![](\"https:\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEjuemYeOdJUH2Je_J6-ee__jYFOYwxiwJfT_fgp3jRDP4Zy0QMWCjh31-XNv4K4otV6sy2m4LD41tArh_5blWxrhgpQL8QyeG58Nmh3VPXM8sB9Dy4qrcUOHzp5GIXsaHueNYZJ5A\/s2048\/leite+rota.jpg\")
<\/a><\/p>\nO Agro<\/p>\n<\/p>\n
Conversa con Xos\u00e9 O sector l\u00e1cteo, Pouco m\u00e1is dun Como est\u00e1 a A fin das cotas Veu as\u00ed, de forma Consecuencia? De todo isto e m\u00e1is Nesas datas, Do que se dixo, que Poucos meses Ou o tomas, ou Non cambiou nada, Ese acordo non Pois podemos contar Con todo isto, O sector segue a O sector segue Recentemente Da Breta\u00f1a estamos A visita \u00e1 Breta\u00f1a Lecci\u00f3ns, dis? Ademais, todos Incluso saen f\u00f3ra O que si chama a Pois si. Est\u00e1n O que siga o Tour de E en cando \u00e1 Te\u00f1en un sector Non te\u00f1en Te\u00f1en os servizos A relaci\u00f3n Nunha entrevista Efectivamente. Te\u00f1en Non quer\u00eda deixar Canto nos falta para —<\/p>\n
\nSalvatierra Rico, t\u00e9cnico agrario (1a parte)<\/strong><\/p>\n
\nun ano despois das mobilizaci\u00f3ns: cousas que aprender da Breta\u00f1a<\/em><\/strong><\/p>\n
\nano despois das grandes mobilizaci\u00f3ns e tractoradas do sector l\u00e1cteo
\ngalego, reina a desinformaci\u00f3n nun asunto clave para o noso rural e
\npara o pa\u00eds galego. O l\u00e1cteo \u00e9, sen d\u00fabida, un piar estrat\u00e9xico
\nda econom\u00eda galega. Moito nos c\u00f3mpre a\u00ednda mirar que podemos
\naprender doutros sitios e dos nosos propios erros. Comentamos estas
\ncousas nesta primeira entrega dunha entrevista con Xos\u00e9 Salvatierra
\nRico, t\u00e9cnico agrario, e sempre militante dunha Galicia rural
\navanzada, ecoloxicamente sustentable e economicamente viable. E da
\ns\u00faa man po\u00f1\u00e9monos ao d\u00eda.<\/em><\/p>\n
\nsituaci\u00f3n dos produtores de leite despois das mobilizaci\u00f3ns de
\nsetembro do 2015?<\/em><\/p>\n
\nl\u00e1cteas o 31 de marzo de 2015 parec\u00edalles aos gandeiros galegos un
\nalivio da carga que levaban soportando desde o ano 1992.
