{"id":1177,"date":"2023-12-03T20:27:00","date_gmt":"2023-12-03T19:27:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-10-23T13:14:02","modified_gmt":"2024-10-23T11:14:02","slug":"estaca-de-bares-e-o-seu-torreiro-pablo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2023\/12\/03\/estaca-de-bares-e-o-seu-torreiro-pablo\/","title":{"rendered":"Estaca de Bares e o seu Torreiro. Pablo Mosquera"},"content":{"rendered":"<p><em>Estaca de Bares e o seu Torreiro<\/em><\/p>\n<table cellpadding=\"0\" cellspacing=\"0\" class=\"tr-caption-container\" style=\"float: right;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"text-align: center;\"><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/12\/Eugenio20Linares20Guallart.jpg\" style=\"clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"297\" src=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/12\/Eugenio20Linares20Guallart.jpg\" class=\"wp-image-1178\" width=\"297\" \/><\/a><\/td>\n<\/tr>\n<tr>\n<td class=\"tr-caption\" style=\"text-align: center;\">Eugenio, nunha imaxe do seu <a href=\"https:\/\/cabodelaestacadebares.blogspot.com\/\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">blog<\/a>.\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><em><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><em><br \/>\nEugenio Linares Guallart. Asturgalaico. Funcionario e vix\u00eda. Navegador e explorador. Compositor e int\u00e9rprete. Abducido polo mar e polo vento. Autor dunha obra precisa e necesaria para viaxeiros do norte.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\n&#8220;ESTACA: un paseo por sus piedras. Relatos y canciones.&#8221; Unha descrici\u00f3n \u00f3 seu xeito dun lugar m\u00e1xico ao norte do norte. Un punto crucial onde se cruzan os mares. Cheo de historias e historias. O FARO M\u00c1IS \u00d3 NORTE DA PEN\u00cdNSULA IB\u00c9RICA. O l\u00edmite m\u00e1is pr\u00f3ximo con Inglaterra mar por medio.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\nA obra literaria \u00e9 un caderno para o viaxeiro. Ao estilo do que fixo don Jorgito El Ingl\u00e9s acompa\u00f1ado de Antonio da Traba no s\u00e9culo XIX. Un compendio que describe orixes e presenzas. Paisaxe e paisanaxe. Testemu\u00f1as e connivencia. Feitos casuais e causais. De terra a mar ou de mar a terra como fac\u00edan os mari\u00f1eiros de tan diversas orixes, ben de paso ou para quedarse nese lugar que vix\u00eda a Illa do Mosteiro que recib\u00eda d\u00e9cimos e primicias baleeiras.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\nE algo moi singular que fai do libro un instrumento indispensable. Cal \u00e9 a orixe do top\u00f3nimo que d\u00e1 nome ao lugar? Eugenio mostra unha teor\u00eda baseada nos achados de pedra que observaban os navegantes cando se achegaban pola costa.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\nHai moitos xeitos de gozar da soidade. Sen d\u00fabida, O Torreiro de Bares f\u00edxoo durante m\u00e1is de catro d\u00e9cadas. Compartiuno cos seus fillos e os seus amigos, entre os que me atopo -irm\u00e1ns aventados- pero \u00e9 que os so\u00f1adores nunca est\u00e1n s\u00f3s. Sempre te\u00f1en a nosa nai a mar e o noso pai o vento. E moito menos presenciar o maior espect\u00e1culo do mundo. Unha tormenta ao final da li\u00f1a do cavo. Este personaxe non precisa que lle den un certificado de natureza como escritor. O mar, a s\u00faa contribuci\u00f3n aos descubrimentos de tantos visitantes do mundo antigo, a Santa Compa\u00f1a que celebra as v\u00e9speras na Igrexa Vella na fermosa praia da Concha unxironno cabaleiro gardi\u00e1n do Camelot Templario.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\nCuriosa mestura. Non s\u00f3 traballo descritivo. A creatividade de Eugenio perm\u00edtelle unha serie de RELATOS onde a imaxinaci\u00f3n recibiu as musas daqueles trasnos que habitan tal lugar -un d\u00eda de vento- -A n\u00e9boa- entre outros. E de &#8220;postre&#8221; esas canci\u00f3ns que o noso amigo toca \u00e1 guitarra coa s\u00faa voz rouca. Quedo coma sempre con &#8220;La rumbita de la Estaca de Bares&#8221;.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\nO d\u00eda quince de decembro, \u00e1s 18:00 horas, na Biblioteca do Barqueiro, gozaremos a modo tertuliano coa inspiraci\u00f3n que nos produce o libro e que os amantes daquelas catedrais do mar que seguen a ser os faros, cos seus habitantes, mer\u00e9cennos.<\/em><br \/>\n<em><br \/>\nAproveitemos e \u00e9 a intenci\u00f3n de Os Aventados, con motivo deste traballo, reflexionar sobre o presente e o futuro dos faros, creando un foro que evite a explotaci\u00f3n contra a natureza -caso da <a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/search\/label\/Illa%20Pancha\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">Illa Pancha<\/a>-.<\/em><\/p>\n<p><em><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/search\/label\/Pablo%20Mosquera\" rel=\"nofollow noopener\" target=\"_blank\">Pablo Mosquera<\/a><br \/>\n<\/em><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/12\/ESTACA.jpg\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" height=\"874\" src=\"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-content\/uploads\/sites\/4\/2023\/12\/ESTACA.jpg\" class=\"wp-image-1179\" width=\"524\" \/><span>&nbsp;&nbsp; &nbsp;<\/span><\/a><\/p>\n<p><span>+<br \/>\n<\/span><\/p>\n<p><span>S\u00e1bado 9, 12:30, MUSEO PROVINCIAL DO MAR EN SAN CIBRAO.Presentaci\u00f3n con Eugenio Linares Guallart, Pablo Mosquera (de Os Aventados) e Rom\u00e1n Ventoso, varias d\u00e9cadas Farero en Punta Atalaya.<br \/>\n<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Estaca de Bares e o seu Torreiro Eugenio, nunha imaxe do seu blog. Eugenio Linares Guallart. Asturgalaico. Funcionario e vix\u00eda. Navegador e explorador. Compositor e int\u00e9rprete. Abducido polo mar e polo vento. Autor dunha obra precisa e necesaria para viaxeiros do norte. &#8220;ESTACA: un paseo por sus piedras. Relatos y canciones.&#8221; Unha descrici\u00f3n \u00f3 seu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1178,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[11,37,26,14],"class_list":["post-1177","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria","tag-historia","tag-illa-pancha","tag-medio","tag-pablo-mosquera"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1177"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1178"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1177"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1177"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1177"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}