{"id":5402,"date":"2019-01-20T11:23:00","date_gmt":"2019-01-20T10:23:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T13:24:01","modified_gmt":"2024-11-12T12:24:01","slug":"a-nosa-marina-balsamo-para-o-viaxeiro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2019\/01\/20\/a-nosa-marina-balsamo-para-o-viaxeiro\/","title":{"rendered":"A nosa Mari\u00f1a: b\u00e1lsamo para o viaxeiro. Pablo Mosquera"},"content":{"rendered":"<p>Cando escribo isto, chove, fai fr\u00edo, anuncian temporal. Estou a piques de viaxar desde o norte Cant\u00e1brico \u00e1 cidade das Murallas Patrimonio da Humanidade. Te\u00f1o que contarlles aos lucenses, no impresionante marco do C\u00edrculo das Artes -1855- o contido do meu \u00faltimo libro: Islas San Cyprianus. Orgullo y Patrimonio. Somos unha tripulaci\u00f3n de argonautas \u00e1 procura daquel b\u00e1lsamo para as almas que no S\u00e9culo de Ouro, Cervantes denomina de Fierabr\u00e1s.<\/p>\n<p>Carlos Novo Cal, Sito Otero Regal, Vicente Miguez Salgueiro e eu mesmo, &#8220;B\u00edgaro&#8221;, somos viaxeiros que no canto de vender Biblias ao estilo George Borrow, ofrecemos un territorio m\u00e1xico, Reino da Choiva, con recunchos onde a alma sensible reconc\u00edliase con aquel principio-maldici\u00f3n de Murphy, hoxe de rabiosa actualidade. A Mari\u00f1a \u00e9 un refuxio, como o era para os mareantes que chegaron ao Castro Celta da Atalaya, ou a San Marti\u00f1o con Maeloc.<\/p>\n<p>Estamos \u00e1s portas de FITUR. O turismo segue sendo a esperanza para os ingresos dun pa\u00eds endebedado ata as cellas. M\u00e1is al\u00f3 de Toledo, Granada, Barcelona, est\u00e1n Compostela e Finisterre. Pero Galicia \u00e9 inmensa e inmortal. Ao norte do norte, estamos os habitantes de Britonia, a provincia invisible de Mondo\u00f1edo, as praias de mica e caol\u00edn, os tres Sargadelos: Reais F\u00e1bricas; fermosas vaixelas; so\u00f1o de Isaac D\u00edaz Pardo e Lu\u00eds Seoane, con ese marabilloso mural que asemella un daqueles guerreiros nos Denarios Ib\u00e9ricos.<\/p>\n<p>A Mari\u00f1a \u00e9 moito m\u00e1is que As Catedrais -Auguas Santas- \u00c9 a \u00e9pica ballenera: No\u00eds, Burela, Rinlo, Bares, San Cipri\u00e1n. Son as Illas coas s\u00faas lendas, desde os Trileucos ata a Coelleira. Os seus portos r\u00edas con aquela fermosa historia das carpinter\u00edas de Rivera, onde se constr\u00faen buques nun rito que comeza elixindo a madeira do Carballo nas nosas fragas. Atalayas con faros ou con historias de fachos para orientar \u00e1 navegaci\u00f3n a vela, como esas ru\u00ednas en San Tirso de Portocelo, e desde logo o fermos\u00edsimo casco hist\u00f3rico de Viveiro.<\/p>\n<p>Estamos dispostos a contar ao viaxeiro esas historias ou lendas nas acolledoras casas para turismo da natureza. A lenda do Mariscal; a da Serpe de Co\u00eddo, a do Conde Santo, a de Merl\u00edn e familia, a de Simbad, a do Bispo que afundiu a unha flota Normanda; a das nosas sereas, a de mouras escondidas entre as pedras dos fermosos caser\u00f3ns que foron lugar para salgaduras. En torno \u00e1 hospitalidade das nosas xentes, coa s\u00faa arte culinario.<\/p>\n<p>E o mellor: Os nosos personaxes. Xentes de mar. Patr\u00f3ns artesanos da navegaci\u00f3n a vela. A personalidade das nosas bravas mulleres, vi\u00favas en vida ou de naufragios. Artistas, artesanos, m\u00fasicos, escritores, que conforman unha Santa Compa\u00f1a que fai m\u00e1xicos os nosos Campos Santos, \u00e1 beira de lugares nos que celebramos as nosas romar\u00edas.<\/p>\n<p>Expl\u00edcase, desde o co\u00f1ecemento, que a nosa costa e lugares como Illas San Cyprianus, aparezan en toda a cartograf\u00eda mari\u00f1a, portolanos, derroteiros e cadernos de viaxeiros. Somos un dos enclaves m\u00e1is atractivos que pode visitar quen te\u00f1a alma de trovador aventureiro, ou sinxelemente buscador do Santo Grial da Paz para conversar co ser humano que vai connosco mesmo e necesita curar as feridas que produce a propia vida no medio dun mundo complicado.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Cando escribo isto, chove, fai fr\u00edo, anuncian temporal. Estou a piques de viaxar desde o norte Cant\u00e1brico \u00e1 cidade das Murallas Patrimonio da Humanidade. Te\u00f1o que contarlles aos lucenses, no impresionante marco do C\u00edrculo das Artes -1855- o contido do meu \u00faltimo libro: Islas San Cyprianus. Orgullo y Patrimonio. Somos unha tripulaci\u00f3n de argonautas \u00e1 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[14],"class_list":["post-5402","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-pablo-mosquera"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5402","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5402"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5402\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5402"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5402"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5402"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}