\nSemell\u00e1balles que agora ter\u00edan o cami\u00f1o despexado para producir
\nsen esa limitaci\u00f3n. A cota, para moitos deles, opinaban, era o
\nprimeiro dos males da s\u00faa explotaci\u00f3n. Agora imos defendernos
\nmellor, dic\u00edan, ao non termos un teito para medrar, en n\u00famero de
\nvacas e en produci\u00f3n. Alg\u00fans xa empezaran a tomar velocidade,
\nnestes dous par\u00e1metros, varios meses antes, para adiantar a outros
\npolo cami\u00f1o.<\/p>\n
\nrepentina, un aumento da produci\u00f3n en torno a un 3-4% en Galicia, e
\ntam\u00e9n noutras partes de Espa\u00f1a e de Europa.<\/p>\n
\nSaturaci\u00f3n do mercado, que ademais coincide coa diminuci\u00f3n do
\nconsumo a nivel mundial, o par\u00f3n de China na compra de leite en po e
\na pr\u00f3rroga do veto ruso aos produtos l\u00e1cteos europeos.<\/p>\n
\ncousas, nacen as mobilizaci\u00f3ns de setembro do 2015, coa ca\u00edda dos
\nprezos nos meses precedentes, que chegaron a situarse en 0,277 euros
\nde media en Galicia en agosto dese ano.<\/p>\n
\nest\u00e1base ultimando o famoso \u201cacordo l\u00e1cteo\u201d a nivel estatal
\nentre industria e distribuci\u00f3n, que asinan o 22 de setembro. Ao dito
\nacordo s\u00famanse as cooperativas e o sindicato Asaja. Quedan f\u00f3ra Upa
\ne Coag. Todos eles, en presenza da Ministra de Agricultura, como
\n\u00e1rbitro.<\/p>\n
\nquedou en papel mollado…<\/em><\/p>\n
\ndespois, en efecto, xa se puido comprobar que era papel mollado. As
\nindustrias segu\u00edan sen establecer ning\u00fan tipo de negociaci\u00f3n para
\na sinatura de contratos. Estes ter\u00edan que ser dun ano, segundo o
\nacordo, pero coa renuncia asinada do produtor, pod\u00edase facer por
\nmenos tempo. De a\u00ed que a maior\u00eda dos contratos se ve\u00f1an facendo a
\ntres ou seis meses. A industria pres\u00e9ntalle ao produtor o contrato
\nxa cuberto, onde figura o tempo de vixencia e o prezo.<\/p>\n
\nd\u00e9ixalo. Na maior\u00eda dos casos, non hai outra industria que lle faga
\ncompetencia nese percorrido, excepto que escasease o produto.<\/p>\n
\ntan s\u00f3 que agora o contrato \u00e9 obrigatorio para a industria, mentres
\nlle recolla o leite. Se ma\u00f1\u00e1 non lle renova o contrato, pode deixar
\nde recollerllo.<\/p>\n
\nimpediu que os prezos ao produtor seguisen \u00e1 baixa no \u00faltimo ano…<\/em><\/p>\n
\nesa baixa en torno a 1-2 c\u00e9ntimos. Dous c\u00e9ntimos fora ao que se
\ncomprometera unha distribuci\u00f3n de marca branca a subirlles aos
\nconsumidores, a principios de ano, unha marca que envasa leite dunha
\nindustria francesa, para que esa cantidade fose ao produtor, a trav\u00e9s
\nda industria. Pero a\u00ednda que a distribuci\u00f3n cumpriu alg\u00fan tempo,
\nnon o fixo a industria nesa cont\u00eda, sen\u00f3n que a alg\u00fan produtor
\nmesmo lle baixou o prezo.<\/p>\n
\npoderiamos conclu\u00edr que a situaci\u00f3n non cambiou a mellor, ou mesmo
\nempeorou. Antes do final das cotas, hab\u00eda un tope de produci\u00f3n para
\ncada Estado e para cada explotaci\u00f3n, a recollida era obrigatoria.
\nAgora a cota m\u00e1rcalla a industria a cada granxa e pode deixarlle de
\nrecoller cando lle conve\u00f1a. Isto leva o sector a desconfiar deste
\ntipo de acordos, onde os incumprimentos non son penalizados e onde a
\nAdministraci\u00f3n non se enfronta ao poder da distribuci\u00f3n, que, por
\noutra parte, se comprometera a non utilizar o leite como produto de
\nreclamo nas grandes \u00e1reas comerciais. Onde est\u00e1n os controis das
\nComunidades Aut\u00f3nomas para ver se incumpren a lei de boas pr\u00e1cticas
\ncomerciais, con vendas a perdas?<\/p>\n
\nser moi mellorable, tal e como nos tes indicado en numerosas
\nocasi\u00f3ns…<\/em><\/p>\n
\ndesestruturado. Cun sistema de produci\u00f3n moi intensivo e, polo
\ntanto, con custos moi altos, que, nas fases de prezos baixos de venda
\ndo leite, entra en perdas, perdas que para alg\u00fan que non te\u00f1a
\nliquidez poden ser a ru\u00edna. Non ter\u00e1 m\u00e1is sa\u00edda ca o peche, se o
\nprezo non se recupera r\u00e1pido e de forma sostible.<\/p>\n
\ntiveches ocasi\u00f3n de visitar a Breta\u00f1a, nunha visita de estudo en
\ngranxas desa bisbarra atl\u00e1ntica con tantas similitudes con Galicia.
