{"id":3071,"date":"2022-03-18T17:06:00","date_gmt":"2022-03-18T16:06:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-24T16:02:51","modified_gmt":"2024-10-24T14:02:51","slug":"a-batalla-da-informacion-pablo-mosquera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2022\/03\/18\/a-batalla-da-informacion-pablo-mosquera\/","title":{"rendered":"A batalla da informaci\u00f3n. Pablo Mosquera"},"content":{"rendered":"

 A batalla da informaci\u00f3n<\/em><\/p>\n


\nCada d\u00eda sabemos m\u00e1is sobre a historia e o territorio coas s\u00faas cidades e poboaci\u00f3n de Ucrania.
\nParece mentira que sexa unha guerra do s\u00e9culo XXI con armas e soldadesca que
\nnos retrotraen ao pasado s\u00e9culo XX, motivo para co\u00f1ecer ese espazo socio cultural
\nonde ten lugar o conflito que nos mostra tres feitos: a facilidade co que os
\nhumanoides somos capaces de matar; o fracaso de todos eses organismos pomposos
\nonde os seus membros reciben xenerosos soldos; a di\u00e1spora para os novos parias
\nque foxen antes que sexa demasiado tarde para os seus Dereitos Humanos.<\/em>
\nO pasado s\u00e9culo, a\u00ednda recordo espeluznado, aquela guerra dos Balc\u00e1ns. E
\ncomo uns vend\u00edan armas e outros daban dicterios en nome da paz, que non
\nchegaba, que tardou tanto como para sementar de mortos, miseria e destruci\u00f3n o que
\nfora Iugoslavia. Foi en tempo e consecuencias vitais, outro fracaso m\u00e1is para
\nnosa civilizaci\u00f3n Occidental. Iso si. Houbo captura e xu\u00edzo por genocidas que
\nrecaeron sobre personaxes cuxa responsabilidade nos crimes coa poboaci\u00f3n
\ninocente, foron un horror ao que como de costume, as autoridades morais,
\ncient\u00edficas e pol\u00edticas, chegaron tarde.<\/em>
\nDesde o pasado s\u00e9culo hai algunhas novidades, non s\u00f3 en as armas e t\u00e9cnicas
\ndestructivas, que xa \u00e9 abondo, ao servizo de Armaged\u00f3n. \u00c9 o intercambio,
\nproduci\u00f3n e anulaci\u00f3n, en materia de informaci\u00f3n, un arma psicol\u00f3xica de nefastas
\nconsecuencias para a humanidade. Pero tam\u00e9n un gran negocio. E ademais unha
\nf\u00f3rmula para alienar aos contendentes, espectadores e analistas interesados e
\nafectados pola guerra.<\/em>
\nPor unha banda, os grandes medios audio visuales atoparon un mina da que
\nobte\u00f1en informaci\u00f3n para as masas humanoides, sen ter que inventarse
\nprogramas de entretemento. Por outra banda, os que mandan e op\u00f3\u00f1ense, atoparon un espazo de m\u00e1ximo interese co que ter distra\u00eddo ao persoal das
\ndemandas coti\u00e1s, e tal como estamos vendo, para botarlle a culpa \u00e1
\nguerra e \u00f3s seus responsables de todo o malo que os gobernantes fan, non impiden ou
\ngestionan en direcci\u00f3n contraria do que se espera.<\/em>
\nAs guerras agora son en directo. \u00c9 coma se foran nos nosos fogares. Son
\ntan reais que ata no pobo m\u00e1is afastado, menos poboado e case baleirado, hai
\nunha televisi\u00f3n cun equipo destacado no territorio da contenda, dispostos e
\ncapaces de facernos protagonistas en tempo real dos acontecementos cada d\u00eda.<\/em>
\nPero sobre tales imaxes cos seus sons, sempre caben as opini\u00f3ns. Hoxe os
\ntertulianos, esa nova f\u00f3rmula de ser e estar como expertos sen t\u00edtulo universitario na
\nmateria, dan calificaci\u00f3n, diagn\u00f3stico e progn\u00f3stico sobre o particular, creando
\nconciencia social na inmensa maior\u00eda dos consumidores de informativos.
\nContrib\u00faen a establecer as coordenadas do medo colectivo ou a relaci\u00f3n causa
\nefecto nos devires da econom\u00eda coa s\u00faa capacidade econ\u00f3mica para a
\npoboaci\u00f3n-pobo-tecido social-cidadan\u00eda. \u00a1Vaia chollo para que os mandarines
\nboten bal\u00f3ns f\u00f3ra na s\u00faa pol\u00edtica err\u00e1tica, indecente ou incapaz!.<\/em>
\nAta as enquisas de intenci\u00f3n para o voto, ou as respostas sobre a preocupaci\u00f3n-
\ndemanda do contribuyente, vense totalmente condicionadas polas informaci\u00f3ns
