00f3n \u00e1 que se chegou nos prezos non \u00e9 s\u00f3 polo final das cotas; xa
\nocorrera outras veces coas cotas en
\nvigor, como nos anos 2007 e 2012, tam\u00e9n con prezos por baixo dos custos
\nde produci\u00f3n. Logo subiron de forma
\nimportante durante ano e medio e
\nnon se fixo nada, ata o 2012. Subida
\nimportante outros dous anos, e as\u00ed
\nchegamos ata agora. Desta vez si hai
\nm\u00e1is leite no mercado, tanto en Espa\u00f1a como en Europa. O corte de
\nexportaci\u00f3n a Rusia, polo bloqueo
\nda UE, e o menor consumo de leite
\nen p\u00f3 de China, fixeron subir os excedentes.<\/p>\n
Non se pode producir sen l\u00edmite,
\ncomo lles gusta facer os gandeiros
\ngalegos, que aumentaron moito a s\u00faa
\nproduci\u00f3n, xa desde antes de rematar as cotas, e m\u00e1is a\u00ednda dende o dia 1 de
\nabril. Aumentan as vacas por compra
\n(m\u00e1is carga gandeira), pero sen aumentar a terra; polo que se aumenta
\na compra de penso, m\u00e1is alfalfa, mais,
\nm\u00e1is, comprando f\u00f3ra da explotaci\u00f3n,
\ne se o prezo do leite baixa , volvemos
\nao c\u00edrculo de perdas.<\/p>\n
Aumentar a produci\u00f3n, non sempre
\nleva a mellorar os beneficios. Bastantes veces diminu\u00edr o leite producido nunha granxa, trae melloras nas
\nmarxes netas. Ter un tanque grande e
\nenchelo como sexa cada dous d\u00edas, se
\nos custos diso son altos, non vai levar
\ndirectamente a ter una marxe neta
\nmellor. Isto que parece f\u00e1cil, a maior\u00eda dos produtores \u201cintensivos\u201d non o
\nentenden.<\/p>\n
Tes
\ncomentado
\nreiteradamente que o sector l\u00e1cteo galego \u00e9
\nmoi vulnerable. Por que? Que debilidades ten o \u201cnoso sistema\u201d?<\/em><\/p>\nAqu\u00ed est\u00e1 a vulnerabilidade do sistema de produci\u00f3n de Galicia en xeral.
\n\u00c9 un sistema que se lle chama intensivo. De 3-3,5 unidades de gando maior
\n\u2013UGM- por Ha. Non porque todas as
\nexplotaci\u00f3ns sexan pequenas en superficie. Hainas de m\u00e1is de 40 e de 50
\nHas., pero deber\u00edan ter de 50-60 vacas, m\u00e1is a reposici\u00f3n, e na realidade
\nte\u00f1en de 100 a 150 vacas.<\/p>\n
Por que?<\/em><\/p>\nPorque foi o que lles vendeu o \u201c sistema\u201d, para ser grandes e competitivos…! Dic\u00edanlles: \u201ccompra vacas,
\ncompra cota, ampl\u00eda as cortes, cambia
\na sala de muxir, tractor m\u00e1is grande
\ne moderno, etc, etc\u201d. Pero quen lle falaba de terra? Nalgunhas zonas escaseaba, pero xa non se pensaba nela.
\n\u201cPon todo a millo\u201d. Na maior\u00eda dos
\ncasos ese \u00e9 o \u00fanico cultivo. Comprar
\no que falte f\u00f3ra: Penso, alfalfa, palla,
\nraigr\u00e1s secado, bagazo de cervexa,
\netc. O \u201csistema\u201d v\u00e9ndelles todo isto.
