![](\"https:\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEjx_5-OPvyYtfwsgCphx2Ooweqbu_5dRXEdYXD-YjeBa2KEX0Rc_cpk4vtczD4xwAouMhU4rzNYUeq4m7t-wjgewXVGj5OIQX9EFAImvLhRUj-cDRDMFAcSeLv-t7NfaE9PrVtBjw\/s2048\/IMG_20171016_163859_.jpg\")
<\/a><\/p>\nA seguinte s\u00f3 foi un belo aviso, ceo vermello o d\u00eda anterior, de que o Sol comezaba a ser filtrado:<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n
Estou o\u00edndo chover antes de amencer. Que non chova torrencialmente para evitar que a terra queimada vaia parar \u00f3s r\u00edos \u00e9 a pregaria de hoxe. A de antonte era para evitar as mortes e o terreo queimado. Pero onte non hab\u00eda pregaria, sen\u00f3n noite a mediod\u00eda, luces acesas nas casas e nos coches para poder ver sabendo que o Sol estaba no m\u00e1is alto do ceo, nubes cargadas de cinza que fac\u00edan o efecto dunha eclipse, dunha luz fantasmal que sab\u00eda a eucalipto queimado mentras as novas segu\u00edan achegando que os incendios estaban controlados, pero non extintos. O fr\u00edo non era intenso, s\u00f3 un entretempo que non obstante contrastaba co agobio de temperatura do d\u00eda anterior, propio doutros lugares, non de Ribadeo. Un entretempo apagado que met\u00eda o medo no corpo, o medo \u00f3 futuro.<\/p>\n
Si, hoxe a situaci\u00f3n xa est\u00e1 normalizada. A auga apaga o lume. A temperatura \u00e9 de outono. Galicia non \u00e9 unha encendida Galifornia. Tal parece que nos podamos esquecer xa das mortes, dos eucaliptus, do cambio clim\u00e1tico, dos incendiarios, da falta de medios ordenada, da erosi\u00f3n do terreo, das cidades ardendo, do cheire a eucalipto na penumbra. Xa non fai falta que po\u00f1amos medios, que cambiemos a ordenaci\u00f3n do noso terreo, que tentemos un decrecemento ordeado evitando contaminaci\u00f3n e efecto invernadoiro, que… Non, hoxe voltar\u00e1 Catalu\u00f1a, coas s\u00faas empresas marchando cara \u00f3 poder central, esquecendo que de aqu\u00ed levan marchando moito tempo. Ou Venezuela, que al\u00ed hai moita perda de liberdade da oposici\u00f3n, como se aqu\u00ed o t\u00edtulo de lei mordaza fora un conto. Ou a emigraci\u00f3n perversa, trat\u00e1ndose de inmigraci\u00f3n pero variando a palabra porque xa estamos afeitos a ver como marchan os nosos na procura dun futuro mellor.<\/p>\n
Mentres, podemos quedar parados, voltar a facer vida normal, o cambio clim\u00e1tico non vai connosco, a pol\u00edtica para os pol\u00edticos, que m\u00e1is nos da o que faigan nos montes se n\u00f3s non temos monte (ben, si, unha leira pequena que non vale para nada), cada quen que se apa\u00f1e.<\/p>\n
E resulta que n\u00f3s temos dificultades para apa\u00f1arnos, e sabemos que aqueles veci\u00f1os poden apa\u00f1arse ben, pero aqueles outros non te\u00f1en recursos para apa\u00f1arse, nin ben nin mal, pero podemos seguir a discutir de calquera cousa, mentres poidamos po\u00f1ernos de perfil.<\/p>\n
Comezaba hoxe falando de pregarias. \u00c9 cousa de lembrarse do refraneiro: a deus rogando, e co mazo dando. <\/p>\n
Onte tom\u00e1ronse e public\u00e1ronse moitas fotos da negrura a mediod\u00eda, a media tarde. As que ve\u00f1en a continuaci\u00f3n s\u00f3 son unha testemu\u00f1a m\u00e1is dun ceo que \u00e1s veces deixaba ver o espectro da luz apagada a unha beira e as tebras a outra. As tres fotos seguintes est\u00e1n tomadas entre as catro e media e as cinco e media da tarde dun d\u00eda de comezo de outono, onte.<\/p>\n
A seguinte s\u00f3 foi un belo aviso, ceo vermello o d\u00eda anterior, de que o Sol comezaba a ser filtrado:<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n