![\"Featured](\"https:\/\/luciaferro.es\/images\/xoani%C3%B1atarot.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
n<\/p>\n
Un relato escrito por Laura R.<\/strong> durante o Obradoiro de Escritura Creativa<\/em> organizado en Barreiros o d\u00eda 17 de maio do 2024<\/p>\n
n<\/p><\/blockquote>\n
n<\/p>\n
Mar\u00eda, a xoani\u00f1a, perdeuse, mais non todo estaba perdido. Cando empezaba a desesperar, no medio do seu cami\u00f1o atopou unha br\u00faxula, ou eso parec\u00eda, hab\u00eda unha direcci\u00f3n marcada: era sempre para diante, que xa a vida lle dera para atr\u00e1s dabondo.<\/p>\n
n<\/p>\n
Xoani\u00f1a \u00eda sola pero non sempre fora as\u00ed, vi\u00f1a de pasar d\u00edas duros, dos peores, dos que naide querer\u00eda nin so\u00f1ar, d\u00edas de guerras, de p\u00e9rdidas, de separaci\u00f3n. O\u00edra palabras no vento do tempo, ela ti\u00f1a unha habilidade de viaxar en so\u00f1os a outros tempos e lugares, e al\u00ed o\u00edra que exist\u00edan hortas comunitarias. Al\u00ed quer\u00eda chegar. Horta comunitaria, que bonito soaba, e repet\u00eda: comunitaria, de comunidade, que se cuida entre si.<\/p>\n
n<\/p>\n
Mar\u00eda segu\u00eda perdida, a br\u00faxula marcaba cara o sur, ti\u00f1a sentido, far\u00eda m\u00e1s calor, pero ti\u00f1a na cabeza un latexo. A concentraci\u00f3n non era o seu forte, calquera son a distra\u00eda, e sac\u00e1baa do seu cami\u00f1o. Ou se concentraba ou non chegar\u00eda a ninghures, nin viva!<\/p>\n
n<\/p>\n
\u00a1Cataplaf!<\/p>\n
n<\/p>\n
Caiu<\/em> da verza onde estaba e foi caer xusto na cola dunha serpeeee! Non sab\u00eda se a serpe com\u00eda xoani\u00f1as, nin quer\u00eda sabelo, aproveitou que se levantou vento, sa\u00edu voando cara o sur, coa idea na cabeza de evitar distracci\u00f3ns que a po\u00f1an en peligro, mais un pouco despois viu ao lonxe e sentiu, o que parec\u00eda ser unha festa: luces, m\u00fasica… A xoani\u00f1a vira estas cousas nos seus viaxes no tempo, aqu\u00ed sentiu claramente que ser\u00edan unha distracci\u00f3n m\u00e1is. Decidiu enfocarse no seu obxectivo e seguir hacia o sur. Xa notaba que subira a temperatura, a herba estaba seca, sent\u00edanse as grilas e os grilos, sab\u00eda que \u00eda na direcci\u00f3n correcta.<\/p>\n
n<\/p>\n
Despois de menos tempo do pensado, viu un tomate \ud83c\udf45, si un tomate, e ao lado leitugas, ch\u00edcharos, e flor de lavanda, estrugas, fabas, e tam\u00e9n remolacha ,viu camomila e na flor das patacas, ao fondo xunto a maci\u00f1eira, viunas, eran sete polo menos.<\/p>\n
n<\/p>\n
Mar\u00eda a Xoani\u00f1a a que se perdera un d\u00eda, sab\u00eda que chegara a Horta comunitaria so\u00f1ada, e voou como nunca.<\/p>\n
n<\/p>\n
\n