Non se me ocorre outra introducci\u00f3n a estas horas. Por primeira vez dec\u00e1tome de que podo acceder a un peri\u00f3dico xa e at\u00f3pome que o PP teme que a li\u00f1a de protecci\u00f3n da costa chegue \u00f3s 500m. Ser\u00e1 que despois de estar en vela varias horas a mi\u00f1a capacidade de xuizo xa non \u00e9 a mesma (a\u00ednda que non sexa reco\u00f1ecido dano f\u00edsico por ru\u00eddo). \u00d3 mellor \u00f3 levantarme ma\u00f1\u00e1 xulgo a nova de outro xeito; polo momento, non me atrevo a profundizar e paso a un artigo de Hern\u00e1n antes de deitarme. <\/p>\n
Unha nota: detectei un erro de visualizaci\u00f3n no post de onte. Corrixido.
\n— <\/p>\n
Continuando o que comecei en decembro, de Hern\u00e1n Naval, en espera de ser colgado no sitio web de Hern\u00e1n:<\/p>\n
| \n Data: 1992<\/p>\n<\/td>\n | \n Fonte: Km0<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n |
| \n T\u00edtulo: Sinal de modernidade<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n | |
| \n Autor: Hern\u00e1n Naval<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n | |
| \n Descrici\u00f3n: Artigo para a revista do Instituto de Bacharelato \u201eF. Rodr\u00edguez de Valc\u00e1rcel\u201c no que trata de marcar distancias coas bandas antigas.<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n | |
| \n Comentarios:<\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n SINAL DE MODERNIDADE<\/strong><\/u><\/span><\/p>\n HERN\u00c1N NAVAL<\/strong><\/span><\/p>\n Identificadas coa troula festiva, as Bandas populares sofren a\u00ednda un algo hoxe o aponte dun dam\u00f3clito \u00edndice: dianas e alboradas entre nove e doce, procesi\u00f3n \u00e1 unha, sesi\u00f3n vermouth<\/strong> (antes pezas da misa) \u00e1s d\u00faas, concerto (?) \u00e1s sete, verbena de dez da noite a tres da madrugada…A soplar!<\/span><\/p>\n Vivin desde o atril, infante, xornadas de est\u00edo e hast\u00edo as\u00ed. Fac\u00edamos cinco horas de autocar. Antes de arrincar co pasa-r\u00faas ou pasa-corredoiras almorz\u00e1bamos… vi\u00f1o! Toc\u00e1bamos meio paso-dobre \u00e1 porta de cada notable local de cuantiosa aportaci\u00f3n monetaria \u00e1 festa. Unha vez, a car\u00f3n de Vigo, a santa siu tan correndo da capela que a seguemos, en \u201cprocesi\u00f3n\u201d, ao paso da marcha militar El turuta<\/strong>. Na provincia de Pontevedra acostumaban a nos grabar os bailabeis do meiodia para po\u00f1elos pola megafon\u00eda, cal f\u00edo musical, durante as primeiras horas da tarde: nunha ocasi\u00f3n, entre-sesteando, escoitamos polos embudos aqueles a voz rexistrada do noso director no meio dun cha-cha-ch\u00e1, quen amolado pola observaci\u00f3n do aperitivo dun clarinetista a piques de se aderir \u00e1 ca\u00f1a, bramaba: \u201cTira el chicle, co\u00f1o!\u201d. Xantabamos con vi\u00f1o. Larg\u00e1bamos unhas galegadas antes de cear con vi\u00f1o. Na verbena quen non durm\u00edamos contra o atril, pas\u00e1bamos a coitelo a Mach\u00edn, a Lecuona, ao autor (cuxo nome non lembro neste preciso instante, e non podo demorar a entrega do artigo, sen\u00f3n os bacheleres pasar\u00edanme a coitelo a min) do bolero Piensa en m\u00ed<\/strong>, que agora canta a paisana Luz Casal, pero non toc\u00e1bamos Piensa en m\u00ed<\/strong>, que era moderno daquela e que o \u00e9 agora, e n\u00f3s, ai, di\u00f3s!<\/strong> \u00c9ramos antigos.<\/span><\/p>\n Acabouse. En Ribadeo, corenta e un vimos de facer unha Banda moderna. Somos tan finos que non habemos tocar antes da hora do \u00c1ngelus; menos andando; en inverno, a cuberto. Pasamos o que se pode da m\u00fasica funcional e da incidental protocolaria. Se alg\u00fan d\u00eda cadrase termos que tocar nun acto de inauguraci\u00f3n dun pantano, haberia que atreverse \u2013sentados, of course- <\/strong>con Pompa e circunstancia<\/strong>, de Elgar. G\u00f3stanos os paso-dobres, pero m\u00e1is a\u00ednda Wagner; tocamos Airi\u00f1os, aires!<\/strong> Porque \u00e9 noso e fermoso, a\u00ednda que preferimos o jazz<\/strong> \u00e1s mui\u00f1eiras. En fin, procuramos a versatilidade contempor\u00e1nea do vento cando a\u00ednda moitos coidan que unha Banda \u00e9 unha pachanga.<\/span><\/p>\n O que aconteceu o outro d\u00eda en Lugo \u00e9 produto da anormalidade (ollo!, non dixen sub-normalidade) dun pa\u00eds asinf\u00f3nico. A excelente Banda Municipal da cidade ofreceu un concerto dominical no C\u00edrculo das Artes perante meia d\u00facia de persoas. A Municipal de Lugo \u00e9 unha Banda de prestixio, pero hoxe as autoridades non a prestixian. A heroicidade auto-dignificante de se iren tocar ao C\u00edrculo fuxindo do fr\u00edo de xaneiro na Praza de Espa\u00f1a pag\u00e1rona tocando para o m\u00e1rmore. Deben insistir, sen embargo. Os m\u00fasicos das Bandas non te\u00f1en por que conxelarse (conx\u00e9lase Perales, ga\u00f1ando m\u00e1is, sabendo menos?), nen por que abrir b\u00f3chegas en pes e beizos tocando pasa-corredoiras ou pasa-r\u00faas interminabeis. Ser moderno \u00e9 ser digno e que te escoiten, todos sentados. Ser moderno \u00e9 tocar Wagner e non popurr\u00eds tabernarios, Bernstein e non El gato mont\u00e9s<\/strong>. Ser moderno \u00e9 tocar na Banda de Ribadeo, donde, por riba, pas\u00e1molo b\u00e1rbaro. Sen vi\u00f1o? Piensa en m\u00ed.<\/strong><\/span><\/p>\n Ligaz\u00f3ns \u00f3 listado de entradas sobre Hern\u00e1n (ata o momento): Hern\u00e1n Naval, escritos e prensa VII<\/a><\/p>\n Hern\u00e1n Naval, escritos e prensa VI<\/a> Hern\u00e1n Naval, escritos e prensa V<\/a> Hern\u00e1n Naval, escritos e prensa IV<\/a> Hern\u00e1n Naval, escritos e prensa III<\/a> Hern\u00e1n Naval, escritos e prensa II<\/a> |