\nque chegan relativas \u00e1 guerra. Todo vira en torno ao n\u00facleo intanxible da contenda tan pr\u00f3xima. E \u00e9 que esta vez \u00e9 en Europa. Por iso a actitude e aptitude de todas
\nas partes dependentes da informaci\u00f3n \u00e9 diferente a outros moitas guerras.
\nSiria. Israel. Golfo P\u00e9rsico. Afganist\u00e1n. Continente \u00c1frica. Colombia. M\u00e9xico. Estes \u00faltimos
\npa\u00edses, hispanos pero afastados malia os moitos lazos que nos unen a tales
\nespazos.
\nPero coidado. O exceso de informaci\u00f3n. A abundancia de imaxes. A insistencia
\nen algo que se cronifica. Pode terminar por queimar o produto. Se a guerra prol\u00f3ngase, perder\u00e1 interese. Ser\u00e1 como a pandemia. Farannos convivir con
\ntal desgraza e ser\u00e1 un acontecemento que formar\u00e1 parte do momento hist\u00f3rico.
\nTeremos que aceptar non s\u00f3 aquela frase de “que s\u00f3s qu\u00e9danse os mortos”,
\ntam\u00e9n como a velocidade e consumo de noticias, remata por aburrir ao persoal
\ncomo chegou a suceder coa repugnante guerra dos Balc\u00e1ns. Ac\u00f3rdanse?.<\/em>
\nJon Sistiaga, xornalista, corresponsal de guerra, escritor premiado, compa\u00f1eiro daquel c\u00e1mara galego -Jos\u00e9 Couso- que foi asasinado en Bagdad no hotel desde
\nonde traballaba polo ex\u00e9rcito norteamericano. A s\u00faa condici\u00f3n de vasco f\u00edxolle
\nescribir sobre ETA e as s\u00faas “faza\u00f1as” en Hipercor, e un longo “o final do silencio”. O titular
\nque aparece hoxe en prensa nacional e que me avisa o meu amigo e gran artista
\nXavier Magalahes resulta impactante. “En Euskadi hai que reabrir feridas, quitar o pus”.
\nOutro titular: ” O Pa\u00eds vasco vive nun clima de id\u00edlica amnesia colectiva”.
\nDerivada da s\u00faa primeira novela “Purgatorio”.<\/em>
\nPor moito que se intente normalizar e tender pontes entre asasinos e v\u00edctimais, co fin de pechar feridas a inventario de apoios para alcanzar maior\u00edas
\nparlamentarias que fagan avanzar ou manter un proxecto sanchista, os que fomos
\ntestemu\u00f1as, ameazados, v\u00edctimais e prisioneiros dunha guerra na que un bando
\nasasinaba a disidencia e o outro bando intentaba sobrevivir, \u00e1s veces sufrindo a
\ns\u00edndrome de Estocolmo, \u00e1s veces mirando para outra parte ou cruz\u00e1ndose de beirarr\u00faa para
\nnon saudar ao sinalado polo MLNV como inimigo do pobo vasco, non permitimos
\nque se cambie a historia, f\u00e1gase pedagog\u00eda dunha guerra sucia desde o Estado
\nespa\u00f1ol, ou as raz\u00f3ns rom\u00e1nticas de soldados e patriotas vascos, para botarse ao
\nmonte e matar en nome da Construci\u00f3n Nacional, de dereitos Hist\u00f3ricos, do
\nmito sobre o pobo elixido ocupado por outros -charnegos- \u00a1Non o imos a consentir!.
\n\u00a1Nin nos mover\u00e1n, nin nos calar\u00e1n!.
\nDeberiamos tomar notas. Hai pa\u00edses con censura mortal. As\u00ed esas terribles noticias
\nde como son silenciados con asasinato certos xornalistas inc\u00f3modos. E \u00e9 que repito.
\nNon hai nada m\u00e1is progresista e necesario que escribir compartindo en liberdade, a
\nprocura da verdade, a\u00ednda que s\u00f3 se chegue a tal dama por aproximaci\u00f3n. <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

 A batalla da informaci\u00f3n Cada d\u00eda sabemos m\u00e1is sobre a historia e o territorio coas s\u00faas cidades e poboaci\u00f3n de Ucrania. Parece mentira que sexa unha guerra do s\u00e9culo XXI con armas e soldadesca que nos retrotraen ao pasado s\u00e9culo XX, motivo para co\u00f1ecer ese espazo socio cultural onde ten lugar o conflito que nos […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[14,9],"class_list":["post-3071","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-pablo-mosquera","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3071","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3071"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3071\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3071"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3071"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3071"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}