{"id":5116,"date":"2020-04-11T19:12:00","date_gmt":"2020-04-11T17:12:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T13:14:44","modified_gmt":"2024-11-12T12:14:44","slug":"vistas-o-camino","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2020\/04\/11\/vistas-o-camino\/","title":{"rendered":"Vistas \u00f3 Cami\u00f1o"},"content":{"rendered":"

Vistas \u00f3 cami\u00f1o foi publicado en catro partes o 12, 18 e 26\/11\/99, e 3\/12\/99 Na Mari\u00f1a\/El Progreso. Despois foi recollido en http:\/\/personal.redestb.es\/agremon\/ribadeo.htm<\/a>.<\/p>\n

Vistas \u00f3 cami\u00f1o. I – Os cami\u00f1os.<\/span><\/p>\n

\u00bfQue \u00e9 un cami\u00f1o?. \u00c9 un recorrido entre dous puntos. Antes, o cami\u00f1o fac\u00edase a pe, ou en todo caso, con medios animais (salvo por mar). Hoxe consideramos cami\u00f1os nunha gama m\u00e1is amplia. \u00d3s tradicionais vi\u00f1\u00e9ronse a sumar as carreteiras, inclu\u00edndo as rutas a\u00e9reas a car\u00f3n das mar\u00edtimas. Pero no ano 1999 como en outro ano Santo compostel\u00e1n, o cami\u00f1o, as\u00ed, por antonomasia, e nesta parte do mundo, \u00e9 o cami\u00f1o de Santiago.<\/p>\n

T\u00f3dolos cami\u00f1os conducen a Roma. As\u00ed est\u00e1 establecido na lingua, e as\u00ed toma carta de natureza e de verdade. Nembargantes, \u00e9 un dito que admite interpretaci\u00f3ns m\u00faltiples. Tomado \u00f3 p\u00e9 da letra, \u00e9 certo tam\u00e9n para calquera outro lugar, sen ter que mentar Roma. A\u00ednda que ten unha explicaci\u00f3n que se faga con esta cidade: Roma era o centro do mundo antigo, onde estaba o comezo (por construcci\u00f3n) das “via”, as carreteiras ou cami\u00f1os que marcaron unha revoluci\u00f3n nas comunicaci\u00f3ns por aquel ent\u00f3n.<\/p>\n

Con outras connotaci\u00f3ns diferentes, algo semellante sucede con Santiago. Compostela ten o cami\u00f1o, que no seu uso para a comunicaci\u00f3n non lle ten que envidiar \u00f3 longo dos s\u00e9culos \u00e1s v\u00edas romanas. \u00c9 unha v\u00eda que nos une a Santiago e, polo outro lado, \u00f3 resto do mundo. A\u00ednda que mellor que cami\u00f1o hai que falar de cami\u00f1os: que no caso dunha comarca como A Mari\u00f1a sexa o chamado cami\u00f1o norte non importa. T\u00f3dalas comarcas galegas te\u00f1en alg\u00fan cami\u00f1o tradicional achegado a elas, e de todos pode dicirse o mesmo: franc\u00e9s, portugu\u00e9s, arousa, … conducen a Santiago, a\u00ednda que te\u00f1a cada un algo que o diferencie dos outros, e non todos tiveran a mesma importancia \u00f3 longo dos s\u00e9culos.<\/p>\n