\nA semente do millo, os fertilizantes
\nqu\u00edmicos , os fitosanitarios , o seme
\nprobado, as m\u00e1quinas que eles non elixen, os \u201cestablos\u201d, etc. \u201cPide un
\npr\u00e9stamo que o pagas f\u00e1cil\u201d…Pero
\nquen lle fac\u00eda un estudo de viabilidade? Se o prezo do leite se mant\u00e9n
\na bo nivel ou sobe, todo vai funcionando. Pero se vai \u00e1 baixa un per\u00edodo
\nlongo… E o que se vende baixa, pero
\no que se compra sobe ou mantense, e
\nentramos no bucle.<\/p>\n
Non sempre cambiar \u00e9 mellorar…<\/p>\n
Ollo. Non quero dicir con isto, que
\nnon se precise ir mellorando e actualiz\u00e1ndose, pero con racionalidade e
\ncon n\u00fameros. Cousa que os gandeiros
\ngalegos nos lle gusta levar. Algu\u00e9n ten
\nunha corte para 40 vacas , e da noite
\npara o d\u00eda, decidir duplicar o n\u00famero.<\/p>\n
E preg\u00fantaslle: \u201cE a terra? Tam\u00e9n a
\ndobras?\u201d \u201c Non, pero xa veremos se atopo algo\u201d. Con esta alegr\u00eda nas decisi\u00f3ns co\u00f1ezo cantidade de casos. E o
\nproblema \u00e9 que non se aprende duns
\npara outros e rep\u00edtense erros. Salvo
\nlixeiras excepci\u00f3ns, hai un sector de
\nprodutores con niveis moi baixos en
\nformaci\u00f3n. Non son quen de controlar os factores de produci\u00f3n e de manexo, nun sistema onde se move tanto di\u00f1eiro e de forma moi complexa,
\nsen levar ning\u00fan tipo de contabilidade econ\u00f3mica, nin programa t\u00e9cnico
\nde manexo. Cando as marxes son amplas o sistema vai tirando. Pero cando
\nse acurtan, o sistema rompe. E cando
\nconsultan aos \u201ct\u00e9cnicos do sistema\u201d
\nque poden facer, que est\u00e1n perdendo
\ncartos cada mes… Resposta: \u201chai que
\nesperar que mellore o prezo do leite\u201d.<\/p>\n
Esas debilidades, quedan m\u00e1is en evidencia se o comparamos co sistema
\nfranc\u00e9s ou b\u00e1varo?<\/em><\/p>\nOs produtores franceses e alem\u00e1ns
\ne, en xeral, os da UE, ag\u00e1s os portugueses do norte, que son a\u00ednda m\u00e1is
\nintensivos c\u00f3s galegos ( ser\u00e1 pola
\nproximidade ou pola lingua), basean
\no seu sistema na base territorial, na
\nterra. Sen terra non hai leite. Os franceses miman a terra. Non se pode traballar mollada, que se compacta. Evitan a erosi\u00f3n. Evitar, e se \u00e9 posible,
\ndiminu\u00edr a utilizaci\u00f3n de herbicidas.<\/p>\n
Isto l\u00f3grano con alternativa de cultivos. Por exemplo, o millo non volta \u00e1 mesma parcela ata o quinto ano, que
\nalternan con trigo, cebada, pradeira,
\ncolza, etc. Cultivos que consomen na
\ngranxa, para penso, e venden o sobrante, tendo ingresos, a maiores dos
\ndo leite. \u00c9 un sistema de produci\u00f3n
\nm\u00e1is sostible, menos contaminante e
\nmoito menos dependente do mercado ou, \u00e1s veces, case nada das materias primas.<\/p>\n
En Francia por exemplo,
\nas terras no inverno, onde se cultivou
\nmillo, non poden quedar sen nada.
