{"id":5926,"date":"2017-02-24T08:15:00","date_gmt":"2017-02-24T07:15:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T13:40:43","modified_gmt":"2024-11-12T12:40:43","slug":"hai-vinte-anos-lei-xa-non-se-cumrpia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2017\/02\/24\/hai-vinte-anos-lei-xa-non-se-cumrpia\/","title":{"rendered":"Hai vinte anos, a lei xa non se cumpr\u00eda"},"content":{"rendered":"<p>&nbsp;&nbsp; E daqueles tempos a hoxe, o refinamento do incumprimento vai a maiores. Agora, facer a lei a medida, e se non hai tempo, cambiar a fiscales ou xu\u00edces se non sae &#8216;a devolver&#8217; \u00e9 algo que estase convertindo en normal. Normal de norma de quen o fai porque llo permitimos. Todos. E se sae a devolver, podes irte a Su\u00edza tranquilamente en troques de cumprir o c\u00e1rcere, e se non te cae ben o d\u00eda que te\u00f1as que comparecer para que non te escapes da Terra, xa ir\u00e1s outro d\u00eda: que este\u00f1an tranquilos, que non vas escapar! Claro, non o intentes facer se o delito \u00e9 protestar por como nos est\u00e1n tratando, por non confiar no goberno, que iso non ten salvaci\u00f3n. \u00c9 pasarse da raia.<br \/>\n&nbsp;&nbsp;&nbsp; Adxunto unha peza publicada en papel hai m\u00e1is de vinte anos, e a s\u00faa <a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2008\/09\/cando-lei-non-se-cumpre.html\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">transcrici\u00f3n no blog de hai case nove<\/a>. Algunha das cousas que cita xa non est\u00e1 no candeleiro, e por suposto, apareceron moitas novas. Mais creo que o fondo, dende aquela, s\u00f3 fixo &#8216;mellorar&#8217; :<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEidGOisM9uAFVq_38yGaQjGtoZXZXgfsWmDYAUqjbNW2ZSD3GmEcgNOAsKbpYqYPA3QuKWi83ylsXabWv6H3hrVQukr4QMooAsfoAmz3wxCwdxCa2EKRZJOOBhfcNKmo5n45vBt\/s2048\/Cando+a+lei+non+se+cumpre+2.jpg\" onblur=\"try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" alt=\"\" height=\"449\" src=\"https:\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEidGOisM9uAFVq_38yGaQjGtoZXZXgfsWmDYAUqjbNW2ZSD3GmEcgNOAsKbpYqYPA3QuKWi83ylsXabWv6H3hrVQukr4QMooAsfoAmz3wxCwdxCa2EKRZJOOBhfcNKmo5n45vBt\/s2048\/Cando+a+lei+non+se+cumpre+2.jpg\" width=\"640\" \/><\/a><\/p>\n<p>&#8216;<a href=\"http:\/\/ribadeando.blogspot.com.es\/2008\/09\/cando-lei-non-se-cumpre.html\">Cando a lei non se cumpre<\/a>&#8216;<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Despois de citalo moitas veces sen po\u00f1elo no blog <a href=\"http:\/\/ribadeando.blogspot.com\/2008\/08\/confusins.html\">a \u00faltima a pasada semana<\/a>, a\u00ed vai un vello artigo (publicado  en \u201cA Mari\u00f1a\u201d de O \u201cEl Progreso\u201d o <u>14 de novembro de 1996<\/u>,<br \/>\n p.2, segundo copia no lateral). Un artigo que coido que pode relerse<br \/>\nhoxe en relaci\u00f3n a outras moitas circunstancias, a\u00ednda que este\u00f1a<br \/>\nescrito con referencias de hai doce anos:<\/p>\n<p><strong>Cando a lei non se cumpre<\/strong><\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; <em>\u201c&#8230;<br \/>\n No es terrorismo de estado el combatir el terrorismo, incluso si se<br \/>\nhace mal, incluso si se hace ilegalmente. No es terrorismo de estado, es<br \/>\n otra cosa\u201d <\/em>(Declaraci\u00f3ns de D. Manuel Fraga \u00f3 \u201cEl Pa\u00eds\u201d, 6\/10\/96).<br \/>\nPreg\u00fantome, \u00bfque outra cousa? Non \u00e9 a primeira vez que oigo cousas<br \/>\nsemellantes, pero creo que si que \u00e9 a primeira que o vexo escrito.<br \/>\nParece adem\u00e1is evidente que est\u00e1 dicindo o que pensa.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; O<br \/>\n de menos \u00e9 que quen di esto sexa unha persoa en concreto, a\u00ednda que,<br \/>\ncomo neste caso, corresponda \u00f3 presidente da Xunta de Galicia. O de m\u00e1is<br \/>\n \u00e9 que se manifesta publicamente un apoio \u00e1 ilegalidade, a unha<br \/>\nilegalidade violenta, d\u00e1selle publicidade e aqu\u00ed non pasa nada. M\u00e1is<br \/>\na\u00ednda, eu supon\u00eda que os representantes das instituci\u00f3ns p\u00fablicas,<br \/>\nactuando como tais, deberan cando menos acatar a lei. (Atenci\u00f3n. Non<br \/>\nconfundir acatar con atacar.)<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Met\u00e9ndome<br \/>\n \u00f3 oficio de prospector afeccionado, situaci\u00f3ns como a anterior ser\u00e1n<br \/>\npresumiblemente cada vez m\u00e1is frecuentes. \u00bfO motivo? As palabras xa non<br \/>\nserven nin te\u00f1en valor, e os feitos c\u00fabrense cun tenue velo que non<br \/>\npermite ver o detalle, e, polo tanto, aprezar as peque\u00f1as cousas que<br \/>\ndelatan as ilegalidades.