{"id":5088,"date":"2020-04-25T09:47:00","date_gmt":"2020-04-25T07:47:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T13:13:56","modified_gmt":"2024-11-12T12:13:56","slug":"25-de-abril-nos-eeuu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2020\/04\/25\/25-de-abril-nos-eeuu\/","title":{"rendered":"25 de abril nos EEUU"},"content":{"rendered":"

<\/a><\/p>\n

Esperto un 25 de abril<\/a> confinado. E desenvolvo o d\u00eda ata que te\u00f1o conciencia da data. Volto atr\u00e1s coa mente e penso o que fixen hoxe, unha data que levou a Portugal a unha nova vida.<\/p>\n

Quedan na mi\u00f1a cabeza apuntadas -m\u00e1is ben o sitio onde ir de novo procuralas- unhas cantas ideas, que van dende o xeito de facilitar a aprendizaxe da escritura dos n\u00fameros polos nenos pequenos \u00f3s 15 000 L diarios de mexo en Ribadeo. Desas d\u00faas cousas podemos falar -espero facelo- noutros momentos. Mais, en relaci\u00f3n a esa nova vida pol\u00edtica portuguesa, e no medio doutros pensamentos e aprendizaxes desta ma\u00f1\u00e1, adapto aqu\u00ed tres cousas, que cito:<\/p>\n

“Atopei que o patriotismo que os meus pais me ensinaran era convertido en nacionalismo de xeito doado.<\/em>“<\/p>\n

“Os meus pais eran, se non dimisionarios da pol\u00edtica en xeral, certamente dimisionarios dos pol\u00edticos.<\/em>“<\/p>\n

“<\/p>\n

E so\u00f1ei que efectivamente, durante a pandemia derog\u00e1base a lei mordaza.
\n Establec\u00edase a renda b\u00e1sica, e unha reforma fiscal, para o reparto mais equitativo da nosa riqueza
\n Potenci\u00e1base a agricultura agroecoloxica e a pesca artesanal de cara a soberan\u00eda alimentar, <\/p>\n

Nacionaliz\u00e1base a sanidade privada, creabase unha farmacia publica,
\npotenci\u00e1base a investigaci\u00f3n publica, recuper\u00e1base a sanidade publica,
\ngratu\u00edta e universal.
\n Legaliz\u00e1banse a todas as persoas, tiveran ou non papeis.
\n Derog\u00e1base a contra-reforma laboral establecendo salarios xustos
\n Garant\u00edanse as pensi\u00f3ns coas m\u00ednimas igualadas ao salario base,
\n Recuper\u00e1base unha sociedade civil, e non unha sociedade militar, expulsando das r\u00faas o exercito,
\n Constitu\u00edase unha banca p\u00fablica para acabar coa especulaci\u00f3n da banca privada
\n Establec\u00edase como dereito fundamental a autodeterminaci\u00f3n dos pobos.<\/span><\/em><\/p>\n

Espero que non sexa un so\u00f1o, ….<\/em><\/p>\n

“<\/p>\n

Comezando pola \u00faltima, est\u00e1 collida de Facebook. Un so\u00f1o. Algo que axuda a formarse unha idea, que impulsa \u00e1 acci\u00f3n para conseguir un ideal… pero que, matinada dende un estado de pandemia -en realidade non ten por que ser as\u00ed, pero est\u00e1 enunciada en medio de tal estado- implica algo como unha enso\u00f1aci\u00f3n m\u00e1is que un so\u00f1o. Entumecemento dun ideal conseguido m\u00e1is que empoderamento cara \u00e1 consecuci\u00f3n de algo para o que a\u00ednda queda por facer.<\/p>\n

As d\u00faas primeiras son citas dun libro, Permanent record<\/em>, que pasa por autobiograf\u00eda de Edward Snowden, e que me levou \u00f3 t\u00edtulo, 25 de abril nos EEUU. Levoume porque estou na parte do libro na que Snowden relata a formaci\u00f3n da s\u00faa idea de liberdade. Algo que foi formado a partir do seu pasado, formado a partir da educaci\u00f3n recibida na s\u00faa casa. Ensinado a amar o seu entorno simbolizado na ‘patria’, chegado un momento da s\u00faa vida ollou para atr\u00e1s e viu -moito tempo antes de converterse no activista pro dereitos da xente que \u00e9- que el mesmo pasara do ‘patriotismo’ \u00f3 ‘nacionalismo’ (eu, co vocabulario que por aqu\u00ed se manexa, dir\u00eda m\u00e1is ben ‘patrioterismo’), confundindo o amor polo seu entorno coa querencia dun medio autoseparado e r\u00edxido, sen diversidade de ideas co poder. Tam\u00e9n, constata que a s\u00faa familia, a s\u00faa herdanza, tend\u00eda a afastarse da pol\u00edtica, dimitindo as\u00ed da intervenci\u00f3n nos asuntos de todos e de po\u00f1er o seu gran de area en igualdade. Non tanto porque pasaran dos temas sociais como por ter a pol\u00edtica collido un cami\u00f1o de enaxenaci\u00f3n da vontade da xente a beneficio dos pol\u00edticos.<\/p>\n

Ribadeo, 25 de abril. Nun mundo confinado polo coronavirus pero enredado de xeito telem\u00e1tico, calquera punto pode ser considerado o centro do mundo. \u00d3 tempo que ning\u00fan o \u00e9 por m\u00e1is que esa rede creada pola xente se teza m\u00e1is nalg\u00fans lugares, e que esa densidade faga parecer que pode haber un centro do mundo. Non, Ribadeo non \u00e9 o embigo do mundo, nin ti tampouco o es, mais outro lugar ou outra xente tampouco. E n\u00f3s vivimos aqu\u00ed.<\/p>\n

—<\/p>\n

Gr\u00e2ndola, vila morena:<\/p>\n