\nQue lecci\u00f3ns deberiamos aprender?<\/em><\/p>\n
\nmoi cerca fisicamente. En li\u00f1a reta, cuns bos prism\u00e1ticos, case nos
\npodemos saudar en d\u00edas claros. Pero no tocante ao sector produtor de
\nleite, estamos moi lonxe deles. Explicarei por que.<\/p>\n
\nfoi na primeira semana de xullo deste ano 2016, cun grupo de 10
\nprodutores de leite de Asturias e Galicia que est\u00e1n no grupo de
\nxesti\u00f3n de explotaci\u00f3ns de leite de Xan Pouliquen. Todos os anos
\nfan una visita f\u00f3ra de Galicia. O ano pasado estivemos en Navarra.<\/p>\n
\nPois, por exemplo, a profesionalidade. A formaci\u00f3n, por termo medio,
\n\u00e9 moi superior. Ningu\u00e9n se incorpora \u00e1 explotaci\u00f3n sen unha
\nformaci\u00f3n equivalente a ciclo de grao superior en formaci\u00f3n
\nagrogandeira, como m\u00ednimo. Hai bastantes con titulo universitario,
\ncomo enxe\u00f1eiro agr\u00f3nomo ou veterinario, etc. Isto \u00e9 normal en
\nFrancia, en xeral.<\/p>\n
\ntraballaron noutras granxas antes de incorporarse \u00e1 s\u00faa.<\/p>\n
\nde Francia, para ver o que hai por Europa. Xa lles queda pequeno o
\nseu Estado.<\/p>\n
\natenci\u00f3n sempre \u00e9 o seu orgullo campesi\u00f1o<\/em><\/p>\n
\nfrancamente (nunca mellor dito) orgullosos de traballar no rural. Na
\nBreta\u00f1a, un gandeiro \u00e9 una persoa ben vista pola xente urbana e
\npola cidadan\u00eda en xeral. Produce alimentos, ocupa o territorio,
\ncoida da paisaxe. Subministra produtos \u00e1 agroindustria, que, por
\ncerto, en Francia esta moi desenvolvida, \u00e9 moi potente e crea moitos
\npostos de traballo. O ministro de agricultura franc\u00e9s, de todos os
\nque conforman o goberno, est\u00e1 entre os tres ou catro primeiros en
\nrango de poder pol\u00edtico e econ\u00f3mico, de entre os vinte e dous que
\nconforman o goberno. Para o Estado franc\u00e9s, o sector agrario \u00e9
\nclave para a ordenaci\u00f3n do territorio e a fixaci\u00f3n da poboaci\u00f3n.
