Ribadeando
Ribadeando
@ribadeando@blogs.amarinha.gal

Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno … )

8.618 entradas
49 seguidoras

Ribadeo e as miñas cousas (chámalle Blog / Weblog / Bitácora / Caderno … )

Etiqueta: Pablo Mosquera

  • Desfrutemos sen aglomeracións. Pablo Mosquera

    As pandemías son cíclicas. Dende tempos inmemoriais nas facultades de Medicina ensínase o sistema sanitario para controlalas. Dende o axente causal, ata as súas consecuencias socio-sanitarias, pasando polos mecanismos que evitan o contaxio, os rebrotes e as novas ondadas. O medo é persoal pero transferible. Especialmente cando se basea no principio de incerteza. Tal, está…

  • Botamos de menos aos mellores. Pablo Mosquera

       O 8 de novembro de 1903, sae o número 1 de revístaa “Alma Española”. A súa primeira páxina escríbea Don Benito Pérez Galdós -cuxo centenario estamos celebrando- Titúlao “Soñemos”. “Aprendamos, con lento estudo, a coñecer o que está morto e o que está vivo na alma nosa, na alma española”. “Debaixo da cortiza do…

  • A economía mundial ao servizo da dignidade. Pablo Mosquera

        Na medida que somos máis fortes ante a infección, reparamos nas súas consecuencias. Na medida que as cifras de enfermos e mortos se aplaquen, descubriremos as feridas da pandemia sobre o sistema no que vivíamos ledos e combativos.     Non podo por menos que recitar aquel poema de Mario Benedetti que popularizou Serrat. “El…

  • Saúde e liberdade. Pablo Mosquera

    Saúde e liberdade (dedicado a todos os meus pacientes… amigos/as)    O obvio non sempre está presente. Carecer de algo supón darlle o seu xusto valor. Nun mundo globalizado, controlado, automatizado e case robotizado, as pequenas cousas vanse perdendo en recónditos espazos do noso cerebro. Agora, as carencias e as abundancias, as rupturas da cadea…

  • Non é un venres calquera. por Pablo Mosquera

    Don Ramón, ante unha librería    Como todas as mañás e seguindo o que aprendín, primeiro que fago é comprobar desde a miña terraza como está a mar e de onde vén o vento. Facíao sendo un neno naquel Miramar, acompañando ao meu tío Manolo de Rego. Entón non había muro na Anxuela e a…

  • As dúas caras da moeda. Pablo Mosquera

       Vella reflexión. Pero indispensable para volver comezar. Distinguir as voces dos ecos. Aprender a conversar co home que vai connosco mesmos. Camiñar lixeiros de equipaxe. Ser no bo sentido da palabra bo. E é que repasando os poemas dos nosos mellores mestres, atopamos respostas e senllas para reemprender a marcha.    Vénme á mente…

  • ¡Que facer en tal situación! Por Pablo Mosquera

       Non perder a serenidade. Explicábanos Vallejo Nájera naquela Complutense dos anos 60. Intelixencia é saber adaptarse aos cambios imprevistos. A angustia é o medo ó descoñecido, que traduce dous comportamentos patolóxicos: a síndrome do Camaleón -parálise- e a tempestade de movementos.   Poñer en orde pensamentos, condutas, contorna. Esta sociedade con présas obríganos a…

  • Un antes e un despois. Por Pablo Mosquera

    Malia ter “antenas epidemiológicas” que nos avisan para a chegada de novas-vellas epidemias cíclicas, estamos ante unha crise con tres alicerces: Pandemia-Pánico-Crack económico. Supoño que a estas alturas se coñece perfectamente a cadea epidemiolóxica do fenómeno. Desde o “presunto” reservorio, a estrutura do axente causal, os mecanismos de transmisión, os suxeitos sans susceptibles de infectarse…

  • Sentidiño. Por Pablo Mosquera

      Como vello sanitario, crente na sanidade pública universal, devoto dos nosos expertos-compañeiros en Saúde Pública, orgulloso do coñecemento e a experiencia que atesouran os nosos equipos de Asistencia Sanitaria Integrada e Integral, creo estamos no mellor lugar posible ante unha Pandemia. Este país noso nada ten que ver con aquel de 1918-1920, cando trala…

  • As persoas que nos deixan as súas pegadas. Por Pablo Mosquera

    ¡Protesto!. Hai demasiadas páxinas e tempos nos medios de comunicación para a política e os deportes. Polo menos o segundo ten unha divisa salubre. Mens sa in corpore san. Aínda que se converteu nun espectáculo e un produto para o consumo, que logra ser espazo sen teito para a economía do sector servizos. Só así…