Non hai un s\u00f3 cami\u00f1o a Santiago. O mesmo que pasa co dito de Roma, e en contra do que cre\u00edn de pequeno, antigos cami\u00f1os que fai uns anos non contaban recuper\u00e1ronse para o seu uso e desconxesti\u00f3n do chamado cami\u00f1o franc\u00e9s. Este segue a ser, con moito, o m\u00e1is transitado, e, alomenos nese sentido, o m\u00e1is importante. Pero tampouco \u00e9 \u00fanico. A\u00ednda que pouco despois de cruzar os Pirineos e entrar na pen\u00ednsula unif\u00edcase, en Francia ten diversas cabeceiras. A m\u00e1is importante, Par\u00eds (que recoll\u00eda tam\u00e9n peregrinos de m\u00e1is \u00f3 norte), acompa\u00f1a a outras m\u00e1is modestas, como me lembrou fai pouco un amigo franc\u00e9s a conto de Le Puy, cabeza da chamada via podense. Este cami\u00f1o dito franc\u00e9s tivo o seu apoxeo tras facerse m\u00e1is seguras as v\u00edas a trav\u00e9s da meseta co avance dos reinos de Castela e Le\u00f3n cara \u00f3 sur. Ent\u00f3n substituiu \u00f3 cami\u00f1o primitivo, que se pegaba \u00f3 cant\u00e1brico, m\u00e1is sinuoso e que atravesaba unha zona insegura na \u00e9poca debido \u00f3s ataques normandos por mar. A ruta francesa, con ramificaci\u00f3ns \u00f3 longo de toda Europa, foi nomeada itinerario cultural europeo, e hoxe est\u00e1 considerada como a via m\u00e1is longa e mellor axeitada dentro das que est\u00e1n marcadas en Espa\u00f1a para facer turismo a pe.<\/p>\n

Tam\u00e9n nos vellos cami\u00f1os estase a facer esforzos de sinalizaci\u00f3n, de xeito que, na actualidade, boa parte deles est\u00e1n sinalados e non \u00e9 f\u00e1cil perderse. Nembargantes, en t\u00f3dolos casos o seu percorrido axustouse co tempo, ben para evitar pasos dificultosos, ben para arrimalo a sitios m\u00e1is convintes no momento ou a\u00ednda para deixar libres de cami\u00f1antes as actuais carreteiras. Porque o cami\u00f1o a Santiago, hoxe, s\u00e9guese a facer a pe por parte dunha porcentaxe significativa de peregrinos, conservando o seu atractivo secular.<\/p>\n

O cami\u00f1o non s\u00f3 implica a viaxe nun sentido. Quen \u00eda a Santiago voltaba normalmente despois, transformado, ga\u00f1ada a bula correspondente \u00e1 visita e coa cami\u00f1ata feita, pero tam\u00e9n cuns co\u00f1ecementos adqueridos \u00f3 longo do seu recorrido. De a\u00ed que fora nomeado itinerario cultural europeo. Este ano 99, moitas organizaci\u00f3ns fixeron un amago de cami\u00f1o. Nunha delas tomouse unha frase para lembranza: “Cuanto se dijera, predicara, cantara, contara, esculpiera o pintara, en el Camino alcanzaba a m\u00e1s gente y a m\u00e1s lugares\u2026”.<\/p>\n

Vistas \u00f3 cami\u00f1o. II – Os peregrinos.<\/span><\/p>\n

\u00bfQue \u00e9 un peregrino?. Un peregrino \u00e9 unha persoa que fai un recorrido como medio para veneraci\u00f3n de algo ou algu\u00e9n. A peregrinaci\u00f3n ser\u00eda as\u00ed un cami\u00f1o realizado cunha motivaci\u00f3n moi concreta. No caso de Santiago, en principio esa vir\u00eda dada por ser a s\u00e9 da tumba do ap\u00f3stolo, logo unha viaxe con motivo relixioso.<\/p>\n

A tumba do ap\u00f3stolo. \u00bfEst\u00e1 enterrado a\u00ed Santiago? Seguir\u00e1 longo tempo a discusi\u00f3n de se o \u00e9 ou non. Ten un candidato alternativo, Prisciliano, ilustre nacido nestes lares. Del p\u00f3dese dicir, facendo un resume, que \u00eda para santo e deix\u00e1rono en herexe. As consideraci\u00f3ns a favor e en contra tanto no que corresponde a quen ocupa a tumba como en relaci\u00f3n \u00e1 santidade de Prisciliano son m\u00faltiples. Estea quen estea, o cami\u00f1o in\u00edciase con fe de que \u00e9 o ap\u00f3stolo, e o peregrino vai a Santiago.<\/p>\n

