{"id":2486,"date":"2022-11-01T18:42:00","date_gmt":"2022-11-01T17:42:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-23T17:53:30","modified_gmt":"2024-10-23T15:53:30","slug":"cronica-dunha-viaxe-08-santo-domingo-de","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2022\/11\/01\/cronica-dunha-viaxe-08-santo-domingo-de\/","title":{"rendered":"Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 08 Santo Domingo de Silos – Soria"},"content":{"rendered":"

Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 08 Santo Domingo de Silos – Soria<\/p>\n

    Pode que o hostal de Santo Domingo de silos fora o que me atopei con mellor calidade \/ prezo. Iso pensei daquela co que levaba de viaxe, e sigo a pensar agora, \u00f3 remate. <\/span>A sa\u00edda de Santo Domingo de Silos, \u00f3 amencer, cun certo relente e ceo despexado, fixo moi manexable a subida de noto \u00f3 alto de Carazo. Tanto m\u00e1is que a estrada deserta permit\u00eda facerse coa vista dos muros de rocha \u00e1s beiras. Deserta? Case! Unha vaca no medio da v\u00eda campaba polo seu sitio no mundo, e tentei pasar \u00e1 s\u00faa beira sen molestar moito. Debino conseguir, pois apenas se apartou e tras a curva seguinte, antes de desaparecer da vista, segu\u00eda m\u00e1is ou menos nas mesmas.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Unha vaca na estrada BU 910.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>Chego \u00f3 l\u00edmite da provincia de Soria \u00e1s doce en punto, como atestemu\u00f1an os metadatos da foto correspondente na estrada N 234, entre Hontoria del Pinar (Burgos) e San Leonardo de Yag\u00fce (Soria). Por certo, a conta do anterior, dous apuntes. O primeiro, a N 234 foi a estrada que m\u00e1is tempo segu\u00edn, polo seu recorrido entre Burgos e Segorbe, pasando por todas as cabeceiras de etapa que trazara entre Burgos e o Mediterr\u00e1neo (inclu\u00eddo a desta, Salas, a\u00ednda que tivera que despois tivera que cambiala por mor do aloxamento). O outro, San Leonardo foi as\u00ed, a secas, o nome ata o 1952, no que a morte do xeneral golpista Yag\u00fce propiciou que dende Madrid lle cambiaran o nome por decreto lei no BOE o 22 de outubro; hoxe segue a telo, contravindo a lei da Memoria Democr\u00e1tica.<\/p>\n

    <\/span>O pasar de novo o alto e ter unha baixada longa nesta ma\u00f1\u00e1, vivifica. M\u00e1is a\u00ednda vendo correr a varios cervatos? gamos? polo campo a non moitos metros da bicicleta e durante uns dez segundos. A chegada \u00e1 N 234, como era esperado, implica subidas non moi empinadas nin moi longas, pero subidas que levan de novo por riba dos mil metros de altura, como o alto de ‘la Gallega’, preto do pobo do mesmo nome, de 1112 m de altura.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Un alto con curioso nome a moitos quil\u00f3metros de Galicia.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>En Hontoria del Pinar, a praza maior baleira, e coa cafeter\u00eda pechada, ti\u00f1a un quiosco no medio da praza. Al\u00ed un home sa\u00eda da casa a facer deporte en bicicleta e charlamos un pouco, aconsell\u00e1ndome sobre o seguinte tramo de v\u00eda verde, a partir de San Leonardo, para evitar a subida por estrada \u00f3 porto de Moj\u00f3n Pardo (1234 msnm), e segu\u00edn o seu consello. Despois de debuxar, recunquei noutro bar que xusto estaba a abrir. Foi al\u00ed, en Hontoria, onde me decatei de que era domingo e xa pasara unha semana enteira dende a sa\u00edda de Ribadeo.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Quiosco da m\u00fasica en Hontoria.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>Por certo, antes de sa\u00edr o ciclista pasaron por al\u00ed d\u00faas persoas, acheg\u00e1ronse e fix\u00e9ronme unha correcci\u00f3n: non \u00e9 un palco, sen\u00f3n un quiosco!<\/p>\n<\/p>\n

