{"id":25949,"date":"2025-11-02T09:01:00","date_gmt":"2025-11-02T08:01:00","guid":{"rendered":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/?p=25949"},"modified":"2025-10-31T09:34:04","modified_gmt":"2025-10-31T08:34:04","slug":"encordadas-xose-carlos-rodriguez-ranon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2025\/11\/02\/encordadas-xose-carlos-rodriguez-ranon\/","title":{"rendered":"ENCORDADAS. Xos\u00e9 Carlos Rodr\u00edguez Ra\u00f1\u00f3n"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"has-text-align-center\">\u201c<strong>ENCORDADAS\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/tag\/xose-carlos-rodriguez-ranon\/\">Xos\u00e9 Carlos Rodr\u00edguez Ra\u00f1\u00f3n<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"690\" height=\"284\" src=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2025\/11\/Instituto-Cervantes-Toquio.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-25997\" srcset=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2025\/11\/Instituto-Cervantes-Toquio.jpg 690w, https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2025\/11\/Instituto-Cervantes-Toquio-300x123.jpg 300w\" sizes=\"auto, (max-width: 690px) 100vw, 690px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>As\u00ed se titula a mostra de guitarra espa\u00f1ola que a cooperativa herculina <a href=\"https:\/\/tako.coop\/\">Tako<\/a> inaugurou o pasado mes de abril no <a href=\"https:\/\/tokio.cervantes.es\/es\/\">Instituto Cervantes e na nosa embaixada no Xap\u00f3n<\/a>, exposici\u00f3n que asemade contou con fotograf\u00edas sobre o seu proceso de fabricaci\u00f3n, faladoiros, recitais, concertos e obradoiros artesanais dirixidos polo luthier coru\u00f1\u00e9s Pablo S\u00e1nchez Otero, con tenda en Tokio e residente no Barrio das Flores, o mesmo que pos\u00fae, casualmente, un monumento adicado \u00e1 bandeira nipona desde 1984.<\/p>\n\n\n\n<p>A guitarra alcumada \u201ca perdiz\u201d, xunto con outras cinco (realizada cada unha delas por un artes\u00e1n espa\u00f1ol diferente, ag\u00e1s unha que foi elaborada polo xapon\u00e9s Kaoru Ono, finado o pasado ano), ser\u00e1 exposta na devandita mostra, nun pa\u00eds no que proliferan as escolas de guitarra andaluza, de sevillanas e de baile flamenco. As\u00ed, poderase seguir al\u00ed todo o proceso construtivo e creativo segundo o modelo tradicional peninsular.<\/p>\n\n\n\n<p>A inauguraci\u00f3n estivo a cargo do guitarrista e profesor do conservatorio da Coru\u00f1a Mateo Arnaiz, quen interpretou pezas galegas para guitarra dos s\u00e9culos XIX e XX, deixando claro as\u00ed que este instrumento tan vers\u00e1til non \u00e9 s\u00f3 apto para o folclore andaluz. Vela\u00ed est\u00e1 tam\u00e9n como exemplo a suite \u201cAsturias\u201d do mestre Alb\u00e9niz.<\/p>\n\n\n\n<p>Desde adolescente, sempre tiven ganas de saber tocar a guitarra. Mesmo meus pais me mercaran unha que nunca utilicei e que pasar\u00eda a meu irm\u00e1n, quen si lle dar\u00eda m\u00e1is xeito. Parec\u00edame (e a\u00ednda mo parece) o instrumento ideal para tocar toda clase de estilos en todo tipo de ambientes distendidos como un campamento de ver\u00e1n, unha tarde de praia, un xantar no monte, unha romar\u00eda popular, unha noite de festa ao ar libre como a do San Xo\u00e1n, unha excursi\u00f3n escolar, un retiro espiritual, unha viaxe con amigos ou en tantas e tantas situaci\u00f3ns nas que unha guitarra nunca nin desentoa nin sobra.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u201cENCORDADAS\u201d Xos\u00e9 Carlos Rodr\u00edguez Ra\u00f1\u00f3n As\u00ed se titula a mostra de guitarra espa\u00f1ola que a cooperativa herculina Tako inaugurou o pasado mes de abril no Instituto Cervantes e na nosa embaixada no Xap\u00f3n, exposici\u00f3n que asemade contou con fotograf\u00edas sobre o seu proceso de fabricaci\u00f3n, faladoiros, recitais, concertos e obradoiros artesanais dirixidos polo luthier coru\u00f1\u00e9s [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[160,168],"tags":[10,31],"class_list":["post-25949","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-cultura","category-xose-carlos-rodriguez-ranon","tag-cultura","tag-xose-carlos-rodriguez-ranon"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25949","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=25949"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25949\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25998,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/25949\/revisions\/25998"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=25949"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=25949"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=25949"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}