Voltando a vista atr\u00e1s no tempo, atopamos unha longa lista de xente peregrinando. Respecto \u00f3 primeiro, \u00e1 cabeceira da serie, pode que haxa que recabar para Alfonso II o t\u00edtulo. Foi el o primeiro importante que contan as cr\u00f3nicas que, \u00e1 vista do anuncio do descubrimento dos restos do ap\u00f3stolo, visitou Compostela. \u00c9 presumible que o fixo con curiosidade e fervor relixioso, pero tam\u00e9n con ollo pol\u00edtico prevendo un fil\u00f3n precioso a explotar polo seu reino, enfrontado \u00f3s musulm\u00e1ns.<\/p>\n

O cami\u00f1o in\u00edciase por un motivo relixioso. A Igrexa potenciou ese feito ata os nosos d\u00edas, facendo de Santiago, en compa\u00f1a de Xerusal\u00e9n e Roma, unha das peregrinaci\u00f3ns ditas maiores. Este apoio ten como fito o establecemento do xubileo compostel\u00e1n en 1122 polo Papa Calixto II. Nos primeiros tempos, a alianza de poderes terrenais e eclesiais prendeu un exemplo que infl\u00fae na percepci\u00f3n dos cami\u00f1antes ata os nosos d\u00edas, nos que segue a haber unha certa alianza para que afl\u00faan peregrinos, a\u00ednda que as causas da mesma por cada parte son diferentes.<\/p>\n

O perfil do peregrino leva variado moito \u00f3 longo da historia. O que non cambia \u00e9 que o peregrino segue a ser o depositante do cami\u00f1o en cada momento. \u00c9 quen o fai. Quen o vive, quen realiza a reflexi\u00f3n do cami\u00f1o. \u00c9 quen lle da sentido, fora da veneraci\u00f3n, propaganda ou modas. O peregrino leva o cami\u00f1o, que sen el non ten vida.<\/p>\n

Un cami\u00f1o non existe sen cami\u00f1antes, neste caso, sen peregrinos. A todos soar\u00e1 a poes\u00eda de Machado: “Caminante, no hay camino, se hace camino al andar” (…). E, \u00f3 cambiar os peregrinos, cambia o cami\u00f1o. \u00bfQue esperan do cami\u00f1o?<\/p>\n

Hai peregrinos por deporte, imitaci\u00f3n, picaresca, moda, cultura, lecer, turismo… cada un agarda unha cousa diferente, que pode cristalizar ou non \u00f3 longo do recorrido.<\/p>\n

Tam\u00e9n se reciben impresi\u00f3ns inesperadas ou non: son producidas no cami\u00f1o, polo mesmo sendeiro, \u00f3 cami\u00f1ar e polo feito de facelo. as persoas quedan con impresi\u00f3ns e deixan as s\u00faas na v\u00eda, parte das que servir\u00e1n para modificala. O trasego de xente produciu as\u00ed unha serie de caracter\u00edsticas, entre a que destaca un enriquecemento cultural \u00f3 longo da ruta e, \u00f3 tempo, unha uniformizaci\u00f3n. Foi un privilexiado medio para comunicarse, transmitir ideas, ver e estudiar outras xentes, … O resultado era unha volta \u00f3 lugar de partida, en termos modernos, “m\u00e1is cosmopolita”. Non erra quen afirma que tivo un importante papel na construcci\u00f3n da idea de Europa. Naturalmente, non de xeito directo a v\u00eda de comunicaci\u00f3n, sen\u00f3n as xentes \u00e1s que permitiu a s\u00faa viaxe.<\/p>\n

Vistas \u00f3 cami\u00f1o. III – O cami\u00f1o, hoxe.<\/span><\/p>\n

Polo tempo que leva a ser usado, o cami\u00f1o parece intemporal, pero hoxe o conc\u00edbese dun xeito ben diferente a como se fac\u00eda na idade media. A peregrinaci\u00f3n xa non ten sentido comezala pensando algo parello a un “adeus, voume e non sei cando voltarei, ou mesmo se o lograrei”. O recorrido de Par\u00eds a Santiago, po\u00f1amos por caso, implicaba pasar por terras desco\u00f1ecidas, buscar cobixo onde se puidera, atravesar m\u00faltiples fronteiras entre reinados, condados, vilas, e se\u00f1or\u00edos diversos. A viaxe significaba estar exposto a perigos sen concretar cando se sa\u00eda.<\/p>\n

