O pensamento m\u00e1xico e a poes\u00eda est\u00e1n a ser reconsiderados ao atopar neles as met\u00e1foras necesarias para articular ideas complexas nunha linguaxe sinxela, ideas xa reflexionadas nun momento hist\u00f3rico de pouco co\u00f1ecemento t\u00e9cnico. Digo t\u00e9cnico porque daquela o co\u00f1ecemento era espiritual e profundo comparado coa ciencia ou coa superficialidade que hoxe nos dominan. <\/p>\n\n\n\n
A linguaxe \u00e9 un mecanismo que desenvolven os animais para poder comunicar aquilo que se constr\u00faen no seu mundo interior. O mundo das ideas do que nos falaban os antigos gregos xamais se deu na linguaxe sen\u00f3n que esta \u00e9 s\u00f3 un veh\u00edculo co que transmitilas. \u00c1s veces relacionamos aos elocuentes cos que pos\u00faen unha capacidade de pensamento complexo, mais son d\u00faas caracter\u00edsticas totalmente diferentes. <\/p>\n\n\n\n
Unha persoa pode ter a capacidade de invenci\u00f3n de Da Vinci e verse primada da posibilidade de comunicar eses conceptos e figuras mentais. A historia de Jacob Rock \u00e9 un bo exemplo ilustrativo. Tr\u00e1tase dun rapaz autista non-falante que tras pasar unha boa parte da s\u00faa vida ignorado rematou mostr\u00e1ndolle ao mundo unha fermosa sinfon\u00eda de setenta minutos<\/a>. Explicaban os seus pais que Jacob ti\u00f1a uns 17 anos cando se lles abriu unha v\u00eda de comunicaci\u00f3n. <\/a><\/p>\n\n\n\n Os seus mundos cambiaron drasticamente en 2020 unha vez que Jacob, tras anos de intenso adestramento de movemento, aprendeu a usar un dedo para escribir nun iPad especialmente equipado con indicaci\u00f3ns de texto a voz, o que lle permitiu falar por si mesmo por primeira vez. <\/em><\/p>\n\n\n\n A s\u00faa familia sempre o alcumara Jake, pero unha vez que soubo escribir, \u00abUnha das primeiras cousas que dixo foi: “Ch\u00e1mame Jacob”\u00bb, contaba Paul.<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n Non queda d\u00fabida de que a linguaxe, ferramenta coa que tratamos de articular o mundo material que a ciencia explora, non \u00e9 tan relevante cando se trata do proceso de creaci\u00f3n, o cal pode ser levado a cabo coa capacidade de comunicaci\u00f3n comprometida. Tam\u00e9n se revela obvio que sen a comunicaci\u00f3n o creado queda nunha especie de conxelador mental. <\/p>\n\n\n\n Vivimos nunha \u00e9poca de cambio, de reflexi\u00f3n ou falta dela. A humanidade est\u00e1 a confrontar unha realidade da que non pode fuxir: a finitude do planeta que alberga a nosa vida. Esta realizaci\u00f3n ach\u00e9ganos a un campo de estudio paralelo \u00e1 ciencia. A moitos gustar\u00edanos pensar que coa exactitude da ciencia poder\u00edamos comprender o universo enteiro mais para iso ter\u00edamos que deixar atr\u00e1s unha serie de aspectos esenciais como son a nosa consciencia e a nosa necesidade de significado. <\/p>\n\n\n\n A\u00ed \u00e9 onde ten presencia e importancia o pensamento m\u00e1xico e a poes\u00eda. Penso que \u00e1s veces nos asusta tanto a noci\u00f3n de enganarnos que rexeitamos calquera forma de aprendizaxe que poida involucrar unha certa distancia coa precisi\u00f3n matem\u00e1tica \u00e1 que estamos acostumados. Ref\u00edrome por suposto a quen puxemos as nosas esperanzas na ciencia como transporte cara ao progreso. Excl\u00fao desta conversa a quen non respecta o m\u00e9todo cient\u00edfico ou despreza a axuda que este sup\u00f3n. C\u00e9ntrome, ent\u00f3n, na mente materialista que non pode concibir a posibilidade dun co\u00f1ecemento que non sexa cient\u00edfico. <\/p>\n\n\n\n Cando o planeta no que un reside se laia polo sufrimento ocasionado e as soluci\u00f3ns non semellan chegar a porto, \u00e9 l\u00f3xico que nos vexamos envoltos en preguntas filos\u00f3ficas. A psicolox\u00eda pode tratar de explicalo, e se cadra co tempo conseguiremos atopar nela as respostas que procuramos. Por\u00e9n non temos abondo tempo, precisamos acceder a un co\u00f1ecemento moi elevado para poder