{"id":10853,"date":"2006-01-27T11:27:00","date_gmt":"2006-01-27T10:27:00","guid":{"rendered":""},"modified":"2024-11-12T16:17:37","modified_gmt":"2024-11-12T15:17:37","slug":"rosala-alasor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/2006\/01\/27\/rosala-alasor\/","title":{"rendered":"Rosal\u00eda a\u00edlasoR"},"content":{"rendered":"

Quen non lembra aquela poes\u00eda na que Rosal\u00eda d\u00ed:
\n‘Adi\u00f3s, r\u00edos\/
\nadi\u00f3s, fontes \/
\nadi\u00f3s, regatos pequenos\/
\nadi\u00f3s, vista dos meus ollos\/
\nnon sei c\u00e1ndo nos veremos’…
\nRosal\u00eda po\u00f1\u00eda as verbas en boca de algu\u00e9n que emigraba e daba un derradeiro ad\u00e9us, pois non sab\u00eda se \u00eda voltar. Os versos vi\u00f1\u00e9ronme \u00e1 cabeza cun titular: ‘Los promotores mari\u00f1anos opinan que la masificaci\u00f3n no es posible<\/strong>‘ (a negri\u00f1a \u00e9 mi\u00f1a). E \u00e9 o caso de que podemos aplicar as verbas de Rosal\u00eda \u00e1 inversa, a unha terra que se vai alonxando de n\u00f3s do mesmo xeito que o emigrante se alonxaba da s\u00faa terra. E non vai a cousa s\u00f3 polo urbanismo asoballador:
\n‘Sogama cambiar\u00e1 de modelo para reducir al m\u00ednimo la incineraci\u00f3n’ … Abaixo po\u00f1o un artigo meu publicado vai un decenio en relaci\u00f3n co tema. Pero de seguro que non cambiaron polo que eu escribira e fora publicado o 12\/6\/96.
\nHoxe son novas as menores reservas de petr\u00f3leo Repsol, que fixeron caer fortemente a s\u00faa cotizaci\u00f3n en bolsa \u00f3 anunciarse que estiveran sobrevaloradas. Para min a cousa est\u00e1 non en Repsol, sen\u00f3n en que \u00e9 unha demostraci\u00f3n m\u00e1is de que estamos a esgotar os nosos recursos naturais, e, outra vez, vemos s\u00f3 econom\u00eda monetaria.
\nE segue a ser nova a enc\u00edclica papal. Est\u00e1me entrando o remusguillo de leela; se chega o caso, xa darei conta do tema.
\nRemato con d\u00faas citas, ambas tomadas dun artigo de Ram\u00f3n Chao e aplicables \u00e1 pol\u00edtca mundia (como el o fixo), \u00e1 pol\u00edtica local (como ser\u00eda desexable) e tam\u00e9n a nivel de pensamento particular:
\n– Ningu\u00e9n \u00e9 abondo poderoso como para ser sempre o m\u00e1is poderoso (Tuc\u00eddides. Apl\u00edquese a Bush ou a calquera alcalde, entre outras posibilidades)
\n– O problema da proliferaci\u00f3n \u00e9 que se se fixo unha excepci\u00f3n unha vez, non hai raz\u00f3n para que os dem\u00e1is non faigan o mesmo (Principe Faisal. Apl\u00edquese a que deixen por exemplo, ter a bomba at\u00f3mica a Israel e outros queran tela, ou a que permitan abrir un establecemento nun lugar prohibido, ou constru\u00edr nun lugar indebido, …)
\n—<\/p>\n

<\/p>\n

\u00bfQue vas facer con este papel?<\/p>\n

<\/center><\/h3>\n

Imaxino que pasar\u00e1s un rato le\u00e9ndoo e logo o destinar\u00e1s \u00e1 basura, onde o m\u00e1is probable e que quede por moito tempo. As cousas son as\u00ed, e o peri\u00f3dico \u00e9 ef\u00edmero. Se pensamos na cantidade de basura que producimos e a comparamos, por exemplo, co noso propio peso, veremos que producimos e que levamos producido en xeral moita m\u00e1is basura que o que somos na actualidade. Compr\u00e9ndese facil o problema das basuras: Non hai sitio para elas.<\/p>\n

A realidade pode verse nembargantes como moito m\u00e1is complexa. Noutros tempos non se produc\u00edan basuras en grandes cantidades. Hoxe estamos nunha \u00e9poca na que a producci\u00f3n de bens materiais se acrecentou moito, pero tam\u00e9n, ano a a no, a cantidade de basura. A\u00ednda \u00e9 grande a porcentaxe de personas que lembra, por exemplo, o comprar o azucre a granel. O prestixio do envase, e a posibilidade dunha ganancia maior fixeron que eso xa non se vexa. Por suposto, houbo outras causas como os alegatos \u00e1 hixiene\/sanidade, pero creo que non hab\u00eda moita mortandade por inxerir azucre en mal estado. As\u00ed as cousas, \u00bfc\u00e1ntos anos fai que non ves ofrecido azucre dese xeito?.<\/p>\n