Hoxe non \u00e9 as\u00ed. O esp\u00edrito de aventura que pode subministrar a ruta \u00e9 lixeiro fronte \u00f3 de fai s\u00e9culos. Var\u00eda a disposici\u00f3n para facer o cami\u00f1o, tanto ideal como mental ou material, inclu\u00edndo esas vacaci\u00f3ns ansiadas como tempo escollido propicio para po\u00f1erse en marcha. L\u00e9vase ou viuse con anterioridade un plano da ruta. Tense conciencia de que se disp\u00f3n dun tempo fixo. S\u00e1bese que podemos voltar \u00e1 casa dun xeito doado e con s\u00f3 cambiar de parecer. En xeral, non se pensa en facer a volta do mesmo xeito que se vai, sen\u00f3n por medios de transporte \u00f3 uso hoxe en d\u00eda, e as\u00ed sucesivamente. Pode que alg\u00fans crean que o seu esp\u00edrito non variou, pero a forma \u00e9 indubidable que si o fixo.<\/p>\n

Naturalmente, para todo hai excepci\u00f3ns, e mesmo hai cami\u00f1antes que volven usando s\u00f3 dos seus p\u00e9s, ou que retornan seguindo a peregrinaxe a un lugar diferente do de partida, acheg\u00e1ndose por exemplo, a S. Andr\u00e9s de Teixido. Mesmo as\u00ed, deambulando polo mundo nun sentido diferente da maior\u00eda, tam\u00e9n se diferencian do esp\u00edrito que animaba \u00f3s antigos peregrinos. “Tempus fugit” \u00e9 unha sentencia que reza nalg\u00fans reloxos; non indica s\u00f3 o paso do tempo, sen\u00f3n tam\u00e9n o adeus definitivo do pasado, mesmo na peregrinaxe.<\/p>\n

O cami\u00f1o levanta moita expectaci\u00f3n, pero \u00e9 feito por unha minor\u00eda. Mesmo quen o fai, \u00bfata que punto pode dicirse que peregrina? Como \u00e9 l\u00f3xico, a mentalidade variar\u00e1 coa persoa que se mire, pero non \u00e9 pregunta para contestar cunha afirmaci\u00f3n incondicional a favor. E a informaci\u00f3n que chega \u00e1 xente que non o recorre non \u00e9 sen\u00f3n estat\u00edstica. Se esta \u00e9 oficial, m\u00e1is ben sobre o n\u00famero de peregrinos: un aumento, unha riada, … Se \u00e9 privada, enfocada cara \u00f3 n\u00famero de xornadas, as pousadas, os restaurantes. \u00bf\u00c9 a estat\u00edstica a que mant\u00e9n as expectativas ou as expectativas as que mante\u00f1en a estat\u00edstica? Dar un sinxelo paseo por Santiago comunica unha visi\u00f3n, pode que sesgada, pero reveladora do que \u00e9 a peregrinaxe e a importancia que te\u00f1en nel hoxe cousas como a contabilidade.<\/p>\n

O anterior, a pesar de que a vida moderna, o tempo, o tirar para atr\u00e1s que sup\u00f3n dar o primeiro paso para po\u00f1erse en marcha, mesmo os gastos para afrontar o cami\u00f1o, son impedimentos cos que ten que contar o que comeza a mirarse a si mesmo como futuro peregrino. E que, e polo tanto, necesita dunha mentalizaci\u00f3n previa.<\/p>\n

