{"id":6223,"date":"2016-04-08T19:19:00","date_gmt":"2016-04-08T17:19:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T13:50:18","modified_gmt":"2024-11-12T12:50:18","slug":"unha-vellez-en-soidade-artigo-de-jm","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2016\/04\/08\/unha-vellez-en-soidade-artigo-de-jm\/","title":{"rendered":"UNHA VELLEZ EN SOIDADE. Artigo de J.M\u00aa Rodr\u00edguez"},"content":{"rendered":"<p>Copio do <a href=\"http:\/\/cargadoiro.blogcindario.com\/2016\/04\/00453-unha-vellez-en-soidade.html\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\">blog de Jos\u00e9 M\u00aa<\/a>:<\/p>\n<p><em>A\u00ed est\u00e1n. S\u00f3s nas s\u00faas casas. Ese \u00e9 o seu destino. Vellos sen<br \/>\nfamilia. O froito dunha sociedade de progreso. Vellez en soidade. Dise<br \/>\nque \u201cde vello d\u00faas veces neno\u201d. Pro nas s\u00faas vidas non hai nenos que<br \/>\nlles fagan rir e lembrarlles a s\u00faa propia nenez. Est\u00e1n s\u00f3s. Cun<br \/>\nhorizonte negro por diante. Alg\u00fans cruzan apenas un sa\u00fado co veci\u00f1o que<br \/>\nte\u00f1en no piso do lado. Outros, en casas illadas nas s\u00faas aldeas, rumian<br \/>\nen soidade os nost\u00e1lxicos recordos do seu pasado. \u00c9 a idade da<br \/>\ndecrepitud, da debilidade.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em>E est\u00e1n incomunicados, divididos, illados. Non se ven entre eles. Nin<br \/>\n sequera un e-mail para contarse as s\u00faas penas. Incapaces de xuntase<br \/>\npara reivindicar os seus dereitos. Gostar\u00edalles sa\u00edr \u00e1 r\u00faa para facerse<br \/>\no\u00edr. Gritar a s\u00faa soidade e o seu abandono. Pro a s\u00faa voz, debilitada<br \/>\npolo paso dos anos, non \u00e9 mais ca un eco entre as catro paredes da s\u00faa<br \/>\ncasa. Alg\u00fans agardan a chegada da traballadora social. Unha hora de<br \/>\ncompa\u00f1\u00eda. E outra vez s\u00f3s.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em>E a s\u00faa familia? Uns perderon a t\u00f3dolos seus seres queridos. Outros a<br \/>\n te\u00f1en traballando moi lonxe. Non poden coidalos. Chegar\u00e1n s\u00f3s \u00f3 final<br \/>\nda etapa. A s\u00faa familia aparecer\u00e1, seica, no \u00faltimo momento pra recoller<br \/>\n os seus escasos bens. \u00c9 o progreso.&nbsp; S\u00f3s na vida e s\u00f3s na morte. Cada<br \/>\nd\u00eda se ven m\u00e1is casos.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em>E a sociedade? Inmersa no intenso ritmo da vida, do traballo e a<br \/>\ndiversi\u00f3n. Traballo lle custa poder sobrevivir. Non ten tempo pra<br \/>\nacordarse deles. Xa non lles son \u00fatiles. E, como \u201ca can vello todas son<br \/>\npulgas\u201d, as s\u00faas escasas pensi\u00f3ns apenas lles chegan pr\u00f3s seus gastos.<br \/>\nUnha miseria. Eles\u2026 \u00a1que tanto loitaron pra poder ter este que chamamos<br \/>\n\u201cestado de benestar\u201d! Chegaron \u00e1 vellez sen aforros. O di\u00f1eiro ga\u00f1ado na<br \/>\n vida foilles roubado en impostos para manter lacaz\u00e1s e no pago da<br \/>\nchamada seguridade social que agora se torna en abandono. A s\u00faa pequena<br \/>\npaga apenas chega pra unha residencia p\u00fablica.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em>E non son poucos. Uns 270 anci\u00e1ns soamente en Ribadeo. E todos<br \/>\nmaiores de 80 anos. Pro est\u00e1n calados. A s\u00faa voz non se oe. A s\u00faa mirada<br \/>\n xa est\u00e1 apagada. As instituci\u00f3ns p\u00fablicas poden estar tranquilas. Non<br \/>\nvan sa\u00edr a gritar polas r\u00faas nin exhibir as s\u00faas pancartas<br \/>\nreivindicativas. Non son un problema. Porque os vellos non te\u00f1en voz. A<br \/>\ns\u00faa voz est\u00e1 apagada, cansa. Pobres vellos. Que s\u00f3s quedan!<\/em><\/p>\n<p><em>&nbsp;<\/em><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2021\/05\/lembrando-jose-maria-rodriguez-obras.html\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">Obras de Jos\u00e9 M\u00aa Rodr\u00edguez<\/a><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em>&nbsp;<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Copio do blog de Jos\u00e9 M\u00aa: A\u00ed est\u00e1n. S\u00f3s nas s\u00faas casas. Ese \u00e9 o seu destino. Vellos sen familia. O froito dunha sociedade de progreso. Vellez en soidade. Dise que \u201cde vello d\u00faas veces neno\u201d. Pro nas s\u00faas vidas non hai nenos que lles fagan rir e lembrarlles a s\u00faa propia nenez. Est\u00e1n s\u00f3s. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[20],"class_list":["post-6223","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-jose-ma-rodriguez"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6223","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6223"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6223\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6223"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6223"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6223"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}