{"id":160,"date":"2025-01-09T17:38:07","date_gmt":"2025-01-09T16:38:07","guid":{"rendered":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/?p=160"},"modified":"2025-01-09T17:38:07","modified_gmt":"2025-01-09T16:38:07","slug":"atopei-inspiracion-da-boa-grazas-a-empregar-este-software-libre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/2025\/01\/09\/atopei-inspiracion-da-boa-grazas-a-empregar-este-software-libre\/","title":{"rendered":"Atopei inspiraci\u00f3n da boa grazas a empregar este software libre"},"content":{"rendered":"\n

Latex “en modo creativo”<\/p>\n\n\n\n

Vouvos a contar como explorei a mi\u00f1a creatividade dun novo xeito grazas a empregar unha ferramenta de maquetado que respeta a mi\u00f1a arte.<\/p>\n\n\n\n

Latex pasou de ser unha ferramenta t\u00e9cnica para facer a “parte aburrida” do maquetado a converterse nunha fonte de creatividade coa que consegu\u00edn darlle \u00e1 mi\u00f1a \u00faltima obra un valor engadido digno das vangardas. <\/p>\n\n\n\n

Son escritora de libros, especie en perigo de extinci\u00f3n a pesar da s\u00faa numerosa poboaci\u00f3n; e nos meus comezos, experimentei dificultades para entrar no mundo editorial por falta de habilidades sociais. O illamento social, o que se sup\u00f3n que \u00e9 unha caracter\u00edstica com\u00fan e ata necesaria para esta profesi\u00f3n, tornase como un gran impedimento no mercado laboral, e m\u00e1is a\u00ednda, no editorial. Buscando unha alternativa que se adaptase \u00e1 mi\u00f1a forma de ser, dei coa autoedici\u00f3n.<\/p>\n\n\n\n

Nos primeiros libros botei man do enxe\u00f1eiro m\u00e1is achegado para o maquetado do texto. Ao non co\u00f1ecer as ferramentas inform\u00e1ticas necesarias para a tarefa limiteime a observar o proceso e a asesoralo cos detalles de estilo e gram\u00e1tica que se deb\u00edan respetar ou con algunha que outra particularidade no que a estructura se refire. Este primeiro contacto con Latex, como observadora e fugaz modificadora, serviume para perderlle o medo e comezar a descubrir que posibilidades ofrec\u00eda. <\/p>\n\n\n\n

\n

Latex \u00e9 unha ferramenta dixital coa que po\u00f1er bonito ese texto que tanto traballo che deu cavilar. A trav\u00e9s de comandos indicas como queres ver o texto para que logo o programa o interprete con maior precisi\u00f3n e coherencia ao longo de todo o documento. <\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

O asunto complicouse cando dedic\u00edn escribir un poemario, de s\u00fapeto o traballo de maquetado multiplicouse considerablemente. A colocaci\u00f3n de versos, de palabras, de espazos… O maquetado mostrouse ante n\u00f3s como unha gran cantidade de tarefas que non pod\u00edan caer sobre as costas de ningu\u00e9n m\u00e1is ca min, pois era eu quen deb\u00eda tomar as frecuentes decisi\u00f3ns indispensables para a organizaci\u00f3n do contido. <\/p>\n\n\n\n

Aviso para enxe\u00f1eiros: a linguaxe t\u00e9cnica non vai a conincidir cos nomes que como usuaria media me fun inventado durante o meu proceso de aprendizaxe. Os humanos terrenais precisamos entender as cousas ao noso xeito.<\/p>\n\n\n\n

Daquela tiven que aprender a colocar os versos no seu lugar empregando os “indicadores” propios desta ferramenta. Dalg\u00fan xeito este forma de traballar lembroume a unha peza de teatro onde indicas o nome de cada persoaxe antes de escribir o seu di\u00e1logo. Xogando cos persoaxes b\u00e1sicos aos que chamei Se\u00f1ora Cursiva, Se\u00f1or Subli\u00f1ado ou Dona Negri\u00f1a descubr\u00edn que hab\u00eda outras opci\u00f3ns: moitas! Comecei daquela a explorar a localizaci\u00f3n das palabras: que se centrado (un pedazo do verso por aqu\u00ed), que se o outro identado (outro por al\u00e1) ou achegado ao lado dereito… Pouco a pouco vin como pod\u00eda formar debuxos sinxelos empregando uns cantos “indicadores”.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Logo, no meu af\u00e1n de “fuchicar a ver que hai” atopei a gran selecci\u00f3n de realzados que posibilitan aumentar o espazo entre letras ou po\u00f1er mai\u00fasculas do tama\u00f1o das min\u00fasculas. Pod\u00eda modificar o texto pr\u00e1cticamente ao meu antollo, con l\u00edmites (como as cadeas do artista que baila entusiasmado) e con absoluta liberdade dentro deses muros. Fantas\u00eda! Iso era o que era: Fantas\u00eda editorial!<\/p>\n\n\n\n

\n

Nos editores de texto convencionais como o Word ou o LibreOffice dependes do teu ollo polo detalle para evitar pequenos erros que indignan ao lector puntilloso pero que te\u00f1en pouca relevancia art\u00edstica. Con Latex podes centrarte na creatividade e confiar os detalli\u00f1os t\u00e9cnicos ao software.<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

De s\u00fapeto, decateime de que con todas estas posibilidades pod\u00eda transmitir a\u00ednda m\u00e1is detalles que aqueles ditos polas palabras. Pod\u00eda alzar a voz ou bisbar, pod\u00eda empregar un ton de voz seco ou doce. Todo elo simplemente escollendo con sensibilidade art\u00edstica as ferramentas que ofrece Latex, un software libre dispo\u00f1ible para calquera.<\/p>\n\n\n\n

O maquetado acostuma a ser un traballo relegado aos t\u00e9cnicos, aos editores que aseguran unha correcci\u00f3n e est\u00e9tica adecuadas para a venta do producto, por\u00e9n o certo \u00e9 que se algo nos ensimou Michael Ende con A Historia Inteminable<\/em> \u00e9 que os artistas debemos implicarnos en todos os niveis do proceso porque existe arte e creatividade agochada en cada recanto. <\/p>\n\n\n\n

Se desexas ver e desfrutar do resultado desta aventura mi\u00f1a co maquetado podes facerte cunha copia do poemario La\u00eddos Card\u00edacos<\/em> visitando a Tenda de Eoditorial <\/a>ou luciaferro.es<\/a><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Latex “en modo creativo” Vouvos a contar como explorei a mi\u00f1a creatividade dun novo xeito grazas a empregar unha ferramenta de maquetado que respeta a mi\u00f1a arte. Latex pasou de ser unha ferramenta t\u00e9cnica para facer a “parte aburrida” do maquetado a converterse nunha fonte de creatividade coa que consegu\u00edn darlle \u00e1 mi\u00f1a \u00faltima obra […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":181,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-160","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sen-categoria"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/160","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=160"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/160\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":187,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/160\/revisions\/187"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/media\/181"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=160"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=160"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=160"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}