{"id":1080,"date":"2026-11-17T12:29:12","date_gmt":"2026-11-17T11:29:12","guid":{"rendered":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/?p=1080"},"modified":"2026-11-13T12:29:16","modified_gmt":"2026-11-13T11:29:16","slug":"castiga-o-noso-deus-ao-pobo-palestino","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/2026\/11\/17\/castiga-o-noso-deus-ao-pobo-palestino\/","title":{"rendered":"Castiga o noso deus ao pobo palestino?"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hai unha historia que se repite en todas as culturas. Sempre son versi\u00f3ns diferentes adaptadas aos valores da comunidade, mais sempre coinciden na trama principal. O diluvio universal. O desgusto de Deus<br>ao ver ao ser humano trat\u00e1ndose mal uns a outros, sendo ego\u00edsta e malvado. Un Deus, en definitiva, decepcionado co comportamento da s\u00faa creaci\u00f3n. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Aqu\u00ed todos co\u00f1ecemos a versi\u00f3n cristi\u00e1, esa na que Deus decide castigar. A cultura occidental gusta moito de impartir xustiza con crueldade e todo se remonta a esta historia que lle contamos aos nenos. Os contos que escollemos transmitir importan tanto como as palabras<br>que empregamos ao facelo. Na illa de Tasmania conservan unha versi\u00f3n, a pobo Mapuche ten a s\u00faa, a mitolox\u00eda vikinga non creo que se esquecese dela. Agora ben, as palabras que usan son outras, a mensaxe \u00e9 outra.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">A franxa de Gaza ven de sufrir intensas choivas que se mesturan coas<br>precarias e indignas condici\u00f3ns de vida as que o goberno Israel\u00ed lles impuxo coa forza dos seus destrutivos ataques. Miles de familias que viv\u00edan en tendas de campa\u00f1a \ufb01caron sen sequera ese teito provisional de tea ao que un nunca se acostuma. Outras moitas pereceron no<br>derrubamento de edi\ufb01cios xa moi deteriorados polos estragos materiais deste xenocidio inhumano. Segundo a historia de Biblia que nos conta o diluvio universal como un castigo poder\u00edamonos preguntar que tan grande mal \ufb01xeron os palestinos para merecer que lles caia enriba un desastre ambiental sobre a desgraza que xa sufr\u00edan.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">A min g\u00fastame escoitar as outras versi\u00f3ns da historia do diluvio porque delas non s\u00f3 saco outras lecci\u00f3ns senon que observo como de  dese\u00f1ada foi a nosa cultura para enfocar as nosas mentes no mal, na dor, no sufrimento, e as\u00ed manternos sometidos. A versi\u00f3n que m\u00e1is me gusta escoiteina estudando a cultura Innu, un pobo veci\u00f1o dos Inuit que por aqu\u00ed chamamos, en contra da s\u00faas vontade, esquinais. Os Innu son pouco co\u00f1ecidos porque os franceses cometeron un xenocidio sobre as terras canadenses que eliminou a meirande parte da s\u00faa poboaci\u00f3n e erosionou a s\u00faa cultura. Esta historia \u00e9 das poucas cousas que a\u00ednda se transmiten.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Para os Innu Deus, ou m\u00e1is ben a Nai Terra, inundou o mundo non porque<br>quixese castigar ao ser humano que se estaba a pelexar e a comportarse con ego\u00edsmo; inundouno para limpalo daquilo que fose o que nos fac\u00eda comportarnos as\u00ed. A historia fala de numerosos animais que unha vez inundado o planeta trataron de axudar ser humano. Estes mergull\u00e1ronse un por un nas profundas augas do oc\u00e9ano que todo o cubr\u00eda para tratar de conseguir un pouco de terra sobre a que o humano puidese pisar. Todos fracasaban no intento pois estaba escuro e sobre todo, era moi fondo, o cal retornar \u00e1 super\ufb01cie resultaba imposible. O oso, o porco esp\u00edn, o teixo&#8230; Todos se sumerx\u00edan e retornaban coas mans baleiras. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Tam\u00e9n o quixo intentar unha musara\u00f1a (eses rati\u00f1os pequenos de campo) e todos riron porque non posu\u00eda as cualidades necesarias para logralo. Falt\u00e1banlle m\u00fasculos, pulm\u00f3ns, tama\u00f1o&#8230; Mais a musara\u00f1a quer\u00eda axudar ao humano e lanzouse \u00e1s augas. Durante minutos esperaron e non o viron, durante cinco, dez, vinte&#8230; Todos os demais animais souberon que a musara\u00f1a se perdera baixo a auga ata que unha \u00e1guia a viu frotando ao lonxe e a trouxo voando. A musara\u00f1a estaba morta como era de esperar pero as s\u00faas manci\u00f1as estaban cerradas apertando un pouco de terra que rescatara do fondo do mar. A musara\u00f1a arrisc\u00e1rase alcanzando as profundidades marinas e non puidera sa\u00edr a tempo \u00e1 super\ufb01cie. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Foi o animal m\u00e1is pequeno e d\u00e9bil o que se atreveu a reconstru\u00edr o terreo sobre o que o ser humano pode hoxe cami\u00f1ar, f\u00edxoo a risco de perder a<br>vida porque cria e sosti\u00f1a uns valores, o palestino \u00e9 o pobo m\u00e1is vulnerable, \u00e9 o que xa non ten m\u00fasculos, os seus pulm\u00f3ns est\u00e1n cheos de p\u00f3 e o seu tama\u00f1o reducido a unha franxa. Pero eles ens\u00ednannos que non se trata das forzas que te\u00f1amos, nin dos recursos dos que dispo\u00f1amos, senon que son os valores dunha cultura son os que nos permitir\u00e1n loitar contra o fascismo (sobrecolledor e inmenso na<br>s\u00faa crueldade como o propio oc\u00e9ano) e os que nos axudar\u00e1n a constru\u00edr un mundo \ufb01rme sobre o que cami\u00f1ar.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">As choivas que inundaron os asentamentos Palestinos non son un castigo de Deus, \u00e9 a Nai Terra que trata de limpar o territorio que Israel manchou perpetrando un xenocidio, e de paso, un ecocidio. Os activistas que perseveran en levarlles axuda humanitaria son esas musara\u00f1as que non dubidan en arriscar a s\u00faa vida no mar para axudar aquelas vidas que consideran que merecen vivir coma os demais. Preoc\u00fapanme as historias que lles transmitimos aos nosos fillos, as que se contan na radio, as que se representan no teatro, as que se exhiben nos cines&#8230; A cultura capitalista est\u00e1 chea de historias coas que enganarnos, coas que nos fan pensar que a dignidade ten que ver coa acumulaci\u00f3n e a felicidade co consumo. Israel ten armas, bombas e un ex\u00e9rcito experimentado, pero o dano m\u00e1is profundo fano as s\u00faas historias, as que lle contan \u00e1 prensa nacional e internacional, as que emprega para excusarse e lixitimar as s\u00faas aberraci\u00f3ns. Son historias que se mimetizan no discurso hexem\u00f3nico que se transmite d\u00eda a d\u00eda e que pon en d\u00fabida o moito que nos afecta o xenocidio do pobo palestino. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Cando lembramos ou estudamos o holocausto nazi en Alemania moitos preg\u00fantanse como era posible que houbese tantos cidad\u00e1ns que ignoraban o que o seu goberno estaba a facer. Nun comezo era f\u00e1cil, abondaba con non pensalo. Logo alg\u00fans viron como secuestraban aos seus veci\u00f1os e amigos, daquela as historias que se ti\u00f1an que contar eran complexas. Pouco a pouco precisaban m\u00e1is historias que excusasen a existencia de campos de concentraci\u00f3n a uns centos de quilometros das s\u00faas casas. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Hoxe en d\u00eda todos nos sorprendemos e desfrutamos algunha vez do r\u00e1pido que se pode viaxar. En cousa dunhas horas cruzamos Europa e nun d\u00eda podemos plantarnos no outro lado do globo. As distancias, por dicilo dalg\u00fan xeito, son agora m\u00e1is cortas. Palestina est\u00e1 m\u00e1is preto das nosas casas do que pensamos. A historia deste xenocidio \u00e9 a do castigo, un castigo impartido polo poder capitalista que domina o globo terr\u00e1queo e que pretende darnos unha mensaxe. \u00c9 o conto co que nos advirten para que nos mante\u00f1amos dentro da &#8220;normalidade&#8221; e das &#8220;esixencias&#8221; do capital (o o ser humano comvertido en m\u00e1quina e explotado como un esclavo que se presta voluntario). Palestina est\u00e1 ao fondo do mesmo Mediterr\u00e1neo que ba\u00f1a as nosas costas e tingue a nosa historia de sangue e vergo\u00f1a. Precisamos reescribir a nosa cultura coa finalidade de que non haxa cabida para m\u00e1is historias de crueldade e vinganza. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Hai unha historia que se repite en todas as culturas. Sempre son versi\u00f3ns diferentes adaptadas aos valores da comunidade, mais sempre coinciden na trama principal. O diluvio universal. O desgusto de Deusao ver ao ser humano trat\u00e1ndose mal uns a outros, sendo ego\u00edsta e malvado. Un Deus, en definitiva, decepcionado co comportamento da s\u00faa creaci\u00f3n. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1083,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[54,121,172,119,1,120],"tags":[102,175,173,122,124],"class_list":["post-1080","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bencomun","category-genocidio","category-innu","category-palestina","category-sen-categoria","category-xenocidio","tag-cultura","tag-historias","tag-innu","tag-palestina","tag-xenocidio"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1080","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1080"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1080\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1082,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1080\/revisions\/1082"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1083"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1080"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1080"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blogs.amarinha.gal\/lucia_ferro\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1080"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}