{"id":139,"date":"2024-10-04T13:34:00","date_gmt":"2024-10-04T11:34:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-22T16:10:52","modified_gmt":"2024-10-22T14:10:52","slug":"un-chio-de-festas-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2024\/10\/04\/un-chio-de-festas-2\/","title":{"rendered":"Un Ch\u00edo de festas"},"content":{"rendered":"<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

    <\/span>Un mes mais, a edici\u00f3n de Ch\u00edo<\/a> xa est\u00e1 dispo\u00f1ible na rede. Este mes, dirixida de novo por Melina L\u00f3pez<\/a>, con verbas de Luc\u00eda Ferro<\/a> ou as festas<\/a> do San Froil\u00e1n<\/a> de fondo e foto de portada. Como outros meses<\/a>, deixo a ligaz\u00f3n \u00e1 revista<\/a>, para ler en rede ou descargar, e aqu\u00ed en baixo a mi\u00f1a colaboraci\u00f3n (en .jpg e texto web):<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/a><\/p>\n

Festa!. Na terra das festas, s\u00f3 fai falta o primeiro ch\u00edo<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

    <\/span>Comeza por un ch\u00edo, e pronto, de xeito inmediato, podes estar envolto en ch\u00edos de paxaros da mesma bandada. Comezas a falar de festas, e moitas veces, \u00e9 como se xa estiveras nelas, como se xa estiveras de festa, mergullado no medio da ledicia festeira. Unha sensaci\u00f3n agradable que anima. Non sempre \u00e9 as\u00ed. Hai outras veces que por calquera raz\u00f3n te dis que oxal\u00e1 pasara xa a dichosa festa (co\u00f1ezo a xente abonda que lle pasa coas festas do Nadal, que mante\u00f1en con ela unha relaci\u00f3n de amor-odio) ou, sinxelamente, que te preguntas que sentido ten unha festa determinada, soen ser festas que non viviches de novo, sentido que soe rematar sendo o de atraer visitas \u00f3 pobo para ga\u00f1ar cartos.<\/p>\n

    <\/span>Por outra banda, \u00e9 xa case un t\u00f3pico dicir ‘as festas xa non son o que foron’, a medio cami\u00f1o entre o manrique\u00f1o ‘cualquiera tiempo pasado fue mejor’ e a nostalxia dos tempos de cando a xente que o di era m\u00e1is nova. Algo potenciado pola abundancia relativa dos tempos presentes fronte a outros anteriores, onde a m\u00e1is de menos recursos, as festas eran ‘o’ recurso onde se condensaba o entretemento. Hoxe en d\u00eda, nos pobos da costa, non \u00e9 que haxa festas no ver\u00e1n, sen\u00f3n m\u00e1is ben que o ver\u00e1n e festa: a m\u00e1is das tradicionais (o Carme, patronais…), sum\u00e1ronselle outras novidades festeiras, as de \u00e9poca (indianos en Ribadeo, normanda en Foz, renacentista en Viveiro, Medieval en Mondo\u00f1edo…), as de exaltaci\u00f3n dunha ou outra comida (comezaron por cousas como o percebe en Rinlo, pero xa pasaron da tortilla e andan polo ovo fritido…), os festivais de m\u00fasica (o Resu, si, pero a d\u00eda de hoxe, varios en cada pobo)… Haber\u00e1 xente que lembre aquela canci\u00f3n que dic\u00eda ‘esta noche hay una fiesta’; a idea p\u00f3dese trasladar na Mari\u00f1a hoxe a todo o ver\u00e1n ‘e m\u00e1is al\u00f3’. Retomando o t\u00edtulo, hoxe o primeiro ch\u00edo, a primeira chamada \u00e1 festa, xa est\u00e1 dada, sempre, e as festas encad\u00e9anse no tempo cara \u00f3 futuro.<\/p>\n

    <\/span>Hai xa tempo (2002), un centro de medias de Ribadeo (IES Porta da Auga), nun proxecto europeo (Festpop), fixo un estudo sobre as festas da zona, publicado co nome de ‘As festas populares no entorno ribadense<\/a>”. M\u00e1is de dous decenios despois, retomo de xeito moi breve algunha das (ideas e festas) al\u00ed tratadas en comparanza coa actualidade, xunto con algunha outra de doutros lugares da zona, e as\u00ed, comezo por lembrar un artigo aparecido no 2007 no libro das festas do Carme de Ribadeo, no que Ant\u00f3n \u00c1lvarez Sousa titulaba: ‘A festa do Carme, de patroa dos mari\u00f1eiros a festa tur\u00edstica. Unha chamada \u00e1 reflexi\u00f3n’. O t\u00edtulo \u00e9 ilustrativo abondo, mesmo fai de m\u00e1is o que exp\u00f3n en baixo del.<\/p>\n