Por unha banda, f\u00f3ronse impo\u00f1endo os envases, ate chegar \u00e1s veces a situaci\u00f3ns esperp\u00e9nticas, como a do perfume nun frasco pequeno, metido nunha bolsa de dise\u00f1o, envasado nunha caixa, envolta en papel de regalo, metida nunha bolsa para transportalo. Pola outra, o afastamento dun modo de vida achegado \u00e1 natureza fai que cada vez podamos aproveitar menos cousas. \u00c9 dicir, aumentamos o problema e diminu\u00edmos a posibilidade de soluci\u00f3n. Con elo xurde unha dificultade engadida cara \u00e1 b\u00fasqueda de soluci\u00f3ns: o aproveitamento dos nosos propios residuos cada vez se vai m\u00e1is da nosa esfera personal para pasar a ser de soluci\u00f3n comunitaria e allea (l\u00e9ase “societaria” ou, tam\u00e9n, “empresarial”).E iste comentario \u00e9 a nivel privado, familiar, sen met\u00e9rmonos no mundo da empresa, onde se consideran outros aspectos en diferente grao, como a primac\u00eda do compo\u00f1ente econ\u00f3mico.<\/p>\n

Nestas estamos, tratando de solucionar o problema con regulaci\u00f3ns diversas que normalmente non son mui ben acatadas, ou son “puenteadas” de diversos xeitos polas empresas. No caso dos particulares alt\u00e9rnanse momentos de acatamento pleno con outros de auto-disculpa plena. Aplicando o principio de “a grandes problemas, grandes remedios”, tr\u00e1tanse de buscar soluci\u00f3ns globais, como no caso de Galicia. Ch\u00f3came, dende o meu punto de vista de inexperto en basuras e\/ou merda que se busque unha soluci\u00f3n na que a base \u00e9 incinerar para producir enerx\u00eda, e ademais dun xeito centralizado, a trav\u00e9s dunha empresa participada por unha el\u00e9ctrica.<\/p>\n

\u00bfPor que? Queimar destr\u00fae recursos que costou aproveitar, centralizar implica transportar e algo patrocinado (=> subvencionado) por unha instituci\u00f3n p\u00fablica v\u00e1ise a destinar para … \u00bfsolucionar un problema?<\/p>\n

Pode que sexa algo lonxe da realidade pensar nesas obxecci\u00f3ns, ou noutras como a contaminaci\u00f3n na mesma Cerceda (por certo, \u00bfc\u00e1ndo parar\u00e1 de “chover das Pontes” esa auga que deixa queimadas as plantas?). Eu mesmo penso que hai que deixar como boa a soluci\u00f3n que os t\u00e9cnicos den por mellor. Pero hai veces que non me f\u00edo moito do resultado, como cando hai mezcla de pol\u00edtica e econom\u00eda. Ollo. Non estou a dicir que cheire mal esa uni\u00f3n, pero as cousas, claras, e, polo momento, eu non as vexo as\u00ed. Ademais, cando o problema \u00e9 complexo, como no tema das basuras, t\u00e9cnicamente pode haber ideas contrapostas nas que prime unha ou outra caracter\u00edstica do proxecto, estando unhas e outras ben fundamentadas pero suplindo xubxectivamente lagoas no co\u00f1ecemento profundo, cient\u00edfico do tema. Evidentemente, isto embrolla m\u00e1is as cousas e as afasta da comprensi\u00f3n\/decisi\u00f3n popular. As\u00ed, a xente non contamos con m\u00e1is apoios nos que fundar a nosa decisi\u00f3n de rexetar ou apoiar o proxecto que os que dan os sentimentos ou, en todo caso de xeito posterior, o olfato, dando lugar a demagoxias de todo tipo, a m\u00e1is do debate serio e consciente.<\/p>\n

Mentras, \u00bfhai unha campa\u00f1a seria para reducir o problema, para reducir a cantidade de basura?. Non a vexo. Eso me fai dudar a\u00ednda un pouqui\u00f1o m\u00e1is da li\u00f1a que se pretende seguir para buscar unha soluci\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Quen non lembra aquela poes\u00eda na que Rosal\u00eda d\u00ed: ‘Adi\u00f3s, r\u00edos\/ adi\u00f3s, fontes \/ adi\u00f3s, regatos pequenos\/ adi\u00f3s, vista dos meus ollos\/ non sei c\u00e1ndo nos veremos’… Rosal\u00eda po\u00f1\u00eda as verbas en boca de algu\u00e9n que emigraba e daba un derradeiro ad\u00e9us, pois non sab\u00eda se \u00eda voltar. Os versos vi\u00f1\u00e9ronme \u00e1 cabeza cun titular: […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[8,21,26,9],"class_list":["post-10853","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-sen-categoria","tag-blog","tag-economia","tag-medio","tag-sociedade"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10853","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10853"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10853\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10853"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10853"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/ribadeando\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10853"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}