Nestes tempos que corren entrou en escea un novo persoaxe no cami\u00f1o: o pelegr\u00edn. Pelegr\u00edn e peregrino. Distingamos entre a mascota e a persoa. Xa non hai s\u00f3 os aditamentos do peregrino, o bast\u00f3n, a concha, cabaza para a auga, capa ou sombreiro. Un boneco estilizado da boa imaxe a unha operaci\u00f3n comercial, a do xacobeo. Esa imaxe \u00e9 o pelegr\u00edn. \u00c1s veces, tan representativa que se confunden as palabras: \u00bfpelegr\u00edn ou peregrino? Os rasgos caracter\u00edsticos esva\u00e9cense: tam\u00e9n aqu\u00ed est\u00e1 a sufrirse unha transformaci\u00f3n, neste caso guiada con t\u00e9cnicas de mercadotecnia.<\/p>\n

Pasaron os d\u00edas nos que a viaxe de ida e volta era s\u00f3, ou de xeito preferente, espiritual. Con ou sen pelegr\u00edn, este “ano santo” p\u00f3dese facer tam\u00e9n de xeito virtual mediante internet. Mesmo podemos ver o Monte do Gozo por televisi\u00f3n, e o cami\u00f1o confundirse cun sinxelo recordo, postal que incl\u00fae a recuperaci\u00f3n das vivencias que se te\u00f1en (que algu\u00e9n tivo) no cami\u00f1ar. Non se pode dicir que o cami\u00f1o est\u00e9 vaciado de todo o que significou noutro momento. Pero si hai que precisar que, se est\u00e1 cheo de significado, \u00e9 en sentido diferente a como o estaba noutros tempos.<\/p>\n

Vistas \u00f3 cami\u00f1o. IV – Un novo cami\u00f1o.<\/span><\/p>\n

Distingamos termos: cami\u00f1o de Santiago, xubileo, xacobeo, … O primeiro, herdeiro dunha peregrinaxe secular, vese influenciado polos outros dous, visi\u00f3ns temporais. O xubileo foi unido dende fai tempo a un sentido relixioso, marcado polo ano santo (xubilar ou de x\u00fabilo), que est\u00e1 relacionado coas or\u00edxenes do propio cami\u00f1o.<\/p>\n

Outra cousa ben diferente \u00e9 o xacobeo, “marca comercial” que aproveita o desenvolvemento de actividades econ\u00f3micas no entorno xubilar ou do cami\u00f1o. No sentido do xacobeo, peregrino \u00e9 igual a turista, logo consumidor. \u00c9 dicir, persoa \u00e1 que, por medio dunha campa\u00f1a de mercadotecnia hai que sacarlle o maior proveito, eso si, a cambio dunha mercador\u00eda que se pretende da mellor calidade e na maior cantidade. Pouco ten que ver a relixiosidade con feitos como o reco\u00f1ecido de que, \u00f3 constatar as avantaxes econ\u00f3micas, sexan “reclamados” cami\u00f1os, como medio para que as vilas \u00f3 seu paso se podan beneficiar dalg\u00fan xeito.<\/p>\n

Seguindo esta idea do xacobeo, hai que buscar, m\u00e1is que un cami\u00f1o, unha franxa xacobea. En realidade, non se fala do propio cami\u00f1o, sen\u00f3n de facer extensivos eses beneficios tur\u00edsticos dos que falabamos antes \u00e1s beiras da ruta (uns cantos quil\u00f3metros, de xeito indeterminado), e m\u00e1is como complemento que como alternativa \u00e1 proliferaci\u00f3n de cami\u00f1os.<\/p>\n

Antes, \u00e1 chegada s\u00f3 se esperaba Santiago. De a\u00ed o nome de Monte do Gozo, \u00e1 vista da Catedral. Hoxe concebido como un lugar de desconxesti\u00f3n de peregrinos, segue a ter o seu encanto e producir parella ilusi\u00f3n \u00f3s cami\u00f1antes. \u00bfPoder\u00e1 ser sustitu\u00eddo?<\/p>\n

