O lume deste Nadal<\/p>\n
Comparto que o lume m\u00e1is solemne, que xunta \u00e1s xentes mentres falan, \u00e9 o de Nadal. Pode ser por esa lenda campesi\u00f1a que asegura que en tales datas as almas do Purgatorio acoden a quentarse, ou o fume que produce a le\u00f1a que se queima, sae polas chemineas dando sinal de vida no lugar.<\/p>\n
Hoxe xa non \u00e9 as\u00ed. Case non quedan lareiras, ou polo menos hai moitas menos nas nosas parroquias onde as campanadas da igrexa son o son que choca coa pedra e a pizarra daquelas casas con balc\u00f3ns en madeira de carballo. Por iso \u00e9 polo que tales construci\u00f3ns sexan base de asento para os establecementos de turismo rural, que se me antoja como unha soluci\u00f3n moi acertada para refuxio navide\u00f1o en tempos de pandemia.<\/p>\n
Hai pouco tempo, en Trabada, un amigo levoume a co\u00f1ecer a colecci\u00f3n etnogr\u00e1fica dun personaxe que ben se merece que algu\u00e9n con respecto e creatividade municipal ou provincial, recolla o seu legado reunido durante anos e conv\u00e9rtao nun museo do mundo rural pr\u00f3ximo a Mondo\u00f1edo. Am\u00e9n de obsequiarnos coa s\u00faa hospitalidade e unha excelente tortilla, regaloume o vello e tradicional chisqueiro, co que os meus antepasados acend\u00edan aqueles pitillos feitos con mans encallecidas, rodeando o tabaco de cuarter\u00f3n co papel do librillo. Pero tam\u00e9n serv\u00eda para acender a palla seca que xunto \u00e1s pi\u00f1as, daban lume para as madeiras cortadas coa tradicional “brosa”, para po\u00f1er calor nas estancias que se organizaban en torno \u00e1s coci\u00f1as de ferro, en cuxo forno prepar\u00e1banse asados, ou simplemente, no oco que deixaba a primeira arandela para po\u00f1er a quentar a vella pota de caf\u00e9, mentres se aproveitaba para asar casta\u00f1as que acompa\u00f1aban ao vi\u00f1o tinto quente.<\/p>\n
Alg\u00fans que somos unha mistura entre nostalxia de recordos e d\u00fabidas razoables sobre se aqueles tempos pasados eran m\u00e1is nosos, xa que logo menos cautivos da publicidade, consumo ou globalizaci\u00f3n cultural e costumbrista, por unha vez, temos a esperanza de como unha pandemia vainos a devolver ao pasado. Cando as festas de Nadal ti\u00f1an como n\u00facleo para falar e atoparse, o lume. Aquel animal capaz dunha insaciable potencia devoradora, volv\u00edase unha mansa chama que xuntaba xeraci\u00f3ns en son de paz, para volverse atopar tras un ano de ausencias m\u00e1is ou menos xustificadas.<\/p>\n
Se de verdade conf\u00edrmase a indicaci\u00f3n pola autoridade competente ?, sobre o perigo de contaxios en relaci\u00f3n directa con aglomeraci\u00f3ns e expresi\u00f3ns festivas compartidas con xentes \u00e1s que apenas co\u00f1ecemos; para regresar ao ambiente familiar -contactos convivenciales- os Nadais non ser\u00e1n ledos desde o calidoscopio de quen fai negocio con tales condutas, pero ser\u00e1n m\u00e1xicos desde o momento que nos far\u00e1n retroceder no tempo. E \u00e9 que a maior\u00eda de n\u00f3s, si facemos un exame retrospectivo para evocar o mellor dos Nadais, de seguro ser\u00e1 algunha rescatada no pasado e en torno ao lume que quentou as nosas almas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O lume deste Nadal Comparto que o lume m\u00e1is solemne, que xunta \u00e1s xentes mentres falan, \u00e9 o de Nadal. Pode ser por esa lenda campesi\u00f1a que asegura que en tales datas as almas do Purgatorio acoden a quentarse, ou o fume que produce a le\u00f1a que se queima, sae polas chemineas dando sinal […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[75,25,14],"class_list":["post-4895","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-coronavirus","tag-festas","tag-pablo-mosquera"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4895","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4895"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4895\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4895"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4895"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4895"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}