{"id":2943,"date":"2022-04-23T14:09:00","date_gmt":"2022-04-23T12:09:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-24T15:35:24","modified_gmt":"2024-10-24T13:35:24","slug":"a-d-manuel-ares-in-memoriam-celia-castro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2022\/04\/23\/a-d-manuel-ares-in-memoriam-celia-castro\/","title":{"rendered":"A D. MANUEL ARES, IN MEMORIAM. Celia Castro"},"content":{"rendered":"<p><em>A D. MANUEL ARES, IN MEMORIAM<\/em><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2022\/04\/Manuel20Ares.png\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"362\" src=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2022\/04\/Manuel20Ares.png\" class=\"wp-image-2944\" width=\"640\" \/><\/a><\/p>\n<p><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nEscribo este artigo desde a dor da perda inesperada dun bo amigo do que non puiden despedirme.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nCo\u00f1ec\u00edn a Manolo cando era pouco m\u00e1is que un neno, ti\u00f1a doce anos  e eu naquel tempo dobr\u00e1balle a idade. Admir\u00f3ume que sendo tan novo tivera tan claros os seus sentimentos relixiosos e estivese tan implicado en todo o que se refer\u00eda \u00e1 Semana Santa ribadense e \u00e1s cuesti\u00f3ns lit\u00farxicas.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nAndando o tempo foi  irm\u00e1n terciario estando vinculado \u00e1 V.O.T de Ribadeo, organizando as procesi\u00f3ns e axudando nas tarefas da igrexa. M\u00e1is tarde fixo estudos no Seminario orde\u00e1ndose como crego.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nTodos o recordamos exercendo o seu ministerio en Ribadeo, Ove, e sobre todo en Villasel\u00e1n onde desenrol\u00f3u unha encomiable labor pastoral coa humildade e humanidade que lle caracterizaban,  fac\u00e9ndose moi querido pola s\u00faa feligres\u00eda, especialmente polos nenos aos que impart\u00eda catecismo e que participaban activamente nos oficios relixiosos. Sempre recordar\u00e9i a misa da s\u00faa despedida como crego en Villasel\u00e1n, a igrexa estaba repleta de xente tendo alg\u00fans que sentarnos nas pedras da porta.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nDespois do seu traslado \u00c1s Pontes visit\u00e1molo algunha vez. Nesta parroquia adem\u00e1is das s\u00faas tarefas pastorales, Don Manolo-como lle chamaban os nenos- impart\u00eda talleres de manualidades para persoas con problemas e orgaizaba os festiv\u00e1is de Reis e as procesi\u00f3ns.<br \/>\nEn 2019, cando me propuxeron para dar o preg\u00f3n da Semana Santa de Ribadeo, \u00e9l xenerosamente puxo \u00e1 mi\u00f1a disposici\u00f3n o seu arquivo para que me documentase e puidera escribilo de forma rigorosa.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nA nefasta pandemia que tanto mal nos fixo a todos distanci\u00f3unos por un tempo,e, a\u00ednda que nos comunic\u00e1bamos algunha vez telef\u00f3nicamente, qued\u00f3ume pendente unha visita \u00c1s Pontes, que agora xa non ten obxeto.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nEspero que a Manolo, humilde, sinxelo e t\u00edmido por natureza, xa nos brazos do Pai Eterno non lle molesten estas verbas escritas con agarimo sincero.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nComo dic\u00eda Jorge Manrique, nuestras vidas son los r\u00edos que van a dar a la mar, e al\u00ed, ao lado do mar, na vila que o v\u00edu nacer, entre as cousas que am\u00f3u en vida, descansar\u00e1 para sempre.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n                                                                                                                                          <a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/search\/label\/Celia%20Castro\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">Celia Castro<\/a>.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>A D. MANUEL ARES, IN MEMORIAM Escribo este artigo desde a dor da perda inesperada dun bo amigo do que non puiden despedirme. Co\u00f1ec\u00edn a Manolo cando era pouco m\u00e1is que un neno, ti\u00f1a doce anos e eu naquel tempo dobr\u00e1balle a idade. Admir\u00f3ume que sendo tan novo tivera tan claros os seus sentimentos relixiosos [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2944,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[45,11],"class_list":["post-2943","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-celia-castro","tag-historia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2943","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2943"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2943\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2944"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2943"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2943"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2943"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}