{"id":248,"date":"2024-09-02T15:13:00","date_gmt":"2024-09-02T13:13:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-22T16:56:36","modified_gmt":"2024-10-22T14:56:36","slug":"dunha-festina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2024\/09\/02\/dunha-festina\/","title":{"rendered":"Dunha festi\u00f1a"},"content":{"rendered":"\n\n\n\n
<\/a><\/td>\n<\/tr>\n
O Pazo de Cedofeita, dende f\u00f3ra, a media festa.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n

Dunha festi\u00f1a<\/span><\/p>\n

    O \u00faltimo s\u00e1bado de agosto andiven pola Cedofesti\u00f1a, a segunda que se fai despois da inicial o pasado ano. Foi organizada polo colectivo ribadense Vacas Fracas no Pazo de Cedofeita<\/a>. Unha boa festa nun entorno agradable.<\/p>\n

    Unha pequena festa cultural. Primeiro, festa, diversi\u00f3n amigable. Polo ambiente, case evento privado entre amigos, algo que o \u00e9xito de asistencia non deixou ser. Pero tam\u00e9n, e de xeito inseparable, cultural, coa cultura como base, cine, tertulia, visita, m\u00fasica e m\u00fasica. Arte. E os subministros, claro, de bebida a comida pasando por camisetas. A\u00ed estaban In\u00e9s, Andr\u00e9s ou Andrea, e outros membros do colectivo traballando e coordinando, dende antes e ata despois. Unha festa relaxada en contraste coas festas para turistas ou mesmo para nativos turistificados. Ben, este ano. Tras o \u00e9xito, preg\u00fantome se poder\u00e1 en anos sucesivos seguir a manter ese car\u00e1cter.<\/p>\n

    O espazo de acollida, o Pazo de Cedofeita, acom\u00f3dase \u00f3 dito ‘se ten capela, pombal  e cipr\u00e9s, pazo \u00e9’. E correspondendo co seu ser, brindou fermoso <\/span>acubillo, lugar e edificio, para desenvolver as actividades, que comezaron precisamente pola visita \u00f3 pazo da man de C\u00e9sar para co\u00f1ecer o lugar. Terras e pombal, muro e patio, coci\u00f1a, sal\u00f3n, habitaci\u00f3ns, capela e torre, espazos de paso e almac\u00e9n… Un lugar de onte, dende os s\u00e9culos XV-XVI, valorado hoxe e aproveitado para (e que se aproveita de) esta festa. Unha festa-actividade que tam\u00e9n pon en valor o espazo.<\/p>\n

    Antes mesmo de comezar, a charla entre amigos e co\u00f1ecidos tomando algo do improvisado bar e tenda (en estancias pr\u00f3ximas, mais separadas) acendeu a mecha do encontro e da celebraci\u00f3n.<\/span><\/p>\n

    E vi\u00f1eron as curtas, presentadas por Alba. A diversidade da xente asisten foi unha nota distintiva \u00f3s meus oos. Lixo, primeiro, Ma\u00f1\u00e1, despois, e para rematar, A mirada delas, foron vistas polos asistentes no ateigado sal\u00f3n do pazo nunha tarde que ameazaba chuvia. E a seguir, no mesmo lugar, coloquio: mulleres, artistas, ribadenses. No lugar, a escritora<\/a> Luc\u00eda Ferro<\/a>, Clara Maseda<\/a>, directora da \u00faltima das curtas, e Sandra Gonz\u00e1lez<\/a>, creadora de Viva la Pepa, foron acompa\u00f1adas pola resposta en v\u00eddeo da multiartista Rosal\u00eda GT<\/a> nunha comunicaci\u00f3n compartida, interesante dende moitos puntos de vista, a m\u00e1is de reflexiva e peiteando un panorama amplo da actualidade art\u00edstica en relaci\u00f3n co rural.<\/p>\n

    O espazo de intercambio estaba aberto, mais a continuaci\u00f3n e pola ameaza de choiva, os concertos, a m\u00fasica, f\u00edxose en cerrado. Catuxa Salom creou e acompa\u00f1ou o ritmo da xente nun reducido e c\u00e1lido espazo, e abriu paso a Kornucopia ou Tapete, nunha segunda parte de actividades que foi de cultura musical e que volveu aglutinar dende o comezo \u00e1 xente que cab\u00eda no local, mantendo o ambiente f\u00f3ra del.<\/span><\/p>\n

    Desas cousas das que pensas: recuncarei!<\/span>
\n<\/span><\/p>\n

    \u00c1 espera de ligar un v\u00eddeo de JsmTux [Ligado a trav\u00e9s de Luc\u00eda Ferro<\/a>, en baixo do audio], b<\/span>oa parte da mesa redonda, pero non dende o comezo:<\/p>\n