Se queres conservarte, conserva a Terra<\/p>\n
Coido que \u00e9 algo l\u00f3xico.<\/p>\n
Miramos por n\u00f3s, pola nosa conservaci\u00f3n e a dos nosos, a\u00ednda que sabemos que s\u00f3s non sobrevivir\u00edamos… E a\u00ednda que o sabemos, damos por descontado que o noso entorno, sexan familiares, o resto da humanidade, das especies coas que nos relacionamos ou a Terra no seu conxunto, vai estar a\u00ed, e m\u00e1is invariable canto m\u00e1is grande sexa a porci\u00f3n considerada. Pero non ten por que ser as\u00ed. De feito, non o \u00e9. E, sendo unha base sobre a que asentamos as nosas ideas para vivir, manter ideas dese estilo na cabeza pode ser perigoso.<\/p>\n
Lembrei o anterior \u00f3 ver un par\u00e1grafo sobre a obsolescencia programada, a pr\u00e1ctica de constru\u00edr obxectos para que sexan \u00fatiles pero non moi duradeiros, e as\u00ed poder seguir a producilos -e cobrar pola s\u00faa produci\u00f3n- para substitu\u00edlos, pode que coa escusa de atribu\u00edrlles m\u00e1is capacidades para o seu uso. Ou sexa, algo as\u00ed como consideralos obxectos dun s\u00f3 uso, pero tendo en conta que cousas como o m\u00f3bil non \u00e9 factible facelo para unha \u00fanica chamada. E, de igual xeito que se tende (de xeito moi lento e a\u00ednda incorpor\u00e1ndose novos obxectos a ese esquema) a desbotar os obxectos dun s\u00f3 uso, en xeral o ‘usar e tirar’ vai rematar. Ben, deix\u00e9molo en deber\u00eda rematar. Ten que facelo. Non podemos estar empregando recursos de xeito crecente en aparellos novos porque os antigos se estropearon cando poder\u00edan ter durado m\u00e1is, moito m\u00e1is mesmo, con outra concepci\u00f3n na s\u00faa construci\u00f3n.<\/p>\n
Coido que en relaci\u00f3n a isto, de xeito b\u00e1sico, na relaci\u00f3n econom\u00eda-sociedade, hai d\u00faas cousas a considerar: unha, a reparaci\u00f3n da p\u00e9 a pequenos talleres que poden desconcentrar o poder das grandes multinacionais, acheg\u00e1ndoas m\u00e1is \u00e1s persoas (e os seus prezos). Pero claro, desconcentrar o poder significa compartilo, \u00e9 dicir, diminu\u00edr o poder que se ti\u00f1a antes… E tam\u00e9n, outra, tende a desbancar a cultura de limitaci\u00f3n da vida \u00fatil que fan as empresas dos seus produtos (‘obsolescencia programada’) para seguir vendendo m\u00e1is e aumentar as ganancias. O que ven sendo outro xeito de diminu\u00edr o seu poder, e polo tanto, outra fonte de resistencias, nun mundo no que as empresas s\u00f3 miran o seu embigo, pois non te\u00f1en m\u00e1is finalidade que amontoar cartos… E se te\u00f1en outras, est\u00e1n supeditadas a esa, de xeito que sirvan como finalidades accesorias, parciais, para conseguir o fin \u00faltimo de ganar cartos. Pero reverter ambas tendencias implica cambiar un modelo de econom\u00eda. E iso est\u00e1 (est\u00e1 na actualidade, non \u00e9 que sexa de por si) dif\u00edcil.<\/p>\n
Pasar a que unhas simples medias se puideran fastidiar despois de que se lograra a f\u00f3rmula para que non o fixeran foi s\u00f3 un dos episodios chocantes nesta ‘guerra empresarial’ contra o mundo (no que nos inclu\u00edmos n\u00f3s, claro!). O tema ten evolucionado. A desculpa m\u00e1is manexada para evitar a reparaci\u00f3n na actualidade \u00e9 que os instrumentos hoxe son moi complicados e requiren moita especializaci\u00f3n, co que non se poden reparar na casa… pero tampouco nun taller. Resulta que merquei un m\u00f3bil (gama baixa, 100 \u20ac) e unha ca\u00edda foi o preludio para que un mes e pouco despois sexa inviable o seu uso. Custe dun ama\u00f1o -a ferida implica s\u00f3 a rotura da pantalla-: 90 \u20ac, sen garant\u00eda de que \u00f3 final o podan ama\u00f1ar ou de que non te\u00f1an que ama\u00f1ar m\u00e1is partes… algo sobre o que non ter\u00eda o m\u00ednimo control. \u00bf? Os repostos, a carcasa compacta, leches en vinagre! M\u00f3bil novo, m\u00e1is prexu\u00edzo para a Terra, m\u00e1is prexu\u00edzo para todos.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Se queres conservarte, conserva a Terra Coido que \u00e9 algo l\u00f3xico. Miramos por n\u00f3s, pola nosa conservaci\u00f3n e a dos nosos, a\u00ednda que sabemos que s\u00f3s non sobrevivir\u00edamos… E a\u00ednda que o sabemos, damos por descontado que o noso entorno, sexan familiares, o resto da humanidade, das especies coas que nos relacionamos ou […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[21,32,9],"class_list":["post-4511","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-economia","tag-filosofia","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4511","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4511"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4511\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4511"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4511"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4511"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}