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Tempos<br \/>\n aqueles nos que se pod\u00eda dicir \u201cmi\u00f1a palabra \u00e9 de lei\u201d e todo o mundo o<br \/>\n cr\u00eda! Hoxe, do que se di, do que se oe, \u00bfque cousas se poden crer?<br \/>\n\u00bfCanto hai que interpretar para acadar chegar a unha verdade ?<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; E<br \/>\n falando de verdades, de verdades \u201cde lei\u201d, hai que distinguir entre o<br \/>\nque dic\u00eda a canci\u00f3n, \u201ca mi\u00f1a palabra \u00e9 a lei\u201d, que \u00e9 o que se leva agora<br \/>\n (como na canci\u00f3n do &#8220;tractor amarillo&#8221;) da realidade de ser persoa, a<br \/>\npalabra \u201c\u00e9 lei\u201d como o ouro, que pola s\u00faa escasez cada vez se considera<br \/>\nm\u00e1is e cobra maior valor.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Xa<br \/>\n que hoxe vai de palabras, vaiamos \u00f3 principio e recollamos palabras de<br \/>\npol\u00edticos. Hai actualmente un doble incumprimento por esa banda: non<br \/>\nlegalizar o prometido, non cumprir o legalizado; \u00e9 dicir, non facer lei<br \/>\ndo que se prometeu e non cumprir tampouco as leis que xa hai. A frase<br \/>\nlembra aquel dito popular que reza \u201cprometer ata meter, e despois de<br \/>\nmetido, olvidar o prometido\u201d que nos leva a unha palabra: foder. Non s\u00f3<br \/>\niso \u00e9 malo; tornen \u00f3 \u00e9 que os pol\u00edticos sexan necesarios, a\u00ednda que<br \/>\ncambien \u00e1s veces o amor polo (seu) pracer.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Os<br \/>\n incumprimentos acadan tales magnitudes que denunciar publicamente \u00e9 en<br \/>\nbalde. Hai demasiadas cousas que non marchan como corresponde, unhas<br \/>\napoian as outras e \u201caqu\u00ed non pasa n\u00e1\u201d.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; Cal<br \/>\n \u00e9 a sa\u00edda? Dende logo, non podemos esperar que saia do sombreiro dun<br \/>\nmago, como un sinxelo coello. A soluci\u00f3n, a sa\u00edda deste c\u00edrculo vicioso<br \/>\nde incumprimentos e deterioro da persoa a nivel social, non s\u00f3 ten que<br \/>\nser boa, sen\u00f3n, m\u00e1is dif\u00edcil a\u00ednda, ser aplicada por unha persoa boa e<br \/>\nque te\u00f1a esa imaxe. Moita coincidencia.<\/p>\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; De<br \/>\n calquera xeito, o 0,7%, incremento incumplido, o n\u00famero de alumnos por<br \/>\naula, reducidos na letra grande e permitido o seu aumento na letra<br \/>\npeque\u00f1a, os \u201cgrandes incumprimentos\u201d, est\u00e1n relacionados con outras<br \/>\ncousas a escalas m\u00e1is achegadas as persoas de \u201ca p\u00e9\u201d. Partindo da<br \/>\nrelaci\u00f3n con familia ou amigos, reprod\u00facense os mesmos patr\u00f3ns, a\u00ednda<br \/>\nque a esta escala siga funcionando a confesi\u00f3n, o arrepentemento, o<br \/>\nperd\u00f3n, a penitencia; \u00e9 unha sorte que temos, e que podemos aproveitar<br \/>\npara rexerar a sociedade dende abaixo, se somos abondo ilusos. Nas<br \/>\noutras escalas de grandes responsabilidades, decisi\u00f3ns e soldos, pode<br \/>\nque non haxa arrepentemento, dif\u00edcilmente confesi\u00f3n, e as penitencias<br \/>\nsoen ser suaves a\u00ednda que os feitos sexan imperdoables.<\/p>\n<p>Antonio Gregorio<\/p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&nbsp;&nbsp; E daqueles tempos a hoxe, o refinamento do incumprimento vai a maiores. Agora, facer a lei a medida, e se non hai tempo, cambiar a fiscales ou xu\u00edces se non sae &#8216;a devolver&#8217; \u00e9 algo que estase convertindo en normal. Normal de norma de quen o fai porque llo permitimos. Todos. E se sae [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[8,32,13,9],"class_list":["post-5926","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-blog","tag-filosofia","tag-politica","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5926","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5926"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5926\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5926"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5926"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5926"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}