    <\/span>Outra fonte de curiosidade pola s\u00faa evoluci\u00f3n son os preg\u00f3ns do antroido ribadense, alg\u00fans accesibles en https:\/\/gl.wikisource.org\/wiki\/Preg\u00f3ns_Antroido_Ribadeo<\/a>. Eses seis preg\u00f3ns al\u00ed subidos, que abranguen un per\u00edodo de dez anos, presentan dun xeito lateral o avance, mellor, o cambio, nas festas do antroido ribadense. E dende aquela seguiron a variar, claro! Non exactamente como tentei prever no preg\u00f3n do ano 1997, pero o certo \u00e9 que tampouco de xeito tan diferente, como no nacemento de novas m\u00e1scaras, o uso incrementado da electr\u00f3nica ou a inc\u00f3gnita da resistencia dunha festa como o antroido fronte \u00e1 perda da inocencia que medra polo uso de internet.<\/p>\n

    <\/span>Falaba na introduci\u00f3n do libro citado de achegar a ‘esencia das festas populares’ \u00e1s novas xeraci\u00f3ns. E \u00e9 que, sexa filtrada ou non a realidade polo tempo de vida e nacemento de cada quen, o certo \u00e9 que todos temos consciencia (\u00e1s veces, mesmo rebel\u00e1ndonos contra ela) de que o entendemento do mundo vai variando de xeraci\u00f3n en xeraci\u00f3n como o fai de individuo en individuo. Pois ben, sinxelamente, as festas non son a excepci\u00f3n a ese cambio de percepci\u00f3n. O que significaron para outra xeraci\u00f3n anterior xa non o significa, en termos xerais, para a actual. Nin na Mari\u00f1a nin en ningures.<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

    <\/span>Tam\u00e9n falaba de que as festas son parte integrante da idiosincrasia dun pobo, que non se debe borrar da conciencia popular. E cada vez m\u00e1is e cada vez menos. Cada vez menos pola interconexi\u00f3n medi\u00e1tica, que nos permite asomar \u00f3s xeitos doutros pobos, e, se cadra, copialos. Cada vez m\u00e1is porque as festas salientan m\u00e1is entre os \u00faltimos recunchos nos que queda o extra de cada pobo.
\n    <\/span>Xente, motivo, lugar. Eras tres das premisas b\u00e1sicas que, po\u00f1\u00eda, toda festa necesita. Que fai toda festa. Pero tam\u00e9n fai falla organizalas. E hoxe, as comisi\u00f3ns de festexos te\u00f1en dificultades de renovaci\u00f3n por diversos motivos. Dende aqueles lugares nos que sinxelamente non hai xente nova abondo, \u00f3s outros nos que as instituci\u00f3ns queren facer e desfacer, e usar \u00f3 seu antollo as festas, para o que mante\u00f1en a comisi\u00f3n nomeada e secuestrada, pasando polos lugares onde as festas son, de moitos xeitos posibles, privatizadas. Ou un conxunto de todo o dito.
\n    <\/span>‘Cando tratamos de comparar unhas festas con outras, para mostrar o que te\u00f1en en com\u00fan e o seu feito diferencial, o que estamos \u00e9 po\u00f1endo a \u00e9nfase na cultura do pobo, os medios dos que disp\u00f3n, o seu xeito de ve-la vida…’. As anteriores son verbas sacadas do cap\u00edtulo ‘Un achegamento \u00e1s festas do pobo en Galicia’ dese libri\u00f1o de hai m\u00e1is de vinte anos. E a cultura do noso pobo, os medios dispo\u00f1ibles ou o seu xeito de ver a vida cambiou e est\u00e1 a cambiar. Este artigo comeza coa foto duns fogos de artificio sobre a r\u00eda de Ribadeo, algo que \u00e9 popular nas festas tradicionais, e remata con outra de algo que xa \u00e9 tradicional e que ten variado o sentido das festas dende pequenos, as diversi\u00f3ns de pago. Nesa evoluci\u00f3n, coa multitude de festas na Mari\u00f1a, das San Lucas \u00e1 Maruxaina, pasando polas festas de San Roque ou a romar\u00eda de Santa Cruz, cada unha segue a ter o seu aquel, tentando rexeitar o af\u00e1n unificador da ledicia a nivel mundial, mais unificando as nosas xentes nesa ledicia.<\/p>\n

<\/a><\/p><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Un mes mais, a edici\u00f3n de Ch\u00edo xa est\u00e1 dispo\u00f1ible na rede. Este mes, dirixida de novo por Melina L\u00f3pez, con verbas de Luc\u00eda Ferro ou as festas do San Froil\u00e1n de fondo e foto de portada. Como outros meses, deixo a ligaz\u00f3n \u00e1 revista, para ler en rede ou descargar, e aqu\u00ed en […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":140,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[10,25],"class_list":["post-139","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-cultura","tag-festas"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/139","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=139"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/139\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/140"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=139"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=139"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=139"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}