\nCumpren ao p\u00e9 da letra o refr\u00e1n: \u201cNon hai paisaxe sen paisanaxe\u201d.<\/p>\n
\nFrancia un ano calquera pola TV, xa se dar\u00e1 conta do que lle estou a
\nfalar, a\u00ednda que non visitase Francia. Ver\u00e1 como est\u00e1 ocupado e
\ncoidado o territorio.<\/p>\n
\norganizaci\u00f3n do sector?<\/em><\/p>\n
\ngandeiro moi ben estruturado a trav\u00e9s de organizaci\u00f3ns agrarias
\ndesde hai moitos anos: cooperativas, grupos de asesoramento t\u00e9cnico
\ne econ\u00f3mico… e os CUMAS, que son cooperativas de uso en com\u00fan de
\nmaquinaria. As primeiras foron constitu\u00eddas nos anos 50. Hai CUMAS
\nde m\u00e1is de 200 socios, abarcan ata 4-5 concellos.<\/p>\n
\nproblemas? Claro que os te\u00f1en. Pero dispo\u00f1en de m\u00e1is recursos para
\nresolvelos. Est\u00e1n m\u00e1is formados.<\/p>\n
\ndas cooperativas, t\u00e9cnicos das c\u00e1maras agrarias, onde estes
\nprofesionais son empregados da Administraci\u00f3n, non de empresas que
\nbuscan o negocio, etc. Te\u00f1en investigaci\u00f3n. Terras colaboradoras
\ncoa investigaci\u00f3n pr\u00e1ctica. E boas escolas agrarias. S\u00f3 nun
\ndepartamento (provincia) da Breta\u00f1a hai sobre 25-30 escolas
\nagrarias. En Galicia temos 4, e non est\u00e1n completas. primeira fase
\nde crecemento, transformaci\u00f3n de produtos na granxa. En titular
\ndestacado: 19 000 persoas visitaron en domingo 20 granxas abertas ao
\np\u00fablico nos \u00faltimos catro anos.<\/p>\n
\nprodutor-consumidor. E as\u00ed m\u00e1is temas. 39 p\u00e1xinas dan para
\nbastante. E para a semana seguinte, outro tanto.<\/p>\n
\nanterior falabas da importancia da dimensi\u00f3n da base territorial, da
\nsuperficie por vaca, para facer sustentable unha explotaci\u00f3n e de
\ncomo iso non sempre se respecta en Galicia. Cal \u00e9 o contraste coa
\nBreta\u00f1a?<\/em><\/p>\n
\nbases territoriais que fan sustentables as s\u00faas explotaci\u00f3ns. Andan
\ncon cargas de unha vaca por hect\u00e1rea. Aqu\u00ed en Galicia, \u00e1ndase con
\nm\u00e1is de 2 vacas, e incluso 3, por hect\u00e1rea. Eles case non compran
\nnada f\u00f3ra. Non hai terra que estea sen producir nada. Todo est\u00e1
\nocupado con algunha cousa. Cultivos de todo tipo, bosque ordenado,
\nhorta, \u00e1rbores froiteiras, etc. Tam\u00e9n chaman a atenci\u00f3n as boas
\ncomunicaci\u00f3ns no rural e a s\u00faa boa conservaci\u00f3n.<\/p>\n
\nde falar de certos feitos sintom\u00e1ticos. A calidade e a cantidade do
\nseu asociacionismo -t\u00e9cnico, cultural, veci\u00f1al, etc. Mira, hai
\ngandeiros que reciben unha ou d\u00faas revistas semanais no seu
\ndomicilio, que tratan temas de todo tipo relacionados co sector. Esta
\nque te\u00f1o na man, que me facilitaron en Breta\u00f1a, que sae cada
\nsemana, ch\u00e1mase Terras Agr\u00edcolas da Breta\u00f1a. 39 p\u00e1xinas. En cor,
\ncon papel reciclado, por subscrici\u00f3n de 1 euro por n\u00famero. Temas
\ndestacados neste n\u00famero? Crise no leite, porcino, entrevista a dous
\nprodutores que se incorporaron no 2015, enfermidades no millo
\nforraxeiro na primeira fase de crecemento, transformaci\u00f3n de
\nprodutos na granxa. En titular destacado: 19 000 persoas visitaron en
\ndomingo 20 granxas abertas ao p\u00fablico nos \u00faltimos catro anos. A
\nrelaci\u00f3n produtor-consumidor. E as\u00ed m\u00e1is temas. 39 p\u00e1xinas dan
\npara bastante. E para a semana seguinte, outro tanto.<\/p>\n
\nchegar a este nivel…?<\/p>\n