    <\/span>En Hontoria xa se deixaba ver o turismo cara \u00f3 can\u00f3n do r\u00edo Lobos, que estiven a piques de visitar pero decidindo \u00f3 final non facelo por supo\u00f1er o alongar a etapa de xeito considerable.<\/p>\n

    <\/span>As\u00ed, tirei ata San Leonardo, xa en Soria e tam\u00e9n adicado \u00f3 turismo do can\u00f3n, e al\u00ed coll\u00edn a aconsellada v\u00eda verde, mant\u00e9ndome case 100 metros por baixo do porto da estrada. Foi neste tramo onde aproveitei a subida para facer algunha foto de cousas que xa notara, pero que aqu\u00ed se manifestaban m\u00e1is. Pegadas de animais salvaxes nas beiras, restos que poderiamos clasificar dentro da ‘arqueolox\u00eda industrial’, ou a erosi\u00f3n, que se \u00eda incrementando co avance cara \u00f3 Mediterr\u00e1neo e a terras m\u00e1is secas. E mentres, neste tramo a v\u00eda verde non era das de peor piso, e mant\u00edvome lonxe da estrada abondos quil\u00f3metros, atravesando lugares que apreciei.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Pegadas \u00e1 beira do cami\u00f1o.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Mostras de erosi\u00f3n.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Arqueolox\u00eda industrial.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span> A entrada na provincia de Soria marcou o reco\u00f1ecemento visual de algo que comezara quil\u00f3metros antes, que estaba en terra de pi\u00f1eiros e cogomelos. E onde se aproveitan ambas cousas. Os pi\u00f1eiros, para madeira ou resina, Os cogomelos, para a coci\u00f1a.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Cartel nun coto de cogomelos.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>Pouco despois de sa\u00edr \u00e1 estrada dende a v\u00eda verde, unha igrexa ti\u00f1a unha figura que me chocou: o campanario parec\u00eda una h\u00f3rreo. A ‘Ermita de la blanca’, no concello de Cabrejas del Pinar.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
H\u00f3rreo como campanario na ermida da Virxe da Branca, en Cabrejas del Pinar, Soria.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>Unha vez retornado \u00e1 N 234 no quil\u00f3metro 389, segu\u00edn ata Abejar. Na procura dun lugar para comer, atopei o Hotel Puente Pinares referido na web. Entrei e pouco tardei en ver que estaba convertido nun lugar de acollida para inmigrantes. En concreto, topeime cunha familia con apariencia de ter orixe en Siria e sen co\u00f1ecemento do castel\u00e1n, e un grupo de ucra\u00ednos, tam\u00e9n con p\u00edcaros con alg\u00fans xoguetes. Un pouco m\u00e1is adiante, no mesmo Abejar, a estaci\u00f3n de servicio ti\u00f1a o prato do d\u00eda. Al\u00ed com\u00edn e logo tomei un apunte da paisaxe, tras procurar aloxamento en Soria. Sen entrar polo mi\u00fado, a mi\u00f1a estancia al\u00ed alongouse varias horas: o aloxamento, collido mediante unha web de viaxes, comunicoume cando xa \u00eda marchar de al\u00ed que non admit\u00eda bicicletas de ning\u00fan xeito. Iso, despois de dicirme a web que si, e non quer\u00edan devolverme os cartos. A soluci\u00f3n que me daban era que a aparcara nun aparcamento p\u00fablico veci\u00f1o. A bicicleta xa ten uns anos e non \u00e9 de miles de euros, pero non me apetec\u00eda deixala en calquera lugar, e coa axuda de A World to Travel non parei ata ama\u00f1ar o tema, conseguir a devoluci\u00f3n e arranxar outro lugar onde quedar que non me puxeran problema para dar bo remate a esta etapa 98 km na que salvei 650 m de desnivel nunhas 6,5 h de traves\u00eda por diferentes pisos.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Vista dende a E. S. de Abejar.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>A poucos quil\u00f3metros, Soria. A aproximaci\u00f3n a Soria foi por unha v\u00eda ciclable, o circu\u00edto de Valonsadero. Poucos quil\u00f3metros, en xeral en estado aceptable, pero que me desviaron na entrada tendo que dar unha volta para poder atravesar a autov\u00eda. Os quil\u00f3metros indicados qu\u00e9danse curtos…
\n<\/span><\/p>\n

