{"id":2566,"date":"2022-10-21T09:18:00","date_gmt":"2022-10-21T07:18:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-23T19:56:53","modified_gmt":"2024-10-23T17:56:53","slug":"eu-son-un-museo-xose-carlos-rodriguez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2022\/10\/21\/eu-son-un-museo-xose-carlos-rodriguez\/","title":{"rendered":"EU SON UN MUSEO. Xos\u00e9 Carlos Rodr\u00edguez Ra\u00f1\u00f3n"},"content":{"rendered":"<table align=\"center\" cellpadding=\"0\" cellspacing=\"0\" class=\"tr-caption-container\" style=\"margin-left: auto; margin-right: auto;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"text-align: center;\"><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2022\/10\/Art_of_This_Century_advertisement.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: auto; margin-right: auto;\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"293\" src=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2022\/10\/Art_of_This_Century_advertisement.jpg\" class=\"wp-image-2567\" width=\"457\" \/><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td class=\"tr-caption\" style=\"text-align: center;\"><span style=\"font-size: x-small;\">Editado por Peggy Guggenheim<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p>&nbsp; <em>\u201cEU SON UN MUSEO\u201d<\/em><\/p>\n<p><em><\/p>\n<p>Xos\u00e9 Carlos Rodr\u00edguez Ra\u00f1\u00f3n<\/em><\/p>\n<p><em><\/p>\n<p>\t<span>&nbsp;&nbsp; &nbsp;<\/span>As\u00ed se defin\u00eda a exc\u00e9ntrica millonaria Peggy Guggenheim, filla dun dos millonarios n\u00e1ufragos do Titanic. Cunha educaci\u00f3n exquisita, liscou a Par\u00eds de moi novi\u00f1a para entrar en contacto coa bohemia e as vangardas no art\u00edstico barrio de Montmartre. Escandalosamente moderna, non fixo outra cousa durante toda a s\u00faa vida que provocar os burgueses, precisamente ela que era unha burguesa de libro, iso que os franceses chaman \u201cbobo\u201d (bourgeois-boh\u00e8me). \u00c1s beiras do Sena co\u00f1eceu a Picasso (con quen tivo os seus m\u00e1is e os seus menos), a Duchamp (xunto con Mondrian, un dos seus mellores amigos), a Max Ernst (o seu segundo marido), ao escultor roman\u00e9s Brancusi (a quen lle mercar\u00eda unha das s\u00faas primeiras obras cando ningu\u00e9n o fac\u00eda), a Giacometti (unha das s\u00faas almas xemelgas), a Kandinski (o pintor que m\u00e1is admirou), a Man Ray (quen a fotografou como ning\u00fan outro nin antes nin despois), a Mir\u00f3 (quen lle pintou un cadro para decorar o seu cuarto) e a Bacon (compa\u00f1eiro de cheas et\u00edlicas e de secas resacas).<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n\t<span>&nbsp;&nbsp; &nbsp;<\/span>O seu coleccionismo de obras de arte tam\u00e9n o era de esp\u00edritos art\u00edsticos, de amizades, de amantes e vivencias, moitas delas pouco confes\u00e1beis. Sempre se sentiu rica e fea, mais deses dous defectos fixo unha virtude para vivir nesa liberdade sen ataduras que s\u00f3 dan os cartos e unha personalidade a proba do que dir\u00e1n mais, co tempo, todo cansa e decide deixar as euforias parisinas para se trasladar a Londres e montar unha galer\u00eda. At\u00e9 a segunda guerra mundial pasar\u00e1n polo seu local os mellores artistas do momento, que eran tam\u00e9n os seus mellores amigos, admiradores ou queridos. Coa contenda b\u00e9lica, abre outro establecemento en Nova York e, emulando o dito latino de \u201cnulla die sine l\u00ednea\u201d (nin un s\u00f3 d\u00eda sen escribir unha li\u00f1a), proponse mercar unha boa obra de arte a diario. Ela mesma transf\u00f3rmase en unha polo seu extravagante xeito de ser e vestir e polos seus insepar\u00e1beis (e nada discretos e ortodoxos) lentes de sol, como unha anglosaxoa Martirio, a m\u00e1is rechamante e ecl\u00e9ctica cantante de copla pop.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\n\t<span>&nbsp;&nbsp; &nbsp;<\/span>Ao remate da guerra, inst\u00e1lase definitivamente en Venecia, rodeada de cans e de cadros. Decide abrir ao p\u00fablico o seu palazzo. Percorrelo \u00e9 a\u00ednda estala vendo. A partir de 1960 e at\u00e9 o seu pasamento en 1979 abandona definitivamente o coleccionismo e a \u201cdolce vita\u201d, vivindo franciscanamente entre un luxo antigo, ostentoso e decadente. Ben poder\u00eda decirse dela, nestes \u00faltimos anos, o que Gil de Biedma dixo de si mesmo nos seus versos: \u201cvivir como un noble arruinado entre las ruinas de mi inteligencia\u201d.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Editado por Peggy Guggenheim &nbsp; \u201cEU SON UN MUSEO\u201d Xos\u00e9 Carlos Rodr\u00edguez Ra\u00f1\u00f3n &nbsp;&nbsp; &nbsp;As\u00ed se defin\u00eda a exc\u00e9ntrica millonaria Peggy Guggenheim, filla dun dos millonarios n\u00e1ufragos do Titanic. Cunha educaci\u00f3n exquisita, liscou a Par\u00eds de moi novi\u00f1a para entrar en contacto coa bohemia e as vangardas no art\u00edstico barrio de Montmartre. Escandalosamente moderna, non [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2567,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[31],"class_list":["post-2566","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-xose-carlos-rodriguez-ranon"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2566","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2566"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2566\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2567"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2566"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2566"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2566"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}