{"id":1864,"date":"2023-05-21T20:59:00","date_gmt":"2023-05-21T18:59:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-23T16:21:06","modified_gmt":"2024-10-23T14:21:06","slug":"onde-era-e-e-o-final-dunha-vida-pablo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2023\/05\/21\/onde-era-e-e-o-final-dunha-vida-pablo\/","title":{"rendered":"Onde era e \u00e9 o final dunha vida. Pablo Mosquera"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/05\/Queralt.jpg\" imageanchor=\"1\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"360\" src=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/05\/Queralt.jpg\" class=\"wp-image-1865\" width=\"640\" \/><\/a><\/p>\n<p><em>Onde era e \u00e9 o final dunha vida<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nHai uns d\u00edas tiven unha chamada da Facultade de Humanidades do Campus Universitario de Lugo. Hai un libro e unha visita pendente. Todo pola lembranza daquel cabaleiro e amigo AVENTADO que quixo quedar con n\u00f3s para sempre, dende a Rectoral de San Marti\u00f1o ata o cultural Sargadelos onde tivo unha magn\u00edfica exposici\u00f3n da s\u00faa obra pict\u00f3rica &#8220;El Quijote y los Derechos Humanos&#8221;. Juan Queralt, cuxas cinzas entre versos e m\u00fasica repousan nas augas do vello encoro constru\u00eddo para arrefriar os primeiros fornos de fundici\u00f3n da Pen\u00ednsula Ib\u00e9rica.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nAs Humanidades a\u00ednda son un espazo case metaverso para alg\u00fans de n\u00f3s. Esta vez te\u00f1o d\u00faas preguntas que me producen inquedanza intelectual. Ambas sobre o final da vida, antes e agora. Medramos como mari\u00f1\u00e1ns nunha sociedade que mantivo os nosos maiores nas s\u00faas casas ata o final. Do mesmo xeito que cando isto ocorreu os seus restos repousaron nun pante\u00f3n do cemiterio que corresponde \u00e1 parroquia e \u00f3 que podemos acudir para lembralos ou para repasar aquelas sagas familiares que en tales lugares est\u00e1n representadas entre as pedras ou m\u00e1rmores dos mausoleos. O m\u00e1is bonito, polo menos para min, est\u00e1 en Mondo\u00f1edo.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nHoxe case non \u00e9 as\u00ed. E os nosos sucesores non poder\u00e1n facer tales visitas. Os anci\u00e1ns son ingresados \u200b\u200ben residencias e a cremaci\u00f3n \u00e9 o m\u00e9todo empregado para eliminar os restos humanos que eran corpos familiares.<br \/>\nO debate non est\u00e1 aqu\u00ed nin se espera. As residencias son un espazo sociosanitario para atender os \u00faltimos anos do noso pobo despois dunha vida que de seguro sentou as bases da nosa. A cremaci\u00f3n \u00e9 unha f\u00f3rmula que tras un curto per\u00edodo nun tanatorio fai desaparecer o corpo do falecido, convert\u00e9ndoo en po que as xeraci\u00f3ns vindeiras nunca poder\u00e1n lembrar, xa que ata fotograf\u00edas antigas foron usurpadas por aquelas imaxes temporais na memoria dun tel\u00e9fono, do que m\u00e1is cedo que tarde nos desfaremos.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nBoto de menos foros para a reflexi\u00f3n. Boto de menos preguntarlle \u00e1 xente onde quere vivir. Boto de menos o respecto como n\u00facleo fundamental da convivencia interxeracional. Boto de menos saber calar, saber escoitar e saber falar, en tertulias cos nosos maiores. Boto de menos a tradici\u00f3n oral. Boto de menos investigaci\u00f3ns sociol\u00f3xicas sobre o noso pasado que vaian por cami\u00f1os diferentes que esa memoria hist\u00f3rica ou democr\u00e1tica. Boto de menos as aulas de adultos para dar unha segunda oportunidade aos que te\u00f1en tempo para aprender e as\u00ed evitar a soidade. Boto de menos os vellos oficios que os veteranos deber\u00edan ensinar aos novos aprendices. Boto de menos o esp\u00edrito de sacrificio que ti\u00f1an os nosos maiores e que agora \u00e9 visi\u00f3n a curto prazo e ensimismamento cun Smartphone. Boto de menos as humanidades como centro de co\u00f1ecemento con respostas a moitos dos problemas actuais. E \u00e9 que unha parte moi importante das soluci\u00f3ns est\u00e1n na historia. Polo menos para non repetir os graves erros.<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nSe te\u00f1o que ilustrar o anterior, prefiro esa visita ao Complexo Regal Xunqueira. Alfredo Llano e m\u00e1is eu fomos testemu\u00f1as dunha conversa entre obras de arte, que mantiveron os dous premios nacionais de artesan\u00eda. Juan Queralt e Sito Otero Regal. Todos <a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/search?q=aventados\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">AVENTADOS<\/a>.<\/em><\/p>\n<p><em><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/search\/label\/Pablo%20Mosquera\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">Pablo Mosquera<\/a><br \/>\n<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Onde era e \u00e9 o final dunha vida Hai uns d\u00edas tiven unha chamada da Facultade de Humanidades do Campus Universitario de Lugo. Hai un libro e unha visita pendente. Todo pola lembranza daquel cabaleiro e amigo AVENTADO que quixo quedar con n\u00f3s para sempre, dende a Rectoral de San Marti\u00f1o ata o cultural Sargadelos [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1865,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[14],"class_list":["post-1864","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-pablo-mosquera"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1864","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1864"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1864\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1865"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1864"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1864"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1864"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}