    <\/span>Soria, xa decaendo a tarde, en festas e en domingo, a tope de xente, non me facilitou tampouco as cousas para cear. Entre paseo e procura, descubr\u00edn alg\u00fan lugar que non co\u00f1ec\u00eda desta vila na que estivera tan s\u00f3 unha vez.<\/p>\n\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
Sobre a portada do IES Antonio Machado, en Soria.<\/span>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

    <\/span>Un apunte final: unha etapa as\u00ed d\u00e1 para un estudo demogr\u00e1fico: a Espa\u00f1a
\nbaleirada vese acompa\u00f1ada do inmigrante, de xornaleiros do campo a
\nrexidores de bares, por especialidades dependendo da orixe. A
\nhostaler\u00eda, para os suramericanos, os norteafricanos, agricultores… e
\ntam\u00e9n unha diferenciaci\u00f3n por sexo, variando segundo a zona: antes de
\nsa\u00edr de Galicia, as sudamericanas arrasan como empregadas ou
\nrexidoras da hostaler\u00eda nos pequenos pobos que atravesei e nos que
\nparei. Nesta zona, en troques, as mulleres estranxeiras case non son visibles, pero
\nnon porque non as haxa.<\/p>\n

    <\/span>Deixo para o final da cr\u00f3nica un feito que, sendo unha parvada, aledoume o pensamento por un tempo curto, ata que pasei a outra cousa. Tan curto que se non o po\u00f1o por medio do relato \u00e9 porque non me lembro do lugar exacto para situalo na serie temporal. A cousa \u00e9 que, a piques de coronar un alto, pode que o citado La Gallega, adi\u00e1ntanme dous Porsche 911 seguidos, a unha velocidade alta, pero non demasiado, e coroban segundos antes ca min. Penso: se me tivera esforzado un pouco m\u00e1is, coroaba eu antes ca eles! Xa digo, coa ocorrencia esbocei un amplo sorriso, como se ese ‘por pouco’ significara algo.<\/p>\n<\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe<\/a><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 0 Atravesando a pen\u00ednsula<\/a> <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 01 Ribadeo – O C\u00e1davo<\/a><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 02 O C\u00e1davo – Ponferrada<\/a>    <\/span><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 03 Ponferrada – Astorga<\/a><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 04 Astorga – Le\u00f3n<\/a>
\n<\/span><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 05 Le\u00f3n – Villarmentero<\/a>  <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 06 Villarmentero – Burgos<\/a>
\n<\/span><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha Viaxe \/ 07 Burgos – Santo Domingo de Silos <\/a> <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 08 Santo Domingo de Silos – Soria<\/a><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 09 Soria – Calatayud<\/a>    
\n<\/span><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 10 Calatayud – Calamocha<\/a> <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 11 Calamocha – Teruel<\/a>  <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 12 Teruel – Teruel<\/a><\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 13 Teruel – Barraques<\/a>  <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 14 Barraques – La Vall d’Uix\u00f3<\/a> <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 15 La Vall d’Uix\u00f3 – Sagunto<\/a>  <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 16 Sagunto – Valencia<\/a> <\/p>\n

    <\/span>Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ e 17, rematando<\/a><\/p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cr\u00f3nica dunha viaxe \/ 08 Santo Domingo de Silos – Soria     Pode que o hostal de Santo Domingo de silos fora o que me atopei con mellor calidade \/ prezo. Iso pensei daquela co que levaba de viaxe, e sigo a pensar agora, \u00f3 remate. A sa\u00edda de Santo Domingo de Silos, \u00f3 amencer, […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":2487,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[28,85],"class_list":["post-2486","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-bici","tag-cronica-dunha-viaxe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2486","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2486"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2486\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2487"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2486"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2486"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2486"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}