\nHai que sementar algo para evitar
\na erosi\u00f3n. A\u00ednda que logo sexa para
\nenterrar como abono verde.<\/p>\n
Que poderiamos e deberiamos facer
\na partir do d\u00eda seguinte de que os
\ntractores volvan a casa?<\/em><\/p>\nCando os tractores volvan para a
\nterra, ser\u00e1 preciso que os produtores senten a reflexionar. Coa cabeza
\ndescansada. Ser\u00e1 preciso facelo tanto
\nse conseguiron o que se propo\u00f1\u00edan,
\ncomo se conseguiron tan s\u00f3 unha pequena parte, ou, po\u00f1\u00e1monos no
\npeor dos casos, se o que se logrou os
\ndeixou defraudados.<\/p>\n
Para os produtores galegos no ano
\n1987, o principal atranco que v\u00edan nun
\nhorizonte curto era o establecemento
\ndas cotas leiteiras, fixadas por Bruxelas, para frear os excedentes. Aquilo que ao principio se entendeu como
\nun problema, logo se transformou nun
\nelemento de estabilidade no mercado
\ndo leite. Non sen sacrificios para os
\ngandeiros, pola necesidade de mercar
\ncota. Outros non a mercaron, e conform\u00e1ronse coas cantidades que lles
\nregalaba a Administraci\u00f3n, dos fondos
\nque fac\u00eda cos plans de abandono. No
\nsistema de cotas a recollida estaba asegurada. Cousa que agora non o est\u00e1.<\/p>\n
Para moitos gandeiros galegos a data
\nde 1 de abril do 2015, parec\u00edalles una
\ndata liberadora, e que a partir de a\u00ed o
\ncami\u00f1o para vender leite sen o cors\u00e9 do l\u00edmite de producir, ser\u00eda favorable para mellorar os ingresos e a rendibilidade da explotaci\u00f3n, a base de
\nproducir m\u00e1is litros. Por exemplo, os
\nfranceses sempre apostaron por un
\nsistema de regulaci\u00f3n do mercado.
\nAgora mesmo te\u00f1en dous tipos de
\nleite, tipo A, baseado na antiga cota,
\na un prezo acordado por contrato
\ndun ano, e tipo B, a un prezo de leite
\nen p\u00f3. Xa saben a que aterse se se pasan da cantidade A.<\/p>\n
Despois das protestas hai que reflexionar e ver o cami\u00f1o percorrido
\nnos \u00faltimos 30 anos no sector do leite.
\nImos seguir as\u00ed desestruturados, sen
\nnexos?<\/em><\/p>\nPrimeiro entre os produtores,
\nconstitu\u00edndo foros de debate peri\u00f3dicos e permanentes, a trav\u00e9s de organizaci\u00f3ns do tipo que sexa (asociados
\n, sen asociar, cooperativas, t\u00e9cnicos
\n, investigadores, etc), con mesas de
\ntraballo e, logo, asembleas, sobre os
\nmoitos problemas que ten o sector:
\nfalta de terra, sistema de produci\u00f3n,
\nfalta de incorporaci\u00f3n de mozos\/as,
\nconcentraci\u00f3n ou permuta de fincas.
\nTam\u00e9n transformaci\u00f3n de produtos.
\nSabemos m\u00e1is ou menos producir,
\npero non sabemos nin transformar
\nnin, a\u00ednda menos, comercializar. Para
\niso hai que formarse e querer aprender, que \u00e9 do que m\u00e1is carece o sector, na mi\u00f1a modesta opini\u00f3n. Non \u00e9
\ns\u00f3 problema de prezo, que o \u00e9 tam\u00e9n. Pero hai outros.<\/p>\n
Logo non hai que esquecer, as relaci\u00f3ns coas industrias e as cooperativas de transformaci\u00f3n, al\u00ed onde estean, como fan noutros pa\u00edses como
\nIrlanda , Holanda ou Dinamarca.
\nNon velas como inimigas, sen\u00f3n como
\nposibles colaboradoras da cadea econ\u00f3mica. Isto levar\u00e1 tempo. Pero creo
\nque ser\u00eda bo intentalo con uni\u00f3n, fe e
\nperseverancia.<\/p>\n
An\u00edmoos a traballar nesta ou noutras li\u00f1as, de forma continuada, e non
\na volver cada un a s\u00faa casa, …ata a
\npr\u00f3xima crise de prezos.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Onte, Jos\u00e9 \u00c1ngel Salvatierra, enxe\u00f1eiro t\u00e9cnico agr\u00edcola con ampla experiencia no agro galego e tam\u00e9n co\u00f1ecedor do sector en toda Europa, pasoume a revista Irimia co que coido \u00e9 unha interesante entrevista que lle fixeron (f\u00edxolla Daniel L\u00f3pez). Velaieiqu\u00ed: “Os tractores na r\u00faa foron portada, os prezos do leite caeron e as explotaci\u00f3ns producindo \u00e1 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federate","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[21,32,24,26],"class_list":["post-6419","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-economia","tag-filosofia","tag-jose-a-salvatierra-rico","tag-medio"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6419","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6419"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6419\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6419"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6419"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6419"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}