soportar, sobrevivir e posteriormente florecer \u00e1 situaci\u00f3n presente. <\/p>\n\n\n\n Ese co\u00f1ecemento pos\u00faeno e posu\u00edano moitas culturas ind\u00edxenas que tachamos de ignorantes e non se dubidou en aniquilar. Agora ficamos s\u00f3 cos restos que se salvaron da masacre cultural que se levou a cabo. Este co\u00f1ecemento non emprega n\u00fameros, non fai uso de microscopios nin de laboratorios. Non sabe de estad\u00edstica e moito menos de concreci\u00f3n. Traballa no abstracto, no et\u00e9reo, nesa parte da nosa existencia que non pode ser articulada en palabras precisas e, con todo, consegue transmitir un co\u00f1ecemento inefable co emprego do que alg\u00fans cren que son fantas\u00edas pero que outros sabemos que son meras met\u00e1foras postas a\u00ed para que a mente humana te\u00f1a unha gu\u00eda espiritual. <\/p>\n\n\n\n Se houb\u00e9semos de prestarlle un pouco m\u00e1is de atenci\u00f3n ao pensamento m\u00e1xico co que as culturas ind\u00edxenas comunicaban os seus co\u00f1ecementos houb\u00e9semos de aforrar o cambio clim\u00e1tico. <\/p>\n\n\n\n A mentalidade europea, falsamente empoderada pola ciencia, arrasou con calquera que se lle interpuxese no seu cami\u00f1o de avance e progreso. Non escoitou a aqueles que insist\u00edan en venerar \u00e1 Natureza como a unha nai ou en respectar do Gran Misterio polo perigo de engrosar o noso ego. Hoxe, acumulamos datos e analizamos estad\u00edsticas para chegar \u00e1 mesma conclusi\u00f3n e continuamos menosprezando a poes\u00eda coa que estas persoas nos falan das grandes verdades do mundo como se fosen desvar\u00edos de enfermos mentais. <\/p>\n\n\n\n O pensamento m\u00e1xico e a poes\u00eda son elementos indispensables da cultura humana para sermos capaces de atoparlle sentido \u00e1s nosas vidas ou de comprender a inmensidade do universo dentro dos l\u00edmites da capacidade humana. Podemos cartografar a galaxia enteira e seguiremos sendo incapaces de entender o seu impacto sobre a nosa insignificancia. Permitirnos aprender estas realidades a trav\u00e9s de met\u00e1foras e tomarnos en serio esas intuici\u00f3ns que sacamos delas, pode ser a pinga que lle falta \u00e1 humanidade para poder arranxar a desfeita que o af\u00e1n de desenvolvemento provocou. <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O pensamento m\u00e1xico e a poes\u00eda est\u00e1n a ser reconsiderados ao atopar neles as met\u00e1foras necesarias para articular ideas complexas nunha linguaxe sinxela, ideas xa reflexionadas nun momento hist\u00f3rico de pouco co\u00f1ecemento t\u00e9cnico. Digo t\u00e9cnico porque daquela o co\u00f1ecemento era espiritual e profundo comparado coa ciencia ou coa superficialidade que hoxe nos dominan. A linguaxe […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[80,54,20,31,32,30,45,1,85,19,53],"tags":[57,95,22,96,25,93,92,94],"class_list":["post-410","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-autismo","category-bencomun","category-comunicacion","category-consciencia","category-filosofia","category-humanidad","category-relaciones-sociales","category-sen-categoria","category-sensibilidade","category-sonar","category-tecnoloxia","tag-bencomun","tag-ciencia","tag-comunicacion","tag-crisis-existencial","tag-humanidade","tag-pensamento-maxico","tag-poesia","tag-progreso"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/410","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=410"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/410\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":435,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/410\/revisions\/435"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=410"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=410"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=410"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n
Unha crise existencial mundial<\/h2>\n\n\n\n
O cambio clim\u00e1tico e o pensamento m\u00e1xico<\/h2>\n\n\n\n