Os meus netos, Blanca e Nacho, pertencen ao s\u00e9culo XXI. Para eles, o XX ser\u00e1 alg\u00fan que outro cap\u00edtulo nunha novela ou mellor entre as p\u00e1xinas de traballos historicistas. Pero por agora son felices. Est\u00e1n disfrutando por Disneylandia en Par\u00eds. E \u00e9 que comparto cos meus fillos a necesidade que temos de estimular a imaxinaci\u00f3n dos nenos, fuxir destas alienantes m\u00e1quinas que para m\u00e1is inri, necesitan explotadores sen escr\u00fapulos que obte\u00f1an minerales no continente “invisible” de \u00c1frica. Si, dese lugar inmenso que lanza pateras con gentes desesperadas tratando de ga\u00f1ar as costas ao sur de Europa.<\/p>\n
Unha Europa no bordo do fracaso. Coas s\u00faas capitais cercadas polo terrorismo isl\u00e1mico. A nova expresi\u00f3n para esa confrontaci\u00f3n cavalgando cos outros xinetes do Apocalipsis de San Xo\u00e1n. Unha Europa lonxe do humanismo e perversamente volcada no capitalismo global e mercader. Unha Europa da que sair\u00e1 o Reino Unido, o que pode facer que os meus netos, para acudir \u00e1 imperial Londres, te\u00f1an que facer uso do pasaporte. Unha Europa preocupada polo que ego\u00edstas autores para os dicterios, po\u00f1en en estado de alerta ante os “populismos”.<\/p>\n
Pero, \u00bfque son os populismos e quen os creou ? Precisamente eles, os moi ricos e ausentes do pobo. Unha vez m\u00e1is, os parias constit\u00faen lexi\u00f3ns de proscritos que solicitan pan, dignidade e traballo. Non se conforman coas migallas das mesas solemnes e circunspectas de quen xoga \u00e1 s\u00faa vontade co mando a distancia para os gobernos que os m\u00e1is ilusos a\u00ednda se cren representan a democracia.<\/p>\n
Na primavera, os meus netos seguir\u00e1n sendo nenos. Non podr\u00e1n participar nas elecci\u00f3ns sobre as que xa estamos asvertidos. Poden ser manipuladas por Rusia, China ou como de costume pola CIA. Hai santo temor polo “descontrol”. \u00bfQue descontrol ? Todo aquilo que non poida ser dominado polos mandarines de turno. Os que cando se equivocan provocan a crise, que pagamos as clases populares.<\/p>\n
Mira por onde na escola da vida chegamos \u00e1 encrucillada. Popular e populismo, proceden do mesmo n\u00facleo. Outra cuesti\u00f3n ben distinta \u00e9 a s\u00faa causalidade e as s\u00faas consecuencias. Como no s\u00e9culo XX, a gota derrama o vaso. Os silentes ter\u00edan que estar atentos esperando que algu\u00e9n cumpra a declaraci\u00f3n Universal dos dereitos humanos.<\/p>\n
E as\u00ed, estes d\u00edas, asistimos \u00e1s soflamas dos sucesores de Nostradamus. O novo ano chega cargado con desaf\u00edos. Para os rom\u00e1nticos, vivir sempre foi un desaf\u00edo. Para os ecoloxistas, disfrutar e soster o medio ambiente, contra os depredadores, unha revoluci\u00f3n constante. Para os que temos visto substitu\u00edr \u00e1 Igrexa, con sede multinacional no Estado Vaticano, pola marioneta do estropallo na cabeza, ou por funcionarios de negro ao servizo do FMI, todo segue igual, pero pode chegar a ser peor, na xesti\u00f3n do medo.<\/p>\n
A filosof\u00eda xa non ordena o pensamento. Ni est\u00e1, nin se lle espera. Agora os predicadores emb\u00e1ucannos coa teor\u00eda do esencial. Un termo tan abstracto que abarca todo ou nada, depende de quen vaia a tal lugar coas s\u00faas demandas ou crencias.<\/p>\n
Resumo. Te\u00f1o ganas para que os meus netos aprendan que non hai revoluci\u00f3n m\u00e1is fermosa que a de sempre. A que comezou co Nacemento de Xes\u00fas. Cambiar o mundo, para que todos os seres humanos poidamos gozar dunha pequena zona de paz, sa\u00fade e liberdade.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Os meus netos, Blanca e Nacho, pertencen ao s\u00e9culo XXI. Para eles, o XX ser\u00e1 alg\u00fan que outro cap\u00edtulo nunha novela ou mellor entre as p\u00e1xinas de traballos historicistas. Pero por agora son felices. Est\u00e1n disfrutando por Disneylandia en Par\u00eds. E \u00e9 que comparto cos meus fillos a necesidade que temos de estimular a imaxinaci\u00f3n […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[14],"class_list":["post-5412","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-pablo-mosquera"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5412","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5412"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5412\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5412"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5412"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5412"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}