A tecnolox\u00eda, o turismo, a nova mentalidade, tam\u00e9n fan novos cami\u00f1os e \u00e9 previsible que no futuro contin\u00fae a diferenciarse do que xa \u00e9 na actualidade. Xa hai que existe un CD-Rom sobre o cami\u00f1o. O presente ano veu nacer varios cami\u00f1os en internet. A p\u00e1xina principal en internet recibira fai pouco dezasete mill\u00f3ns de visitas, contadas dende a creaci\u00f3n do sitio na rede un ano antes. Son moitas, a\u00ednda que non tantas se temos en conta que equivalen \u00e1s que ten o buscador yahoo en dez d\u00edas, ou que poucas menos recibiu a p\u00e1xina da enciclopedia Britannica o d\u00eda que se dispuxo na rede como de acceso gratu\u00edto (12 mill\u00f3ns). Nembargantes a marea de visitas deste tipo aumenta de xeito r\u00e1pido; mesmo hai xornais que dan indicaci\u00f3ns non s\u00f3 en p\u00e1xinas de papel, sen\u00f3n en p\u00e1xinas na rede.<\/p>\n

Na mesma li\u00f1a, unha pel\u00edcula, documentais … acompa\u00f1an a aquela xa vella canci\u00f3n “a Santiago voy”, convertido a ruta xacobea nun espect\u00e1culo multimedia.<\/p>\n

Mentras que esto ocorre, as igrexas \u00f3 paso do cami\u00f1ante est\u00e1n en moitos casos pechadas. A escasez de persoal obriga. E a\u00ednda que se poden contemplar maravillosas e id\u00edlicas paisaxes, cada vez m\u00e1is a ruta parece unha zona peatonal.<\/p>\n

E atopamos unha pequena contradici\u00f3n coas asociaci\u00f3ns de amigos do cami\u00f1o. Creadas para favorecelo de diversos xeitos, o seu pulo e o seu favor est\u00e1n tam\u00e9n a cambialo en diversos sentidos. A tendencia destas fraternidades \u00e9 a seguir medrando en importancia. O xeito en que o fagan marcar\u00e1 en gran medida o desenvolvemento da ruta xacobea<\/p>\n

Por moita variaci\u00f3n e novedades previstas para o futuro, sempre queda un cami\u00f1o por sinalizar e recorrer na s\u00faa totalidade, ou case, o cami\u00f1o interior. Cada quen ten que buscalo e facelo por separado, con indicaci\u00f3ns tan pouco precisas como a da s\u00faa existencia, reflexada por exemplo por Jorge Manrique nas coplas feitas \u00e1 morte do seu pai: “Nuestra vida es camino, morada sin pesar, mas cumple tener buen tino para andar esta jornada sin errar”. Os cami\u00f1os de terra poden estar mal sinalizados, pero todos levan a Santiago. O cami\u00f1o interior \u00e9, e seguir\u00e1 a ser, diferente.<\/p>\n

Seguindo as coplas e a s\u00faa comparaci\u00f3n entre vida e cami\u00f1o, atopamos que “llegamos al tiempo que fenecemos”. O cami\u00f1o, que se constr\u00fae mentres se recorre, chega a Santiago e esf\u00famase, quedando a lembranza e pode que unha actitude vital recollida no percorrido. Toda vez que se fai o cami\u00f1o, \u00e9 novo. Toda que se remata, morreu e pasa a ser xa vello. Eso non cambiar\u00e1.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vistas \u00f3 cami\u00f1o foi publicado en catro partes o 12, 18 e 26\/11\/99, e 3\/12\/99 Na Mari\u00f1a\/El Progreso. Despois foi recollido en http:\/\/personal.redestb.es\/agremon\/ribadeo.htm. Vistas \u00f3 cami\u00f1o. I – Os cami\u00f1os. \u00bfQue \u00e9 un cami\u00f1o?. \u00c9 un recorrido entre dous puntos. Antes, o cami\u00f1o fac\u00edase a pe, ou en todo caso, con medios animais (salvo por […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federate","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[114,9],"class_list":["post-5116","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-copia-de-a-marina","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5116","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5116"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5116\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5116"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5116"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5116"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}